Sprawa T-719/25: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2025 r. - Orlen / Komisja

Skarga wniesiona w dniu 17 października 2025 r. - Orlen / Komisja

(Sprawa T-719/25)

(C/2025/6642)

Język postępowania: angielski

(Dz.U.UE C z dnia 22 grudnia 2025 r.)

Strony

Strona skarżąca: S.A. (Płock, Polska) (przedstawiciel: J. Szambelańczyk, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi;

- stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 263 TFUE;

- stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozporządzenia delegowanego w całości na podstawie art. 263 TFUE;

tytułem żądania ewentualnego,

- stwierdzenie na podstawie art. 277 TFUE, że zaskarżone rozporządzenie delegowane nie ma zastosowania do skarżącej;

- stwierdzenie na podstawie art. 277 TFUE, że art. 23 rozporządzenia (UE) 2024/1735 w sprawie ustanowienia ram środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu produkcji technologii neutralnych emisyjnie (zwanego dalej "NZIA") nie ma zastosowania do skarżącej;

- obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania; oraz,

- podjęcie wszelkich innych środków, które Sąd uzna za niezbędne.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (UE) 2025/1479 z dnia 22 maja 2025 r. określającej proporcjonalny wkład podmiotów posiadających zezwolenie zdefiniowane w art. 1 pkt 3 dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w realizację unijnego celu dotyczącego mocy zatłaczania CO₂ do 2030 r. (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją") oraz rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2025/1477 z dnia 21 maja 2025 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1735 przez określenie zasad dotyczących identyfikacji upoważnionych producentów ropy naftowej i gazu, którzy muszą wnieść wkład w osiągnięcie celu Unii dotyczącego dostępnej mocy zatłaczania CO₂ do 2030 r., zasad obliczania ich odpowiednich wkładów oraz obowiązków sprawozdawczych (zwanego dalej "zaskarżonym rozporządzeniem delegowanym") oraz tytułem ewentualnym, o stwierdzenie niemożności zastosowania art. 23 ust. 1 NZIA, strona skarżąca podnosi dziesięć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy dotyczy tego, że art. 23 NZIA i późniejsze akty przyjęte na podstawie tego art. 23 (zaskarżone rozporządzenie delegowane i decyzja) zostały przyjęte z naruszeniem art. 5 ust. 4 TUE i art. 114 TFUE ze względu na to, iż wykraczają one poza zbliżenie ustawodawstw.

2. Zarzut drugi dotyczy tego, że Komisja naruszyła art. 114 TFUE, art. 290 ust. 1 TFUE i art. 23 ust. 12 NZIA, przedstawiając metodologię obliczania proporcjonalnego wkładu indywidualnego podmiotów zobowiązanych w zaskarżonym rozporządzeniem delegowanym, podczas gdy kwestia ta nie została przekazana do właściwości Komisji w ramach przekazania uprawnień przewidzianego w art. 23 ust. 12 NZIA, a także poprzez przyjęcie zaskarżonej decyzji, której treść opiera się na tych przepisach tego rozporządzenia.

3. Zarzut trzeci dotyczy tego, że art. 23 NZIA, zaskarżone rozporządzenie delegowane i zaskarżona decyzja zostały przyjęte z naruszeniem art. 2 TUE i zasady państwa prawa, ponieważ mają one moc wsteczną; jeśli chodzi o zaskarżoną decyzję, Komisja wydała decyzję na podstawie aktu, który w chwili wydania decyzji nie stanowił części prawa Unii.

4. Zarzut czwarty dotyczy tego, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i zaskarżone rozporządzenie delegowane zostały wydane z naruszeniem art. 23 ust. 3 NZIA i art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej "Kartą"), ponieważ nie skonsultowano się ze stroną skarżącą w sprawie tego rozporządzenia indywidualnie lub przynajmniej jako z członkiem zamkniętej grupy podmiotów posiadających zezwolenie, zaś w sprawie zaskarżonej decyzji nie skonsultowano się z nią wcale.

5. Zarzut piąty dotyczy tego, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i zaskarżone rozporządzenie delegowane zostały wydane z naruszeniem art. 44 ust. 4 NZIA i art. 23 ust. 3 NZIA, ponieważ nie skonsultowano ich wystarczająco z wyznaczonymi przez państwa członkowskie ekspertami.

6. Zarzut szósty dotyczy tego, że art. 23 NZIA, zaskarżona decyzja i zaskarżone rozporządzenie delegowane zostały przyjęte z naruszeniem art. 296 TFUE i art. 41 ust. 2 lit. c) Karty, a także zobowiązań podjętych przez Komisję w ramach inicjatywy na rzecz lepszego stanowienia prawa, ponieważ nie zostały one wystarczająco uzasadnione i, jak wynika z ograniczonego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, została ona oparta na błędnych danych.

7. Zarzut siódmy dotyczy tego, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i zaskarżone rozporządzenie delegowane zostały wydane z naruszeniem art. 23 NZIA, po upływie przewidzianego w tym artykule terminu na przyjęcie obu tych aktów.

8. Zarzut ósmy dotyczy tego, że art. 23 NZIA, zaskarżona decyzja i zaskarżone rozporządzenie delegowane zostały przyjęte z naruszeniem zobowiązań podjętych przez Komisję na podstawie porozumienia międzyinstytucjonalnego i zasady dobrej administracji, ponieważ zostały przyjęte bez uprzedniego przeprowadzenia i udokumentowania oceny skutków oraz bez odpowiednich konsultacji publicznych.

9. Zarzut dziewiąty dotyczy tego, że art. 23 NZIA, zaskarżona decyzja i zaskarżone rozporządzenie delegowane zostały przyjęte z naruszeniem art. 5 ust. 1 i 4 TUE oraz art. 16, 17 i 37 Karty, ponieważ środki zastosowane przez Unię Europejską nie są proporcjonalne i naruszają wolność prowadzenia działalności gospodarczej oraz prawo własności skarżącej, a jednocześnie wprowadzają rozwiązania niezgodne z zasadą zrównoważonego rozwoju.

10. Zarzut dziesiąty dotyczy tego, że art. 23 NZIA, zaskarżona decyzja i zaskarżone rozporządzenie delegowane zostały przyjęte z naruszeniem art. 18 TFUE i art. 21 Karty, ponieważ mają one skutek dyskryminujący w stosunku do strony skarżącej i innych podmiotów mających siedzibę w państwach, których sytuacja geograficzna i prawna utrudnia inwestycje niezbędne do wypełnienia obowiązku wnoszenia wkładów, o którym mowa w art. 23 ust. 3 NZIA.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2025.6642
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-719/25: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2025 r. - Orlen / Komisja
• Data aktu: 2025-12-22
• Data ogłoszenia: 2025-12-22