Sprawa T-730/25: Skarga wniesiona w dniu 20 października 2025 r. - Tenaz Energy Netherlands / Komisja

Skarga wniesiona w dniu 20 października 2025 r. - Tenaz Energy Netherlands / Komisja

(Sprawa T-730/25)

(C/2025/6648)

Język postępowania: angielski

(Dz.U.UE C z dnia 22 grudnia 2025 r.)

Strony

Strona skarżąca: Tenaz Energy Netherlands BV (Assen, Niderlandy) (przedstawiciele: A. Rogers, K. Berestecka i A. Vlazakis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- stwierdzenie nieważności, po wcześniejszym stwierdzeniu niezgodności z prawem i niemożności zastosowania wobec skarżącej, art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/1735 w sprawie ustanowienia ram środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu produkcji technologii neutralnych emisyjnie (Net-Zero Industry Act, zwanego dalej "NZIA") w związku z jego art. 20 ust. 1, a także zaskarżonej decyzji i zaskarżonego rozporządzenia delegowanego; oraz,

- obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez skarżącą w tym postępowaniu.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (UE) 2025/1479 z dnia 22 maja 2025 r. określającej proporcjonalny wkład podmiotów posiadających zezwolenie zdefiniowane w art. 1 pkt 3 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w realizację unijnego celu dotyczącego mocy zatłaczania CO₂ do 2030 r. (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją") oraz rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2025/1477 z dnia 21 maja 2025 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1735 przez określenie zasad dotyczących identyfikacji upoważnionych producentów ropy naftowej i gazu, którzy muszą wnieść wkład w osiągnięcie celu Unii dotyczącego dostępnej mocy zatłaczania CO₂ do 2030 r., zasad obliczania ich odpowiednich wkładów oraz obowiązków sprawozdawczych (zwanego dalej "zaskarżonym rozporządzeniem delegowanym") oraz po drugie, o stwierdzenie niezgodności z prawem i niemożności zastosowania art. 23 ust. 1 NET, strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczy tego, że narzucając podmiotom zobowiązanym osiągnięcie dotyczącej mocy zatłaczania CO₂ całkowitej wartości docelowej 50 Mtpa do 2030 r., bez odjęcia istniejących zdolności składowania i realizowanych projektów składowania, Komisja działała ultra vires, w sposób niezgodny z prawem i nieproporcjonalny.

2. Zarzut drugi dotyczy tego, że, ze względu na nałożenie w nich obowiązku zatłaczania CO₂, w zaskarżonych aktach dopuszczono się naruszenia prawa własności strony skarżącej i jej prawa do wolności prowadzenia działalności gospodarczej.

3. Zarzut trzeci dotyczy niemożności spełnienia obowiązku zatłaczania CO₂ przed 2030 r. i z tego względu - naruszenia zasady proporcjonalności.

4. Zarzut czwarty dotyczy niezastosowania w zaskarżonej decyzji w odniesieniu do indywidualnych obowiązków w zakresie mocy zatłaczania CO₂ zharmonizowanej metody obliczeniowej, z naruszeniem art. 23 ust. 1 NZIA oraz zasady niedyskryminacji i równego traktowania.

5. Zarzut piąty dotyczy tego, że brak dostępu do danych i brak przesłuchania w toku postępowania administracyjnego zakończonego przyjęciem zaskarżonych aktów doprowadziły do naruszenia art. 23 ust. 3 NZIA, zasady dobrej administracji i prawa skarżącej do obrony.

6. Zarzut szósty dotyczy tego, że w zaskarżonych aktach dopuszczono się naruszenia ogólnych zasad równego traktowania i niedyskryminacji.

7. Zarzut siódmy dotyczy tego, że w zaskarżonych aktach wprowadzono dodatkowe wymogi odnoszące się do zezwoleń skarżącej na produkcję i poszukiwanie gazu ziemnego na morzu, z naruszeniem jej uzasadnionych oczekiwań.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2025.6648
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-730/25: Skarga wniesiona w dniu 20 października 2025 r. - Tenaz Energy Netherlands / Komisja
• Data aktu: 2025-12-22
• Data ogłoszenia: 2025-12-22