Anna Puszkarska

Na obowiązek wdrożenia pracowniczych planów kapitałowych przez podmiot zatrudniający nie ma wpływu to, że wszystkie osoby zatrudnione zadeklarowały mu niedokonywanie wpłat do PPK. Zasadą jest bowiem, że każdy podmiot zatrudniający ma obowiązek utworzyć PPK. Wyjątek od tej zasady przewidziano dla mikroprzedsiębiorcy.

W przypadku podziału podmiotu zatrudniającego trzeba ustalić, czy ma miejsce sukcesja w zakresie praw i obowiązków wynikających z umowy o zarządzanie pracowniczymi planami kapitałowymi. Nowy podmiot zatrudniający, który nie jest stroną tej umowy, ma obowiązek jej zawarcia. Umowę o zarządzanie PPK należy zawrzeć nie później niż na 10 dni roboczych przed dniem, w którym w stosunku do pierwszej osoby zatrudnionej, dany podmiot ma obowiązek zawrzeć umowę o prowadzenie PPK.

Pracodawca - po stwierdzeniu, że dokonał nienależnych wpłat do PPK - informuje o tym instytucję finansową, którą zwraca środki pochodzące z nienależnych wpłat, bez konieczności uzyskania zgody uczestnika pracowniczych planów kapitałowych. Przychodem uczestnika PPK jest nadwyżka ponad pobraną z jego wynagrodzenia, a następnie zwróconą mu wpłatę.

Uczestnik PPK, który osiągnął 60. rok życia, sam decyduje, jak wypłaci środki ze swojego rachunku PPK. Niezależnie od przyjętego sposobu wypłaty, zyski wypracowane przez 25 proc. środków są nieopodatkowane. Co do zasady, uczestnik PPK może zmienić zadeklarowaną liczbę rat, ale są sytuacje, w których nie będzie to możliwe.

Wpłaty do PPK należy, co do zasady, obliczyć i pobrać także od wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi PPK, który nie jest już zatrudniony u tego pracodawcy. Kwoty obliczone i pobrane od wynagrodzenia uczestnika PPK, który zmarł po wypłacie wynagrodzenia, pracodawca przekazuje do instytucji finansowej.