Sprawa T-612/20: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2020 r. - Malacalza Investimenti Srl v. EBC.

Skarga wniesiona w dniu 4 października 2020 r. - Malacalza Investimenti Srl/EBC

(Sprawa T-612/20)

Język postępowania: włoski

(2020/C 390/64)

(Dz.U.UE C z dnia 16 listopada 2020 r.)

Strony

Strona skarżąca: Malacalza Investimenti Srl (Genua, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Condinanzi i L. Boggio)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

– stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji po stwierdzeniu ich niezgodności z prawem;

– obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Niniejsza skarga jest skierowana przeciwko decyzji Rady Prezesów Europejskiego Banku Centralnego z dnia 1 stycznia 2019 r., ECB-SSM-2019-ITCAR-11, adresowanej do Banca Carige S.p.A., rady zarządzającej i rady nadzorczej, wydanej na podstawie projektu decyzji Rady ds. Nadzoru w rozumieniu art. 26 ust. 8 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013, w rozumieniu art. 69q, 70 i 98 decreto legislativo n. 385 del 1^o settembre 1993 (dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r., "TUB"), które transponują art. 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w związku z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, w sprawie rozwiązania organów zarządzających i nadzorczych Banca Carige S.p.A. z siedzibą w Genui i zastąpienia ich odpowiednio trzema administratorami tymczasowymi i trzyosobowym komitetem nadzorującym, a także przeciwko kolejnym decyzjom w sprawie przedłużenia zarządu tymczasowego.

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, art. 28 i 29 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/WE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU, oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2014 L 173, s. 190) oraz naruszenia art. 69q i nast. dekretu ustawodawczego nr 385 z dnia 1 września 1993 r. (TUB).

– W tym względzie podnosi się, że środek zarządu tymczasowego wydaje się oczywiście nadmierny i nieproporcjonalny.

2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia (art. 296 TFUE i art. 33 rozporządzenia (UE) nr 468/2014 Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiającego ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (EBC/2014/17) (Dz.U. 2014, L 141, s. 1) oraz prawa do skutecznego środka prawnego.

– W tym względzie podnosi się, że wybór środka zarządu tymczasowego nie jest uzasadniony ze względu na stopniowy charakter środków, które mogą zostać przyjęte.

3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 29 zdanie ostatnie dyrektywy 2014/59/UE oraz zasady dobrej administracji. W każdym razie brak jest uzasadnienia w tej kwestii.

– W tym względzie podnosi się, że dokonana nominacja, w zakresie, w jakim dotyczy nadzwyczajnego i tymczasowego zarządzania w odniesieniu do dwóch z poprzednich członków rady zarządzającej, a ponadto prezesa i dyrektora generalnego rozwiązanej rady zarządzającej, wydaje się nie uwzględniać braku - nawet potencjalnych - konfliktów interesów.

4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 70 TUB w zakresie w jakim można zarządzić rozwiązanie spółki w przypadkach wyraźnie przewidzianych w tym przepisie.

5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 29 dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków i art. 71 TUB.

– W tym względzie podnosi się brak uzasadnienia lub niewystarczające uzasadnienie istnienia konfliktu interesów.

6. Zarzut szósty dotyczący naruszenia norm odnoszących się do praw akcjonariuszy zawartych w przepisach Unii Europejskiej, dyrektywie UE 1132/2017 oraz we włoskim kodeksie cywilnym, również w związku z wdrożeniem podstawowych zasad ustanowionych przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, EKPC i włoską konstytucję w zakresie ochrony własności, swobody prywatnej inicjatywy gospodarczej i samostanowienia obywateli w ich osobistych wyborach.

– W tym względzie podnosi się, że chociaż przedsiębiorstwa bankowe są adresatami przepisów szczególnych, które uwzględniają szczególny charakter działalności prowadzonej przez spółkę i szczególne cechy rynku odniesienia, przepisy prawa Unii i przepisy krajowe przyznają wspólnikowi, jako podmiotowi posiadającemu chronioną pozycję prawną, szereg praw, na które zaskarżony środek ma tak niekorzystny wpływ, że w istocie prowadzi on do odebrania tych praw w całości.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2020.390.47
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-612/20: Skarga wniesiona w dniu 4 października 2020 r. - Malacalza Investimenti Srl v. EBC.
• Data aktu: 2020-11-16
• Data ogłoszenia: 2020-11-16