Kwalifikacje zawodowe duchownych rzymsko-katolickich do nauczania religji w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich państwowych i prywatnych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA WYZNAŃ RELIGIJNYCH I OŚWIECENIA PUBLICZNEGO

z dnia 24 marca 1925 r.

w sprawie kwalifikacyj zawodowych duchownych rzymsko-katolickich do nauczania religji w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich państwowych i prywatnych.

Na zasadzie art. 2 ustawy z dnia 26 września 1922 r. dotyczącej kwalifikacyj zawodowych do nauczania w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich państwowych i prywatnych, w brzmieniu, ogłoszonem w załączniku rozporządzenia Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 15 września 1924 r. (Dz. U. R. P. № 92 poz. 864), zarządza się co następuje:

§ 1. Kwalikację zawodową do nauczania religji w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich państwowych i prywatnych stanowi dla duchownych rzymsko-katolickich:

a) stopień naukowy uniwersytecki: doktora, magistra lub licencjata, otrzymany na wydziale teologji katolickiej uniwersytetu lub zakładu teologicznego w Polsce lub jednego z uniwersytetów i zakładów teologicznych zagranicznych, wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dn. 27 lutego 1922 r. (Dz. U. R. P. № 22, poz. 183) lub przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego uznanych za równorzędne;

b) świadectwo złożenia egzaminu pedagogicznego na prefekta przed komisją biskupią wraz ze świadectwem ukończenia studjów teologicznych w uniwersytetach i zakładach teologicznych albo w tych diecezjalnych seminarjach duchownych w Polsce, w których do przyjęcia wymagane jest świadectwo dojrzałości ze szkoły średniej ogólnokształcącej, lub w innych seminarjach duchownych, o ile kandydat posiada świadectwo dojrzałości szkoły średniej ogólnokształcącej.

§ 2. Do udzielania nauki religji potrzebuje duchowny rzymsko - katolicki oprócz kwalifikcyj naukowych jeszcze misji kanonicznej, udzielonej mu przez właściwego biskupa.

Przepisy przejściowe.

§ 3. Za posiadających kwalifikacje naukowe i zawodowe do nauczania religji rzymsko-kotolickiej w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich uważa się również duchownych rzymsko-katolickich, którzy:

a) przed upływem roku 1918 ukończyli Akademję duchowną w Petersburgu ze stopniem doktora, magistra, kandydata lub ukończonego studenta;

b) posiadają świadectwo ukończenia studjów teologicznych w seminarjum duchownem oraz dyplom ukończenia studjum pedagogicznego, wydany przez państwową komisję egzaminacyjną przy Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Warszawie;

c) otrzymali prawo pobierania dodatku za studja wyższe na mocy art. 15 ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu nauczycieli i dyrektorów państwowych szkół średnich ogólnokształcących, ssminarjów nauczycielskich, preparand oraz wizytatorów szkół (Dz. U. R. P. № 65, poz. 433) oraz w myśl § 17 rozporządzenia Prezydenta Ministrów, Ministra Skarbu, Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 25 października 1920 r. w celu wykonania ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu nauczycieli państwowych szkół ogólnokształcących, seminarjów nauczycielskich i preparand oraz wizytatorów (Dz. U. R. P. № 103, poz. 688);

d) byli nauczycielami w czasie wejścia w życie ustawy z dn. 26 września 1922 (Dz. U. R. P. № 90 poz. 828), a przed upływem 1923 r. ukończyli 30 lat życia, przed tymże terminem odbyli sześć semestrów wyższych studjów teologicznych w charakterze studentów oraz 5-letnią praktykę szkolną, z czego co najmniej 2 lata w szkołach średnich ogólnokształcących w wymiarze przynajmniej 14 godzin tygodniowo, jeżeli Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek właściwego ordynarjatu biskupiego uzna: 1) praktykę za zadowalającą, 2) studja wyższe za dostatecznie udowodnione świadectwami prac seminaryjnych lub egzaminów półrocznych;

e) byli nauczycielami w czasie wejścia w życie ustawy z dn. 26 września 1922 (Dz. U. R. P. № 90 poz. 828) i choć nie mogą się wykazać studjami wyższemi w zakresie wskazanym w punkcie d) czynią jednak zadość wymienionym tam innym warunkom, - jeśli Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek właściwego ordynarjatu biskupie-go uzna ich pracę naukową lub pedagogiczną za wybitną;

f) byli nauczycielami w chwili wejścia w życie ustawy z dn. 26 września 1922 (Dz. U. R. P, № 90, poz. 828) i przed 1 stycznia 1923 r. ukończyli przynajmniej 40 lat życia oraz przed tym terminem 12 lat pracy szkolnej nauczycielskiej w wymiarze przynajmniej 14 godzin tygodniowo, z czego co najmniej 5 lat w szkołach średnich ogólnokształcących lub seminarjach nauczycielskich, jeśli Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek właściwego ordynarjatu biskupiego uzna pracę tę za zadowalającą;

g) byli w czynnej służbie nauczycielskiej przed 1 stycznia 1923 roku, wykażą się co najmniej trzyletnią, przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego na wniosek właściwego ordynarjatu biskupiego za zadowalającą uznaną praktyką nauczycielską w szkole średniej ogólnokształcącej lub seminarjum nauczycielskiem w wymiarze przynajmniej 14 godzin tygodniowo, przesłuchają przynajmniej 2 wakacyjne kursy ministerjalne katechetyczne i zdadzą z przesłuchanego materjału zadowalająco egzamin na prefekta przed komisją biskupią przed końcem roku 1928.

§ 4. Duchownym rz.-katolickim, którzy posiadają lub uzyskają kwalifikacje naukowe i zawodowe do nauczania religji: w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich na zasadzie § 3 d) e) f) g) oraz tyra z duchownych wymienionych w § 3 lit. c, którzy, nie posiadają dyplomów na nauczycieli szkół średnich ogólnokształcących lub seminarjów nauczycielskich, dyplomy takie wyda Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Duchowni, którzy pragną uzyskać kwalifikacje zawodowe i dyplomy na zasadzie § 3 c) d) e) i f), winni wnieść udokumentowane podania do Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w terminie do końca r. 1925, w przeciwnym razie tracą prawo w przytoczonych postanowieniach przewidziane.

§ 5. Duchowni rz.-katoliccy, którzy nie posiadają kwalifikacyj, określonych jednym z powyższych artykułów, a nie postarają się o ich nabycie przed ukończeniem 1928 r., tracą prawo nauczania w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich.

§ 6. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Z tym dniem rozporządzenie z dnia 15 września 1923 roku (Dz. U. R. P. № 100, poz. 792) traci moc obowiązującą.

• Identyfikator: Dz.U.1925.36.246
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Kwalifikacje zawodowe duchownych rzymsko-katolickich do nauczania religji w szkołach średnich ogólnokształcących i seminarjach nauczycielskich państwowych i prywatnych.
• Data aktu: 24/03/1925
• Data ogłoszenia: 10/04/1925
• Data wejścia w życie: 10/04/1925