Sprawa C-140/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court (Irlandia) w dniu 25 marca 2020 r. - G.D. przeciwko Commissioner of the Garda Síochána; Minister for Communications, Energy and Natural Resources i Attorney General.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court (Irlandia) w dniu 25 marca 2020 r. - G.D. przeciwko Commissioner of the Garda Sfochana; Minister for Communications, Energy and Natural Resources i Attorney General

(Sprawa C-140/20)

Język postępowania: angielski

(2020/C 247/10)

(Dz.U.UE C z dnia 27 lipca 2020 r.)

Sąd odsyłający

Supreme Court

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: G.D.

Strona pozwana: Commissioner of the Garda Sfochana; Minister for Communications, Energy and Natural Resources i Attorney General

Pytania prejudycjalne

1) Czy ogólny lub powszechny system zatrzymywania danych - nawet poddany rygorystycznym ograniczeniom w zakresie zatrzymywania i dostępu - jest sam w sobie sprzeczny z art. 15 dyrektywy 2002/58/WE ¹ , interpretowanym w świetle karty?

2) Czy przy badaniu ewentualnej niezgodności środka krajowego wprowadzonego na podstawie dyrektywy 2006/24/WE ² , wprowadzającego ogólny system zatrzymywania danych (z zastrzeżeniem niezbędnych rygorystycznych kontroli w zakresie zatrzymywania danych lub uzyskiwania do nich dostępu), w szczególności przy ocenie proporcjonalności takiego systemu, sąd krajowy może uwzględnić okoliczność, że dane mogą być zgodnie z prawem zatrzymywane przez usługodawców do własnych celów handlowych oraz że ich zatrzymanie może być wymagane ze względów bezpieczeństwa narodowego wyłączonych z przepisów dyrektywy 2002/58/WE?

3) Dokonując oceny, w kontekście stwierdzenia zgodności z prawem Unii, w szczególności z kartą, krajowego środka dostępu do zatrzymanych danych, jakimi kryteriami powinien kierować się sąd krajowy, badając, czy tego rodzaju system dostępu przewiduje uprzednią i niezależną kontrolę wymaganą przez Trybunał Sprawiedliwości w jego orzecznictwie? Czy w tym kontekście sąd krajowy może, przy dokonywaniu takiej oceny, wziąć pod uwagę istnienie kontroli sądowej ex post lub niezależnej kontroli?

4) W każdym razie, czy sąd krajowy jest zobowiązany do stwierdzenia niezgodności środka krajowego z art. 15 dyrektywy 2002/58/WE, jeżeli środek krajowy przewiduje ogólny system zatrzymywania danych na potrzeby zwalczania poważnych przestępstw, a sąd krajowy uznał - na podstawie wszystkich dostępnych dowodów - że takie zatrzymywanie jest zarazem istotne i ściśle niezbędne do realizacji celu polegającego na zwalczaniu poważnej przestępczości?

5) Jeżeli sąd krajowy jest zobowiązany uznać, że środek krajowy jest niezgodny z art. 15 dyrektywy 2002/58/WE, interpretowanym w świetle karty, to czy jest on uprawniony do ograniczenia w czasie skutków takiego uznania, jeśli jest przekonany o tym, że przyjęcie odmiennego podejścia doprowadziłoby do "chaosu i uszczerbku dla interesu ogółu" [zgodnie ze stanowiskiem przyjętym na przykład w sprawie R (National Council for Civil Liberties) przeciwko Secretary of State for Home Department i Secretary of State for Foreign Affairs [2018] EWHC 975, pkt 46]?

6) Czy sąd krajowy, do którego zwrócono się o stwierdzenie niezgodności prawa krajowego z art. 15 dyrektywy 2002/58/WE lub o odstąpienie od jego stosowania, lub o stwierdzenie, że stosowanie takiego prawa skutkowało naruszeniem praw jednostki, czy to w ramach postępowania wszczętego w celu ułatwienia polemiki w przedmiocie dopuszczalności dowodów w ramach postępowania karnego, czy w innym celu, może odmówić zastosowania takiego rozwiązania w odniesieniu do danych zatrzymanych na mocy przepisu krajowego ustanowionego na podstawie wynikającego z art. 288 TFUE obowiązku skutecznego wprowadzenia do prawa krajowego przepisów dyrektywy lub ograniczenia takiego stwierdzenia do okresu następującego po stwierdzeniu nieważności dyrektywy 2006/24/We przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dniu 8 kwietnia 2014 r.?

1 Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (Dz.U. 2002, L 201, s. 37).

2 Dyrektywa 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniająca dyrektywę 2002/58/WE (Dz.U. 2006, L 105, s. 54).

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2020.247.6/2
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa C-140/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court (Irlandia) w dniu 25 marca 2020 r. - G.D. przeciwko Commissioner of the Garda Síochána; Minister for Communications, Energy and Natural Resources i Attorney General.
• Data aktu: 2020-07-27
• Data ogłoszenia: 2020-07-27