Witold Ćwiek

Ilość, zakres, forma i stosowane źródła światła zależą od wielkości, funkcji i wyposażenia danego obiektu oraz stosowanej w nim technologii. Oświetlenie obiektów służby zdrowia musi być tak zaprojektowane, aby spełniało szereg normatywnych parametrów wynikających z obowiązujących norm i przepisów.W komentarzu Serwisu BHP Witold Ćwiek przedstawił zasady ogólne montażu oświetlenia, zasadę zapewnienia w pomieszczeniach przeznaczonych do pobytu pacjentów bezpośredniego dostępu światła dziennego oraz wymóg stosowania oświetlenia sztucznego (m.in. na salach operacyjnych, salach diagnostyki obrazowej, ciemniach i salach audiowizualnych). Omówiono również wymagania fachowe i sanitarne dotyczące instalacji wentylacyjnych i klimatyzacji.

Niniejszy komentarz jest kontynuacją cyklu publikacji dotyczących procedur związanych z odpowiedzialnością dyscyplinarną nauczycieli. Autor omawia skład i powoływanie członków komisji dyscyplinarnej, wymagania wobec kandydatów na członków komisji, ich właściwość miejscową, skład komisji orzekających oraz uprawnienia i obowiązki przewodniczącego komisji dyscyplinarnej.

Prezentowany komentarz jest jedną z cyklu publikacji dotyczących procedur związanych z odpowiedzialnością dyscyplinarną nauczycieli. Omówiono w nim czynności związane z przygotowaniem rozprawy, sytuacje w których może być ona odroczona oraz tryb wyłączania członków składu orzekającego. Analizując treść przepisów autor dzieli się swymi wątpliwościami, stawiając postulat szybkiej ich zmiany nie tylko z uwagi na kwestionowaną przez prawników ważność samego aktu ale również na niejasność sformułowań umożliwiającą różną ich interpretację.

Publikowany komentarz poświęcony odpowiedzialności dyscyplinarnej nauczycieli jest kontynuacją cyklu artykułów dotyczących procedur zmierzających do wyjaśnienia czy w konkretnym przypadku można nauczyciela ukarać karą dyscyplinarną, a jeśli tak, to jakie postępowanie powinno być wdrożone i na podstawie jakich przepisów. Autor omawia kolejno postępowanie przed komisją dyscyplinarną, uwzględniając towarzyszące wszczęciu postępowania środki, jakie można w stosunku do takiego nauczyciela zastosować, wyjaśnia na czym polega przedawnienie ścigania i karalności czynów w postępowaniu dyscyplinarnym oraz tryb zmierzający do zatarcia skazania. Komentarz przeznaczony jest dla dyrektorów szkół, członków komisji dyscyplinarnych, rzeczników dyscyplinarnych, a przede wszystkim jest on adresowany do nauczycieli, którzy ze swojej winy lub z lekkomyślności mogą odpowiadać za uchybienia godności zawodu nauczyciela lub obowiązkom, jakie na nauczyciela nakłada Karta Nauczyciela.

Artykuł 11 ustawy z 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493, z pźn. zm.)- dalej u.z.sz.ś.n., określa zasady zachowania podmiotu korzystającego ze środowiska w przypadku stwierdzenia bezskuteczności działań. Działania te podejmowane są na podstawie art. 9 u.z.sz.ś.n. Podobnie jak w przypadku tej normy istnieją wątpliwości interpretacyjne. Nadal nie można ustalić precyzyjnego znaczenia pojęcia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku. Trudno jest w oparciu o takie kryterium ustalić skuteczność czynności zapobiegawczych.

Niniejszy komentarz skierowany jest przede wszystkim do organw gmin, ktre uchwalają regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie - rady gminy oraz podmiotw, ktrych postanowienia tego regulaminu obowiązują, tj. ktre przebywają na terenie gminy. Omawia kwestie, ktre mogą być przedmiotem regulacji uchwały rady gminy - regulaminu. W artykule można znaleźć bogate orzecznictwo sądw administracyjnych.

W demokratycznych państwach prawnych praktycznie żadna ocena nie powinna być wykonywana wyłącznie jednoosobowo i pozostawać bez możliwości kontroli ze strony organu wyższego szczebla. Tak samo jest z oceną pracy nauczyciela. Skoro pracuje on w strukturach prowadzonych i nadzorowanych przez władze publiczne, i gdy niekorzystna ocena może mieć wpływ na trwałość stosunku pracy, musi być możliwość jej skontrolowania. W dalszej części opracowania przytoczymy nieliczne, ale ciekawe tezy orzecznictwa Sądu Najwyższego zapadłego na podstawie art. 6a Karty Nauczyciela.

Stosunkowo krtki okres obowiązywania norm o ocenie nauczycieli spowodował, że dysponujemy relatywnie niewielkim dostępnym dorobkiem orzeczniczym na temat art. 6a Karty Nauczyciela. Jednak co najmniej dwa orzeczenia są godne przedstawienia i skomentowania. Oba te orzeczenia łącznie stanowią realne zręby stosowania prawa w tym zakresie. Nie jest bowiem prawdą, że nawet naczelne organa administracji państwowej nie mylą się zasadniczo w wykonywaniu przepisw Karty Nauczyciela.

Kwestię szczegłowego unormowania procedury i kryteriw oceny nauczycieli ustawodawca powierzył ministrowi właściwemu do spraw oświaty. W wykonaniu delegacji z art. 6a ust. 12 Karty Nauczyciela Minister Edukacji Narodowej wydał rozporządzenie z 2 listopada 2000 r. w sprawie kryteriw i trybu dokonywania oceny pracy nauczyciela, trybu postępowania odwoławczego oraz składu i sposobu powoływania zespołu oceniającego. Akt ten promulgowano w Dz. U. Nr 98, pod poz. 1066. Rozporządzenie po upływie 14 dni vacatio legis weszło w życie z dniem 2 grudnia 2000 r. Stan prawny został zmieniony rozporządzeniem MEN z 15 października 2001 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie[...], ogłoszonym w Dzienniku Ustaw Nr 131, poz. 1459. Akt ten wszedł w życie z dniem 1 grudnia 2001 r.

Oceny pracy zawodowej nauczycieli mają znacznie krtszą historię niż Karta Nauczyciela. Instytucję tę stworzono w Sejmie II kadencji, w 1996 r. Sejm przyjął w dniu 14 czerwca tego roku ustawę o zmianie ustawy Karta Nauczyciela. Akt ten został ogłoszony w Dzienniku Ustaw Nr 87, pod poz. 396. Obecny kształt przepisom nadała nowelizacja Karty Nauczyciela z 18 lutego 2000 r. Tekst noweli ogłoszono w Dz. U. Nr 19, poz. 239 i obowiązuje on od dnia 6 kwietnia 2000 r.