Sprawa T-158/25: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2025 r. - EFPIA/Parlament i Rada
Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2025 r. - EFPIA/Parlament i Rada(Sprawa T-158/25)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 19 maja 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: Fédération européenne d'associations et d'industries pharmaceutiques (EFPIA) (Luksemburg, Luksemburg) (przedstawiciele: C. García Molyneux, Z. Bertrand, adwokaci, oraz B. Kelly, solicitor)
Strona pozwana: Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej
Żądania:
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności art. 1, art. 2 pkt 19, 20 i 26, art. 9, art. 10, art. 30 ust. 1, art. 30 ust. 2 lit. c) i g) oraz załącznika III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/3019 z dnia 27 listopada 2024 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (zwanej dalej "dyrektywą w sprawie ścieków komunalnych") 1 ;
- tytułem żądania ewentualnego - stwierdzenie nieważności tych przepisów w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej;
- tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności całej dyrektywy w sprawie ścieków komunalnych; oraz,
- obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący popełnienia przez Komisję oczywistego błędu w ocenie. Zobowiązania finansowe nałożone na producentów produktów leczniczych stosowanych u ludzi na mocy art. 9 dyrektywy (UE) 2024/3019 opierają się na błędnym badaniu i ocenie skutków przeprowadzonej przez Komisję, które zawyżają wkład produktów leczniczych stosowanych u ludzki w mikrozanieczyszczenie i zaniżają koszty oczyszczania czwartego stopnia wymaganego na mocy dyrektywy.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady "zanieczyszczający płaci", zapisanej w art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, poprzez zobowiązania finansowe, jakie art. 9 dyrektywy (UE) 2024/3019 nakłada na producentów produktów leczniczych stosowanych u ludzi. Obowiązki te nakładają na producentów leków stosowanych u ludzi obowiązek finansowania kosztów oczyszczania czwartego stopnia, który nie jest proporcjonalny do rzeczywistego wkładu ich produktów w mikrozanieczyszczenie ścieków komunalnych.
3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności ustanowionej w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej. Obowiązki producentów produktów leczniczych stosowanych u ludzi wynikające z art. 9 dyrektywy (UE) 2024/3019 nie są ani odpowiednie, ani konieczne do osiągnięcia celów dyrektywy.
4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady niedyskryminacji ustanowionej w art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Bez uzasadnienia art. 9 dyrektywy (UE) 2024/3019 nakłada na producentów produktów leczniczych stosowanych u ludzi i produktów kosmetycznych obowiązek zapłaty za mikrozanieczyszczenie ścieków komunalnych spowodowane przez wszystkie pozostałe sektory.
5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia wymogu pewności prawa. W art. 9 dyrektywy (UE) 2024/3019 nałożono na producentów produktów leczniczych stosowanych u ludzi koszty nieprzewidywalne, w tym opłaty z mocą wsteczną poprzedzające przyjęcie dyrektywy.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.2674 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-158/25: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2025 r. - EFPIA/Parlament i Rada |
| Data aktu: | 2025-05-19 |
| Data ogłoszenia: | 2025-05-19 |