Konsultanci krajowi i wojewódzcy.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ZDROWIA

z dnia 1 marca 2001 r.

w sprawie konsultantów krajowych i wojewódzkich.

Na podstawie art. 66a ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 45) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) tryb powoływania konsultantów krajowych i konsultantów wojewódzkich,

2) szczegółowe zadania i uprawnienia konsultantów krajowych i konsultantów wojewódzkich,

3) sposób finansowania zadań konsultantów krajowych i konsultantów wojewódzkich,

4) zakres współpracy pomiędzy konsultantami krajowymi i konsultantami wojewódzkimi i organami, które utworzyły zakłady opieki zdrowotnej,

5) zakres współpracy pomiędzy konsultantem krajowym i konsultantem wojewódzkim.

§ 2. 1  

1. Na konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny lub farmacji, zwanego dalej "konsultantem krajowym", minister właściwy do spraw zdrowia powołuje wybraną przez siebie osobę, posiadającą tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny lub farmacji, a w uzasadnionych przypadkach w dziedzinie pokrewnej.

2. Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta krajowego tylko w jednej dziedzinie medycyny albo farmacji.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia powołuje konsultanta krajowego na czas nieokreślony.

4. W celu realizacji zadań związanych wyłącznie z obronnością kraju, minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek ministra właściwego do spraw obrony narodowej, powołuje konsultanta krajowego w dziedzinie lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją tych zadań.

§  3.

1. 2 Wojewoda, w celu powołania konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny lub farmacji, zwanego dalej "konsultantem wojewódzkim", zwraca się do wybranej przez siebie osoby z propozycją pełnienia przez nią funkcji konsultanta wojewódzkiego w tej dziedzinie, a następnie przedstawia kandydaturę ministrowi właściwemu do spraw zdrowia celem wyrażenia opinii o kandydacie.

2. Kandydat na konsultanta wojewódzkiego powinien swoim podpisem potwierdzić zgodę na kandydowanie.

3. 3 (skreślony).

4. Kandydat na konsultanta wojewódzkiego powinien posiadać tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny lub farmacji, a w uzasadnionych przypadkach - w dziedzinie pokrewnej.

5. Ta sama osoba może pełnić funkcję konsultanta wojewódzkiego tylko w jednej dziedzinie medycyny albo farmacji.

6. Konsultantem wojewódzkim może być także osoba, która pełni funkcję konsultanta wojewódzkiego w tej samej dziedzinie medycyny w innym województwie.

7. 4 Wojewoda, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, powołuje konsultanta wojewódzkiego na czas nieokreślony.

§ 3a. 5 Właściwy organ powołuje nowego konsultanta krajowego lub konsultanta wojewódzkiego, jeżeli:

1) dotychczasowy konsultant złoży wniosek o odwołanie go z pełnionej funkcji,

2) w ocenie tego organu, dotychczasowy konsultant nie realizuje powierzonych mu zadań i uprawnień lub zaistniały okoliczności uniemożliwiające ich wykonanie.

§  4.

1. Do zadań i uprawnień konsultanta krajowego, z zastrzeżeniem ust. 2, należy w szczególności:

1) sporządzanie corocznego raportu z realizacji zadań i uprawnień w zakresie obejmującym reprezentowaną przez konsultanta krajowego dziedzinę medycyny lub farmacji,

2) sporządzanie opinii o potrzebach kadrowych w danej dziedzinie medycyny albo farmacji na obszarze kraju na rok następny, w terminie do dnia 30 listopada każdego roku,

3) opiniowanie programów specjalizacji,

4) sporządzanie opinii dotyczącej realizacji kształcenia podyplomowego lekarzy, lekarzy stomatologów, pielęgniarek, położnych i farmaceutów, z uwzględnieniem w szczególności aktualnej wiedzy odpowiednio w danej dziedzinie medycyny lub farmacji,

5) 6 wydawanie opinii i doradztwo w zakresie zadań realizowanych przez Centrum Egzaminów Medycznych,

6) opiniowanie wniosków zakładów opieki zdrowotnej, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, o wpisanie ich na prowadzoną przez niego listę jednostek organizacyjnych uprawnionych do prowadzenia specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów,

7) opiniowanie pod względem merytorycznym oraz celowościowym, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, projektów aktów prawnych mających zastosowanie w reprezentowanej przez konsultanta krajowego dziedzinie medycyny lub farmacji,

8) prowadzenie doradztwa w zakresie realizacji zadań wynikających z Narodowego Programu Zdrowia i innych programów polityki zdrowotnej,

9) wydawanie opinii o stosowanym postępowaniu diagnostycznym, leczniczym i pielęgnacyjnym w zakresie zgodności z aktualnym stanem wiedzy, z uwzględnieniem dostępności metod i środków,

10) opiniowanie wniosków, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, o skierowanie pacjenta do przeprowadzenia za granicą leczenia lub badań diagnostycznych.

2. Do zadań i uprawnień konsultanta krajowego, o którym mowa w 2 ust. 6, należy:

1) sporządzanie corocznego raportu z realizacji zadań, w celu wykonywania których został powołany,

2) sporządzanie opinii o potrzebach kadrowych w odpowiednich dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań istotnych dla obronności kraju na rok następny, w terminie do dnia 30 listopada każdego roku,

3) opiniowanie programów szkolenia podyplomowego związanego z realizacją zadań, o których mowa w pkt 2, oraz sposobu ich realizacji,

4) sporządzanie opinii dotyczącej poziomu kształcenia podyplomowego w dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań, o których mowa w pkt 2, z uwzględnieniem aktualnej wiedzy medycznej,

5) opiniowanie i doradztwo w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy stomatologów w odniesieniu do zadań, o których mowa w pkt 2,

6) opiniowanie pod względem merytorycznym oraz celowościowym projektów aktów prawnych obejmujących realizację zadań określonych w pkt 2,

7) opiniowanie, na wniosek ministra właściwego do spraw obrony narodowej, jakości i dostępności świadczeń zdrowotnych związanych z realizacją zadań, o których mowa w pkt 2, w jednostkach przez niego utworzonych i nadzorowanych oraz w innych jednostkach ochrony zdrowia realizujących te zadania,

8) doradztwo w dostosowywaniu krajowych norm i standardów opieki zdrowotnej do zobowiązań wynikających z uczestnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w międzynarodowych sojuszach obronnych,

9) doradztwo w zakresie realizacji medycznych celów Sił Zbrojnych, do których jest zobowiązana Rzeczpospolita Polska z racji uczestnictwa w sojuszu północnoatlantyckim.

§ 5. Do zadań i uprawnień konsultanta wojewódzkiego należy w szczególności:

1) sporządzanie corocznego raportu z realizacji zadań i uprawnień w zakresie obejmującym reprezentowaną przez konsultanta wojewódzkiego dziedzinę medycyny lub farmacji,

2) sporządzanie opinii o potrzebach kadrowych w danej dziedzinie medycyny albo farmacji na obszarze województwa na rok następny, w terminie do dnia 31 października każdego roku,

3) sporządzanie opinii, na wniosek wojewody, dotyczącej realizacji kształcenia podyplomowego lekarzy, lekarzy stomatologów, pielęgniarek, położnych i farmaceutów na obszarze województwa, z uwzględnieniem w szczególności aktualnej wiedzy odpowiednio w danej dziedzinie medycyny lub farmacji,

4) wydawanie opinii o stosowanym postępowaniu diagnostycznym i leczniczym w zakresie zgodności z aktualnym stanem wiedzy z uwzględnieniem dostępności metod i środków,

5) występowanie do okręgowych rad właściwych samorządów zawodowych z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych przez osoby wykonujące zawód medyczny,

6) wydawanie, na wniosek wojewody, opinii o spełnianiu przez zakład opieki zdrowotnej warunków do udzielania świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny,

7) wydawanie, na wniosek wojewody, opinii na podstawie dokumentacji z przeprowadzonej kontroli zakładu opieki zdrowotnej, o spełnianiu przez ten zakład warunków do prowadzenia stażu podyplomowego lekarzy, lekarzy stomatologów, pielęgniarek, położnych i farmaceutów, a także sposobu realizacji stażu oraz poziomu udzielanych świadczeń zdrowotnych przez osoby wykonujące zawód medyczny zatrudnione w tym zakładzie.

§ 6. Minister właściwy do spraw zdrowia z konsultantem krajowym oraz wojewoda z konsultantem wojewódzkim zawiera do dnia 31 grudnia poprzedniego roku na rok następny umowę cywilnoprawną, która obejmuje w szczególności:

1) rodzaj realizowanych zadań oraz wydatki ponoszone na ich realizację,

2) obowiązek sporządzania rocznego sprawozdania z wykonanych zadań,

3) wysokość wynagrodzenia z tytułu realizacji umowy oraz sposób jego wypłaty,

4) rodzaje informacji oraz sposoby i terminy ich przekazywania wynikające z realizacji umowy,

5) postanowienia dotyczące okoliczności uzasadniających wcześniejsze wygaśnięcie lub rozwiązanie umowy oraz trybu rozwiązania,

6) sposób, rodzaj i zakres prowadzenia przez konsultanta dokumentacji niezbędnej do realizacji zadań określonych w umowie.

§ 7. 7  

1. Konsultant krajowy w podstawowej dziedzinie medycyny, w rozumieniu przepisów o specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów, konsultant krajowy w dziedzinie pielęgniarstwa oraz konsultant krajowy w dziedzinie farmacji otrzymuje wynagrodzenie roczne w wysokości nie wyższej niż dwunastokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za rok ubiegły, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2. Konsultant krajowy w szczegółowej dziedzinie medycyny, w rozumieniu przepisów, o których mowa w ust. 1, otrzymuje wynagrodzenie roczne w wysokości nie wyższej niż 50% dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1.

3. Konsultant wojewódzki w podstawowej dziedzinie medycyny, w rozumieniu przepisów, o których mowa w ust. 1, konsultant wojewódzki w dziedzinie pielęgniarstwa oraz konsultant wojewódzki w dziedzinie farmacji otrzymuje wynagrodzenie roczne w wysokości nie wyższej niż 50% dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1.

4. Konsultant wojewódzki w szczegółowej dziedzinie medycyny, w rozumieniu przepisów, o których mowa w ust. 1, otrzymuje wynagrodzenie roczne w wysokości nie wyższej niż 30% dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1.

§  8.

1. Konsultant krajowy i konsultanci wojewódzcy w danej dziedzinie medycyny lub farmacji tworzą zespół współpracujący, w szczególności w zakresie zadań określonych w § 4 i 5.

2. Konsultant krajowy, o którym mowa w § 2 ust. 1, sprawuje funkcję przewodniczącego zespołu, o którym mowa w ust. 1.

3. Konsultant krajowy zwołuje co najmniej raz w roku posiedzenie zespołu, o którym mowa w ust. 1, powiadamiając konsultantów wojewódzkich o terminie, miejscu i przedmiocie posiedzenia co najmniej 2 tygodnie przed jego terminem.

4. Konsultant wojewódzki jest zobowiązany do udzielania konsultantowi krajowemu, o którym mowa w § 2 ust. 1, informacji i opinii niezbędnych do realizacji zadań określonych w rozporządzeniu.

§  9.

1. Konsultant wojewódzki składa właściwemu wojewodzie oraz właściwemu konsultantowi krajowemu roczny raport, o którym mowa w § 5 pkt 1, w terminie do dnia 15 lutego za rok poprzedni.

2. Konsultant krajowy składa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia roczny raport, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1, w terminie do dnia 31 marca za rok poprzedni.

§ 10. Z konsultantami krajowymi i wojewódzkimi powołanymi w 2001 r. umowę na realizację zadań, o których mowa w § 4 i 5, zawiera się na okres do dnia 31 grudnia 2001 r.

§ 11. 8 Powołani przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia konsultanci krajowi i konsultanci wojewódzcy pełnią swoją funkcję do czasu powołania konsultantów krajowych i konsultantów wojewódzkich w trybie określonym w rozporządzeniu, jednak nie dłużej niż do dnia 20 września 2001 r.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1 § 2 zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 13 grudnia 2001 r. (Dz.U.01.156.1830) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 stycznia 2002 r.

2 § 3 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia z dnia 13 grudnia 2001 r. (Dz.U.01.156.1830) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 stycznia 2002 r.

3 § 3 ust. 3 skreślony przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 13 grudnia 2001 r. (Dz.U.01.156.1830) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 stycznia 2002 r.

4 § 3 ust. 7 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia z dnia 13 grudnia 2001 r. (Dz.U.01.156.1830) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 stycznia 2002 r.

5 § 3a dodany przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 13 grudnia 2001 r. (Dz.U.01.156.1830) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 stycznia 2002 r.

6 § 4 ust. 1 pkt 5 zmieniony przez § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 13 grudnia 2001 r. (Dz.U.01.156.1830) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 stycznia 2002 r.

7 § 7 zmieniony przez § 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 13 grudnia 2001 r. (Dz.U.01.156.1830) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 stycznia 2002 r.

8 § 11 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 17 lipca 2001 r. (Dz.U.01.73.783) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 18 lipca 2001 r.

• Identyfikator: Dz.U.2001.19.237
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Konsultanci krajowi i wojewódzcy.
• Data aktu: 2001-03-01
• Data ogłoszenia: 2001-03-19
• Data wejścia w życie: 2001-04-19