Sprawa C-232/24, Kosmiro: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 października 2025 r. - w postępowaniu wszczętym przez A Oy
Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 października 2025 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Korkein hallinto-oikeus - Finlandia) - w postępowaniu wszczętym przez A Oy
(Odesłanie prejudycjalne - Podatki - Wspólny system podatku od wartości dodanej (VAT) - Dyrektywa 2006/112/WE - Transakcje podlegające opodatkowaniu - Zwolnienie dotyczące udzielania kredytów - Artykuł 135 ust. 1 lit. b) - Zwolnienie dotyczące transakcji finansowych - Windykacja należności - Artykuł 135 ust. 1 lit. d) - Faktoring w drodze sprzedaży wierzytelności - Faktoring w drodze zastawu)
(C/2025/6479)
Język postępowania: fiński
(Dz.U.UE C z dnia 15 grudnia 2025 r.)
Sąd odsyłający
Korkein hallinto-oikeus
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: A Oy
przy udziale: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikko
Sentencja
1) Artykuł 2 ust. 1 lit. c) i art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że:
w przypadku działalności faktoringowej polegającej na sprzedaży wierzytelności, w ramach której faktor zwalnia klienta z czynności windykacji wierzytelności oraz z ryzyka ich nieterminowej spłaty:
- prowizja za finansowanie stanowiąca wynagrodzenie za usługę windykacji wierzytelności, której wartość jest tym wyższa, im dłuższy jest termin płatności i im wyższy jest poziom ponoszonego przez faktora ryzyka oraz
- opłata manipulacyjna zapłacona przez klienta, która odpowiada ryczałtowej kwocie zapłaconej z tytułu wprowadzenia mechanizmu faktoringu i obejmuje w szczególności koszty czynności związanych z przestrzeganiem obowiązków wynikających z przepisów mających zastosowanie w dziedzinie prania pieniędzy
stanowią odzwierciedlenie rzeczywistej wartości świadczenia usług objętych zakresem stosowania tej dyrektywy.
2) Artykuł 135 ust. 1 lit. b) i d) dyrektywy 2006/112
należy interpretować w ten sposób, że:
- prowizja za finansowanie stanowiąca wynagrodzenie za usługę windykacji wierzytelności, której wartość jest tym wyższa, im dłuższy jest termin płatności i im wyższy jest poziom ryzyka ponoszonego przez faktora oraz
- opłata manipulacyjna zapłacona przez klienta, która odpowiada ryczałtowej kwocie zapłaconej z tytułu wprowadzenia mechanizmu faktoringu i obejmuje w szczególności koszty czynności związanych z przestrzeganiem obowiązków wynikających z przepisów mających zastosowanie w dziedzinie prania pieniędzy
otrzymane przez faktora w ramach działalności faktoringowej w drodze sprzedaży wierzytelności, takiej jak ta, o której mowa w odpowiedzi zawartej w pkt 1 sentencji, lub działalności faktoringowej w drodze zastawu, charakteryzującej się tym, że faktor jest odpowiedzialny za odzyskanie i ściągnięcie danych wierzytelności, które bez przeniesienia na faktora są wykorzystywane jako zabezpieczenie finansowania udzielonego przez faktora klientowi, stanowią wynagrodzenie za jedną niepodzielną usługę windykacji należności, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej.
3) Artykuł 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112
należy interpretować w ten sposób, że:
wyjątek dotyczący "windykacji należności" zawarty w tym przepisie ma charakter bezwarunkowy i wystarczająco precyzyjny, aby mógł być bezpośrednio skuteczny, a zatem jednostki mogą się na niego powoływać przed sądami krajowymi wobec państwa.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.6479 |
| Rodzaj: | wyrok |
| Tytuł: | Sprawa C-232/24, Kosmiro: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 23 października 2025 r. - w postępowaniu wszczętym przez A Oy |
| Data aktu: | 2025-10-23 |
| Data ogłoszenia: | 2025-12-15 |