Sprawy połączone C-636/23 i C-637/23, Al Hoceima i Boghni: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 1 sierpnia 2025 r. - W, X v. Belgische Staat

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 1 sierpnia 2025 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Raad voor Vreemdelingenbetwistingen i Conseil du Contentieux des étrangers - Belgia) - W, X/Belgische Staat

(Sprawy połączone C-636/23 i C-637/23 ¹ , Al Hoceima i Boghni ² )

(Odesłanie prejudycjalne - Kontrole graniczne, azyl i imigracja - Polityka migracyjna - Dyrektywa 2008/115/WE - Wspólne normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich - Artykuł 3 pkt 4 i 6, art. 7 ust. 1 i 4, art. 8 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 1 i art. 13 - Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Decyzja nakazująca powrót - Nieprzyznanie terminu dobrowolnego wyjazdu - Zakaz wjazdu - Akt administracyjny podlegający zaskarżeniu - Wykonalność decyzji nakazującej powrót, która nie zawiera rozstrzygnięcia dotyczącego tego terminu - Prawo do skutecznego środka odwoławczego - Decyzja o zakazie wjazdu wydana po upływie znacznego okresu)

(C/2025/5065)

Języki postępowania: francuski i niderlandzki

(Dz.U.UE C z dnia 29 września 2025 r.)

Sądy odsyłające

Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, Conseil du Contentieux des Étrangers

Strony w postępowaniu głównym

Strony inicjujące postępowanie przed sądami odsyłającymi: W (C-636/23), X (C-637/23)

Druga strona postępowania: Belgische Staat (C-636/23), État belge, reprezentowane przez Secrétaire d'État à l'Asile et la Migration (C-637/23)

Sentencja

1) Artykuł 7 ust. 4, art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 11 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie temu, by nieprzyznanie terminu dobrowolnego wyjazdu zostało uznane za zwykły środek wykonawczy, który nie zmienia sytuacji prawnej danego obywatela państwa trzeciego.

2) Artykuł 13 dyrektywy 2008/115 w świetle art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że:

decyzja o niewyznaczeniu terminu dobrowolnego wyjazdu powinna móc podlegać zaskarżeniu do sądu.

3) Artykuł 3 pkt 6 i art. 11 ust. 1 dyrektywy 2008/115

należy interpretować w ten sposób, że

nie stoją one na przeszkodzie temu, by również po upływie znacznego okresu właściwy organ krajowy wydał zakaz wjazdu w oparciu o decyzję nakazującą powrót, w której nie wyznaczono terminu dobrowolnego wyjazdu.

4) Artykuł 3 pkt 4 i art. 7 dyrektywy 2008/115

należy interpretować w ten sposób, że

rozstrzygnięcie dotyczące terminu dobrowolnego wyjazdu zawarte w decyzji nakazującej powrót stanowi integralną część zobowiązaniu do powrotu nałożonego lub stwierdzonego w tej decyzji, tak że w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem tego rozstrzygnięcia dotyczącego terminu dobrowolnego powrotu należy stwierdzić nieważność owej decyzji w całości.

1 Dz.U. C, C/2024/1387, C/2024/1388.

2 Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa. Nie odpowiada ona rzeczywistej nazwie ani rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2025.5065
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawy połączone C-636/23 i C-637/23, Al Hoceima i Boghni: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 1 sierpnia 2025 r. - W, X v. Belgische Staat
• Data aktu: 2025-08-01
• Data ogłoszenia: 2025-09-29