Wynagrodzenie funkcjonarjuszów pocztowych, telegraficznych i telefoniczych za służbę nocną.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 28 sierpnia 1922 r.

w sprawie wynagrodzenia funkcjonarjuszów pocztowych, telegraficznych i telefonicznych za służbę nocną. ^*

Na podstawie art. 11 ustawy z 13 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 65, poz. 429) o uposażeniu urzędników i niższych funkcjonarjuszów państwowych zarządza się co następuje:

§ 1. Urzędnicy i niżsi funkcjonarjusze pocztowi, telegraficzni i telefoniczni należący do resortu Ministerstwa Poczt i Telegrafów otrzymują za pełnienie służby w porze nocnej, a mianowicie między godziną 22 a 6 odrębne wynagrodzenie za każdą godzinę służby nocnej przypadającej w tych godzinach.

§ 2. Jednostkę wynagrodzenia stanowi należytość za godzinę służby nocnej, przyczem służba trwająca mniej niż 30 minut liczyć się będzie za pół godziny, służba zaś trwająca ponad 30 minut, aczkolwiek nie wypełnia całej godziny pracy, liczyć się będzie za całą godzinę nocnej służby.

§ 3. Aż do czasu definitywnego uregulowania należytości za nocną służbę w myśl zasad, przyjętych w wydać się mającej nowej ustawie o uposażeniu funkcjonarjuszów pocztowych - ustala się jednostkę wynagrodzenia za nocną służbę (t. j. za godzinę nocnej służby) jak następuje:

a) dla urzędników:

w	I	klasie	dodatku	drożyźnianego	70	marek
"	II	"	"	"	60	"
"	III	"	"	"	50	"

b) dla niższych funkcjonarjuszów w wysokości dwóch trzecich (²/₃) kwoty przypadającej dla urzędników (punkt 2).

§ 4. Za służbę nocną, opłacaną w podany wyżej sposób, uważa się jedynie służbę faktycznie pełnioną w nocy. Natomiast za czas przerw podczas służby całonocnej pobierać będą funkcjonarjusze połowę należytości określonych w § 3 niniejszego rozporządzenia.

§ 5. Funkcjonarjusze, pełniący służbę całonocną w rozumieniu § 1, zwolnieni są od pracy w dniu bezpośrednio następującym po służbie nocnej.

§ 6. Godzina służby nocnej, opłacanej w sposób, podany w § 3 liczy się narówni z godziną służby dziennej.

§ 7. Od pobierania należytości za nocną służbę wykluczeni są funkcjonarjusze, których służba nocna zbiega się z takiemi czynnościami służbowemi, za które opłaca się odrębne wynagrodzenie poza płacą normalną (np. wynagrodzenie za służbę w pocztach ruchomych, ewentualne dodatkowe wynagrodzenie w służbie technicznej i t. p.).

§ 8. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą obowiązującą od dnia 1 września 1922 r.

Z tym dniem tracą moc obowiązującą wszystkie rozporządzenia stanowiące o wynagrodzeniu za nocną służbę funkcjonarjuszów pocztowych, telegraficznych i telefonicznych.

* Z dniem 1 października 1923 r. ustaloną w § 3 niniejszego rozporządzenia jednostkę wynagrodzenia za nocną służbę, zmienia się ddla urzędników w urzędach pocztowych, telegraficznych, telefonicznych i pocztowo-telegraficznych I klasy na kwotę 5.000 mkp. II klasy na kwotę 4.500 mkp. wszystkich innych klas na kwotę 4.000 mkp, dla niższych funkcjonarjuszów w wysokości 2/3 kwoty przypadającej dla urzędników, zgodnie z § 1 rozporządzenia z dnia 15 października 1923 r. w sprawie wynagrodzenia funkcjonarjuszów pocztowych, telegraficznych i telefonicznych za służbę nocną. (Dz.U.23.112.896).

• Identyfikator: Dz.U.1922.78.710
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Wynagrodzenie funkcjonarjuszów pocztowych, telegraficznych i telefoniczych za służbę nocną.
• Data aktu: 1922-08-28
• Data ogłoszenia: 1922-09-20
• Data wejścia w życie: 1922-09-01, 1922-09-20