Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie rozwiązania Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Kamerunu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT) (05673/2025 - C10-0012/2025 - 2024/0245M(NLE))
P10_TA(2025)0119Rozwiązanie dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Kamerunu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (rezolucja) Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie rozwiązania Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Kamerunu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT) (05673/2025 - C10-0012/2025 - 2024/0245M(NLE))
(Dz.U.UE C z dnia 19 grudnia 2025 r.)
Parlament Europejski,
- uwzględniając wniosek Komisji z dnia 2 października 2024 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie nieprzedłużenia dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Kamerunu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (COM(2024)0446),
- uwzględniając projekt decyzji Rady w sprawie rozwiązania Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Kamerunu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT) (05673/2025),
- uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C10-0012/2025),
- uwzględniając Dobrowolną umowę o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską a Republiką Kamerunu dotyczącą egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT) 1 ,
- uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2173/2005 z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia systemu zezwoleń na przywóz drewna do Wspólnoty Europejskiej FLEGT 2 ,
- uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiające obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna 3 (unijne rozporządzenie w sprawie drewna),
- uwzględniając Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1115 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie udostępniania na rynku unijnym i wywozu z Unii niektórych towarów i produktów związanych z wylesianiem i degradacją lasów oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 995/2010 4 (rozporządzenie UE w sprawie wylesiania),
- uwzględniając komunikat Komisji z 11 grudnia 2019 r. zatytułowany "Europejski Zielony Ład" (COM(2019)0640),
- uwzględniając swoją rezolucję z 15 stycznia 2020 r. w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu 5 ,
- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 września 2020 r. w sprawie roli UE w ochronie i odtwarzaniu światowych
lasów 6 ,
- uwzględniając swoją rezolucję z 22 października 2020 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie unijnych ram prawnych mających na celu zatrzymanie i odwrócenie globalnego wylesiania spowodowanego przez UE 7 ,
- uwzględniając porozumienie z Paryża oraz globalne ramy różnorodności biologicznej z Kunmingu/Montrealu w sprawie powstrzymania i odwrócenia procesu utraty zasobów przyrody,
- uwzględniając umowę o partnerstwie między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony 8 ,
- uwzględniając cele zrównoważonego rozwoju ONZ,
- uwzględniając Deklarację z Glasgow w sprawie lasów i użytkowania gruntów,
- uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 17 czerwca 2025 r. 9 w sprawie projektu decyzji Rady,
- uwzględniając art. 107 ust. 2 Regulaminu,
- uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Rozwoju,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A10-0094/2025),
A. mając na uwadze, że Dobrowolna umowa o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Kamerunu dotycząca egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT) weszła w życie 1 grudnia 2011 r. i jest jedną z pierwszych umów tego rodzaju, jakie zawarto; mając na uwadze, że celem Dobrowolnej umowy o partnerstwie jest zapewnienie ram prawnych, systemów, kontroli i procedur weryfikacji, aby zagwarantować, że nabywanie, pozyskiwanie, transport i wywóz całego drewna z Kamerunu przeznaczonego na rynek UE odbywało się zgodnie z prawem;
B. mając na uwadze, że Kamerun posiada ponad 18 mln hektarów lasów, które stanowią około 40 % terytorium tego kraju; mając na uwadze, że Kamerun jest największym eksporterem drewna tropikalnych drzew liściastych z Afryki do UE; mając na uwadze, że nielegalne pozyskiwanie drewna i przekształcanie lasów - któremu sprzyja niewłaściwe zarządzanie lasami i którego siłą napędową jest handel - przyczyniają się w znacznym stopniu do wylesiania w Kamerunie; mając na uwadze, że w latach 2011-2022 utracono 900 000 hektarów lasów, czyli 5 % zasobów leśnych Kamerunu w tym okresie;
C. mając na uwadze, że prawie połowa całkowitego wywozu z Kamerunu jest kierowana na rynki europejskie, przy czym drewno jest trzecim najważniejszym produktem po oleju i kakao; mając na uwadze, że te trzy sektory ogólnie przyczyniają się do wylesiania, a rozwijanie ich produkcji jest elementem krajowej strategii rozwoju Kamerunu na lata 2020-2030;
D. mając na uwadze, że wszystkie dostawy drewna i produktów z drewna z Kamerunu przeznaczone na rynek UE powinny być zgodne z rozporządzeniem UE w sprawie drewna (EUTR); nakłada ono na podmioty obowiązek przeprowadzania kontroli należytej staranności w celu zapewnienia legalności produktów z drewna wprowadzanych przez nie na rynek UE; mając na uwadze, że od 2015 r. Kamerun opracowuje system zapewniania legalności drewna (TLAS), zgodnie z wymogami umowy o dobrowolnym partnerstwie; mając na uwadze, że do tej pory Kamerun nie ustanowił w pełni systemu TLAS i w związku z tym nie może kwalifikować się do uzyskania zezwolenia FLEGT; mając na uwadze, że system zapewniania legalności drewna opiera się na definicji legalności, kontrolach łańcucha dostaw, weryfikacji zgodności, zezwoleniach FLEGT i niezależnym audycie; mając na uwadze, że ww. system weryfikacji zgodności z prawem jeszcze nie działa;
E. mając na uwadze, że cel umów o dobrowolnym partnerstwie dotyczących egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz wynikające z nich oczekiwane korzyści wykraczają poza ułatwienie handlu legalnym drewnem, ponieważ mają również doprowadzić do systemowych zmian w gospodarce leśnej, egzekwowaniu prawa, przejrzystości i we włączaniu różnych zainteresowanych stron w proces decyzyjny w zakresie polityki, w tym ludności rdzennej, społeczności lokalnych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego;
F. mając na uwadze, że system zezwoleń FLEGT, który stanowi integralną część umowy o dobrowolnym partnerstwie, miał wejść w życie w ciągu pięciu lat od reformy ram prawnych; mając na uwadze, że ww. systemu jeszcze nie wprowadzono, umowa o dobrowolnym partnerstwie między UE a Kamerunem nie jest jeszcze wykonywana; mając na uwadze, że koordynowany przez Francuską Agencję Rozwoju program UE w ramach dobrowolnej umowy o partnerstwie dotyczącej FLEGT nie został wdrożony w Kamerunie, jak planowano, w latach 2021-2025;
G. mając na uwadze, że reforma lasów, zapoczątkowana w 2008 r. w celu zmiany kodeksu leśnego z 1994 r., została zakończona w lipcu 2024 r. wraz z publikacją nowego kodeksu leśnego; mając na uwadze, że nielegalne pozyskiwanie drewna odbywa się częściowo na podstawie niewielkich tytułów pozyskiwania drewna (ventes de coupe), które nie wymagają planów zarządzania i są trudniejsze do skontrolowania w porównaniu z nadzorem nad koncesjami na dużą skalę; mając na uwadze, że z powodu korupcji i niewystarczających zasobów wewnętrzne systemy kontroli nie funkcjonują, przez co egzekwowanie prawa i zarządzanie pozostaje mało skuteczne, co z kolei umożliwia kontynuację niezrównoważonego pozyskiwania drewna niezgodnie z prawem;
H. mając na uwadze, że wciąż jeszcze nie opracowano modułu weryfikacji legalności w systemie identyfikowalni, a niewielkie postępy, jakie do tej pory poczyniono, nie zostały poddane niezależnej kontroli, która mogłaby przyczynić się do uzyskania większej wiarygodności systemu;
I. mając na uwadze, że w ciągu ostatnich 10 lat Kamerun nie zdołał wywiązać się z zobowiązań wynikających z Dobrowolnej umowy o partnerstwie, a mimo jej zawarcia zarządzanie sektorem leśnym uległo pogorszeniu;
J. mając na uwadze, że wywóz drewna przekierował się na rynki azjatyckie, w szczególności w Chinach i Wietnamie, co osłabiło zachętę gospodarczą wynikającą z dobrowolnej umowy o partnerstwie, a w konsekwencji zmniejszył znaczenie zezwolenia FLEGT; mając na uwadze, że Wietnam stał się drugim co do wielkości rynkiem zbytu drewna z Kamerunu (po Chinach), a Kamerun został największym dostawcą kłód drewna tropikalnego do Wietnamu (dostarcza 25 % kłód przywożonych w latach 2016-2019 pod względem wartości); mając na uwadze, że znaczna część handlu drewnem dotyczy nielegalnego pozyskiwania drewna, co pozbawia dochodów rząd Kamerunu, a społeczności lokalne - wspólnych pozostawia bez korzyści; mając na uwadze, że Stany Zjednoczone i UE wspierały rozmowy między Kamerunem a Wietnamem w celu zawarcia protokołu ustaleń mającego na celu poprawę przejrzystości handlu drewnem między tymi krajami; mając na uwadze, że przejrzystość i identyfikowalność handlu drewnem mają zasadnicze znaczenie dla wiarygodności systemów zapewniania legalności; mając na uwadze, że w tym kontekście UE powinna nadal zachęcać kraje partnerskie do zaostrzenia kontroli przywozu oraz do dopilnowania, by drewno pochodzące z tych krajów spełniało wymogi prawne wynikające z ram krajowych i dobrowolnych umów o partnerstwie;
K. mając na uwadze, że dobrowolna umowa o partnerstwie między Kamerunem a UE weszła w życie w 2011 r.; mając na uwadze, że pomimo początkowego pozytywnego wpływu na reformę prawa, udział wielu zainteresowanych stron, dostęp do informacji i przejrzystość wdrażanie dobrowolnej umowy o partnerstwie utknęło w martwym punkcie w 2018 r.; mając na uwadze, że w 2023 r. strony uzgodniły, iż przeprowadzą wspólny przegląd dobrowolnej umowy o partnerstwie, w wyniku którego sporządzono sprawozdanie przedstawiające cztery warianty kolejnych kroków - jednym z nich było rozwiązanie dobrowolnej umowy o partnerstwie w drodze konsensu; mając na uwadze, że sprawozdanie opublikowano dopiero po tym, jak Komisja powiadomiła Radę o decyzji o wypowiedzeniu umowy; mając na uwadze, że Komisja wystosowała jednostronny apel o rozwiązanie partnerstwa;
L. mając na uwadze, że kluczowy wywóz z Afryki Środkowej do UE obejmuje drewno, kakao i owoce tropikalne; mając na uwadze, że w 2009 r. UE i Republika Kamerunu podpisały tymczasową umowę o partnerstwie gospodarczym, która nadal obowiązuje jako porozumienie przejściowe na czas trwających negocjacji w sprawie pełnej regionalnej umowy o partnerstwie gospodarczym dla Afryki Środkowej; mając na uwadze, że celem przyszłej współpracy między UE a Kamerunem powinno być dostosowanie instrumentów polityki handlowej do celów zrównoważonego rozwoju, w szczególności na podstawie rozporządzenia UE w sprawie wylesiania, aby wspierać spójność, wzajemne korzyści i przewidywalność dla podmiotów obu stron;
M. mając na uwadze, że Dobrowolna umowa o partnerstwie odnawia się automatycznie co siedem lat, chyba że jedna ze stron rozwiąże ją za co najmniej 12-miesięcznym okresem wypowiedzenia przed upływem bieżącego siedmioletniego okresu; mając na uwadze, że każda ze stron może w każdej chwili wypowiedzieć Dobrowolną umowę o partnerstwie za powiadomieniem drugiej strony; mając na uwadze, że umowa ta wygasa po upływie 12 miesięcy od daty takiego powiadomienia;
N. mając na uwadze, że dalsze obowiązywanie Dobrowolnej umowy o partnerstwie mogłoby wpłynąć na wiarygodność UE jako światowego rzecznika ochrony lasów, zrównoważonego i wielofunkcyjnego systemu rolno-leśnego, ochrony gleby i krajobrazu, bioróżnorodności, lokalnej gospodarki wiejskiej i norm praw człowieka oraz na integralność dobrowolnych umów o partnerstwie jako narzędzi unijnej polityki handlowej; mając na uwadze, że jednostronne wypowiedzenie umowy mogłoby również zaszkodzić reputacji UE jako wiarygodnego podmiotu i obrońcy działającego w dziedzinie leśnictwa;
O. mając na uwadze, że swoim komunikacje z 7 listopada 2024 r. w sprawie strategicznych ram współpracy międzynarodowej Komisja proponuje, aby partnerstwa na rzecz lasów opierały się na umowach o dobrowolnym partnerstwie, a nawet je zastępowały; mając na uwadze, że pomimo wyzwań umowy o dobrowolnym partnerstwie okazały się kluczowym instrumentem w tworzeniu podstaw dla lepszego zarządzania lasami; mając na uwadze, że dobrowolne umowy o partnerstwie są prawnie wiążącymi umowami, które można uzupełnić partnerstwami na rzecz lasów; mając na uwadze, że brakuje informacji o wpływie obowiązujących partnerstw na rzecz lasów na poprawę zarządzania; mając na uwadze, że Komisja nie poinformowała Parlamentu o kryteriach stosowanych przy nawiązywaniu partnerstw na rzecz lasów; mając na uwadze, że w przeszłości dochodziło już do sytuacji, w których Parlament nie był angażowany w nawiązywanie partnerstw z krajami trzecimi; podkreśla, że UE musi pozostać mocno zaangażowana w wykonywanie innych obowiązujących umów o dobrowolnym partnerstwie;
P. mając na uwadze, że odejście od modelu umów o dobrowolnym partnerstwie na rzecz umów bardziej zbliżonych do umów o wydobycie, takich jak partnerstwa w dziedzinie surowców lub niewiążące protokoły ustaleń, podważy wiarygodność UE w zakresie ochrony różnorodności biologicznej i walki z wylesianiem;
Q. mając na uwadze, że społeczeństwo obywatelskie w Kamerunie coraz częściej mierzy się z wrogością i kurczącą się przestrzenią działania; mając na uwadze, że okólnik z 13 sierpnia 2024 r. zobowiązuje organizacje pozarządowe działające w sektorze leśnym do podpisania protokołu ustaleń z Ministerstwem Leśnictwa i Zwierząt;
1. podkreśla, że wylesianie i degradacja lasów są jednymi z najpoważniejszych wyzwań środowiskowych i należą do głównych czynników powodujących zmianę klimatu i utratę różnorodności biologicznej; wywierają również poważne negatywne skutki społeczne i gospodarcze dla społeczności i krajów produkujących, zwłaszcza dla słabszych jednostek społecznych i grup, takich jak ludność tubylcza;
2. podkreśla, że szkody w środowisku spowodowane wylesianiem będą miały bardzo negatywne skutki społeczno- gospodarcze dla społeczności zajmujących się leśnictwem;
3. przypomina, że w umowie z Samoa 10 między UE i jej państwami członkowskimi a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku potwierdzono obowiązek stron do propagowania podejścia z udziałem wielu zainteresowanych podmiotów; umożliwia ono aktywne zaangażowanie wielu z nich - w tym parlamentów, władz lokalnych, społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego - w procesy partnerskiego dialogu i współpracy; przypomina także, że pluralistyczny dialog partnerski i działania dostosowane do specyfiki stron są głównymi narzędziami osiągnięcia tych celów oraz że istnieje potrzeba wysokiego poziomu ochrony środowiska, przy jednoczesnym zobowiązaniu do powstrzymania wylesiania i degradacji lasów jako środka ochrony ekosystemów oraz słabszych społeczności i ludności tubylczej, zachowania różnorodności biologicznej i łagodzenia zmiany klimatu;
4. przypomina, że zrównoważone i sprzyjające włączeniu społecznemu gospodarka leśna i zarządzanie lasami są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w Agendzie ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, porozumieniu paryskim oraz globalnych ramach różnorodności biologicznej z Kunmingu/Montrealu w sprawie powstrzymania i odwrócenia procesu utraty zasobów przyrody;
5. przypomina, że w Deklaracji z Glasgow w sprawie lasów i użytkowania gruntów UE i Kamerun potwierdzili swoje zaangażowanie w powstrzymanie i odwrócenie procesu utraty lasów i degradacji gruntów do 2030 r.;
6. przypomina o wysiłkach Drużyny Europy na rzecz promowania stabilności politycznej i rozwoju gospodarczego poprzez zrównoważony i odporny rozwój terytorialny w odpowiedzi na zmianę klimatu;
7. podkreśla, że strategia Global Gateway powinna wspierać Kamerun w promowaniu zrównoważonego, sprzyjającego włączeniu społecznemu i ekologicznego rozwoju na całym terytorium kraju;
8. przypomina, że handel jest siłą napędową wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i ograniczania ubóstwa, a także przyczynia się do promowania zrównoważonego rozwoju; uważa, że dobrowolne umowy o partnerstwie stanowią ważne ramy prawne dla UE i jej państw partnerskich, lecz wymagają skutecznego dialogu wielostronnego i dobrej współpracy z zainteresowanymi państwami oraz zaangażowania z ich strony; przypomina, że na wczesnym etapie dobrowolna umowa o partnerstwie między UE a Kamerunem zaowocowała konkretną poprawą, w tym w zakresie udziału zainteresowanych stron i dostępu do informacji, ale że niestety przez ostatnie 10 lat postęp ten utknął w martwym punkcie; ubolewa nad brakiem postępów we wdrażaniu dobrowolnej umowy o partnerstwie z Kamerunem, zwłaszcza w odniesieniu do egzekwowania, przejrzystości i identyfikowalności zobowiązań, oraz jest głęboko zaniepokojony trwającym wylesianiem i degradacją lasów nie tylko w wyniku nielegalnego pozyskiwania drewna, ale również na skutek innych kluczowych czynników wylesiania, takich jak przekształcanie lasów do celów rolniczych i górniczych;
9. podkreśla fakt, że zajęcie się podstawowymi przyczynami wylesiania, takimi jak słabe rządy, nieskuteczne egzekwowanie prawa, słabo zabezpieczone prawa własności gruntów, brak dostępu do finansowania, kurczenie się przestrzeni społeczeństwa obywatelskiego i korupcja, wymaga od UE i państw partnerskich przeprowadzania wspólnych ocen w oparciu o konstruktywne zaangażowanie odpowiednich zainteresowanych stron, takich jak ludność tubylcza i społeczności lokalne, w celu przezwyciężenia przeszkód utrudniających wdrażanie przepisów dotyczących przejrzystości i identyfikowalności;
10. podkreśla, że solidny i wiarygodny system TLAS zapewnia przedsiębiorstwom leśnym większą pewność prawa, uproszczone kontrole i bardziej przejrzyste procesy, zniechęcając do nieformalnych płatności i korupcji; jednocześnie system ten zwiększa dochody zarówno dla społeczności, jak i dla państwa;
11. podkreśla, jak ważne jest włączenie społeczeństwa obywatelskiego i władz lokalnych w procesy decyzyjne, dzielenie się korzyściami ze społecznościami lokalnymi oraz wzmacnianie bezpieczeństwa i rozliczalności;
12. ubolewa nad koniecznością rozwiązania prawnie wiążącej dobrowolnej umowy o partnerstwie z Kamerunem; zgadza się z Komisją, że w świetle niedociągnięć dobrowolnej umowy o partnerstwie jest to na razie najlepszy wariant strategiczny, i podkreśla potrzebę kontynuowania przez Komisję współpracy z rządem Kamerunu w dziedzinie leśnictwa; wyraża zaniepokojenie wpływem rozwiązania dobrowolnej umowy o partnerstwie na stosunki dyplomatyczne i gospodarcze między Kamerunem a UE oraz na zdolność UE do budowania konstruktywnych partnerstw z tym krajem w przyszłości; wskazuje na potencjalny negatywny wpływ na przestrzeń społeczeństwa obywatelskiego, ponieważ dobrowolna umowa o partnerstwie ułatwiała dialog między rządem a społeczeństwem obywatelskim; wzywa Komisję, aby oceniła wpływ tej decyzji na europejskie przedsiębiorstwa działające lub zaopatrujące się w Kamerunie oraz aby zbadała mechanizmy wsparcia w celu utrzymania zrównoważonych kanałów handlowych i zapewniła zrównoważoną gospodarkę zasobami naturalnymi;
13. podkreśla, że UE pozostaje zaangażowanym partnerem Kamerunu we wspieraniu wzrostu gospodarczego i pełnowymiarowego rozwoju społecznego; wzywa Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych do nawiązania dialogu z władzami Kamerunu w celu zbadania możliwości konstruktywnej współpracy w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, a także w celu zwalczania nielegalnego pozyskiwania drewna, wspierania ochrony lasów oraz pobudzenia współpracy gospodarczej i handlu;
14. zauważa z zaniepokojeniem, że Kamerun zajmuje 140. miejsce w rankingu 180 państw sklasyfikowanych pod względem wskaźnika postrzegania korupcji; wzywa rząd Kamerunu do podjęcia działań na rzecz powstrzymania powszechnej korupcji oraz do zajęcia się innymi czynnikami napędzającymi niezgodne z prawem pozyskiwanie drewna i degradację lasów, ze szczególnym uwzględnieniem ceł, we współpracy z innymi organami; podkreśla, że przy pozyskiwaniu towarów i produktów przeznaczonych na rynek UE ważna jest ochrona praw człowieka, praw pracowniczych i praw ludności rdzennej, w szczególności przez poszanowanie w każdych okolicznościach zasady dobrowolnej, uprzedniej i świadomej zgody; w tym kontekście wzywa lokalne władze do objęcia szczególną ochroną dzieci i społeczności tubylczych; podkreśla znaczenie zapewnienia podmiotom społeczeństwa obywatelskiego niezbędnej przestrzeni i możliwości współpracy z podmiotami rządowymi;
15. podkreśla, że należy wzmocnić wspólne konsultacje z władzami lokalnymi w Kamerunie, aby doprowadzić do pozytywnych zmian oraz aby wzmocnić i zwiększyć rolę i wiarygodność sprawowania władzy na szczeblu lokalnym;
16. podkreśla, że na całym świecie państwa, które mają już regulowane rynki importu legalnego drewna lub dążą do wprowadzenia tego rozwiązania, odniosłyby korzyści z współpracy oraz - o ile to możliwe - ze wzajemnego uznawania swoich zasad i systemów, takich jak unijny system zezwoleń FLEGT i umowy o dobrowolnym partnerstwie; podkreśla, że normy międzynarodowe byłyby skuteczniejsze i sprzyjałyby długotrwałemu bezpieczeństwu prawnemu przedsiębiorstw i konsumentów;
17. dostrzega niedociągnięcia obecnego systemu podziału na strefy leśne; przyznaje, że plany gospodarki leśnej mające na celu zapewnienie zrównoważonego rozwoju w dużej mierze nie powiodły się z powodu korupcji i słabego zarządzania; wzywa do wznowienia współpracy między UE i jej państwami partnerskimi, aby opracować nowe praktyki i mechanizmy zarządzania w celu sprostania tym wyzwaniom;
18. wzywa Komisję do zbadania - w ścisłym dialogu z Kamerunem - alternatywnych rozwiązań w celu zapewnienia legalności drewna i produktów z drewna pochodzących z Kamerunu oraz do właściwego rozwiązania problemu nielegalnego pozyskiwania drewna; uważa, że partnerstwo na rzecz lasów - jak określono w rozporządzeniu UE w sprawie wylesiania - mogłoby stanowić alternatywną formę współpracy między UE a Kamerunem; podkreśla, jak ważne jest przeprowadzenie przed rozpoczęciem negocjacji dotyczących partnerstwa na rzecz lasów dokładnej diagnostyki i niezależnej oceny gospodarki leśnej i tendencji w handlu w Kamerunie w oparciu o istniejące oceny; podkreśla, że aby potencjalne przyszłe partnerstwa były skuteczne, musiałyby być rozwijane w drodze otwartego, przejrzystego, inkluzywnego, deliberatywnego i niedyskryminacyjnego procesu obejmującego znaczący udział społeczeństwa obywatelskiego, związków zawodowych oraz lokalnych i międzynarodowych organizacji pozarządowych, sektora prywatnego, w tym mikroprzedsiębiorstw oraz innych małych i średnich przedsiębiorstw, władz lokalnych, lokalnych i tubylczych społeczności oraz rolników; zaznacza, że położenie kresu bezkarności w sektorze leśnym jest fundamentem tego procesu, co wymaga ochrony obrońców środowiska, a także skutecznego systemu przeciwdziałania łamaniu praw człowieka; wzywa UE do dalszego wspierania Kamerunu i angażowania się w dialog z tym krajem w celu sprostania wyzwaniom wynikającym z wylesiania w duchu równego partnerstwa; apeluje także do UE, aby promowała zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu rozwój na całym swoim terytorium, w tym poprzez ustanowienie solidnych i transformacyjnych systemów identyfikowalności drewna, które są niezbędne do spełnienia rosnących wymogów regulacji rynku konsumenckiego na całym świecie, zarówno na mocy rozporządzenia UE w sprawie wylesiania, jak i innych przepisów zagranicznych;
19. podkreśla znaczenie parlamentarnego nadzoru i monitorowania Dobrowolnej umowy o partnerstwie przez parlamentarną Komisję Handlu Międzynarodowego; podkreśla potrzebę znaczącego i terminowego zaangażowania Parlamentu w ocenę wdrażania obowiązujących umów o dobrowolnym partnerstwie, a także w negocjacje, podpisywanie i wdrażanie przyszłych partnerstw na rzecz lasów; podkreśla, że należy również przeprowadzić konsultacje z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i sektorem prywatnym, i w szczególności ze społecznościami tubylczymi, a także z podmiotami działającymi na rzecz ochrony środowiska i praw człowieka oraz ze związkami zawodowymi; zwraca się do Komisji, by regularnie składała Parlamentowi sprawozdania z wdrażania umów o dobrowolnych partnerstwach, partnerstw na rzecz lasów, w tym na temat prac wspólnego komitetu ds. wdrażania, a także na temat strategii, które będą realizowane w nadchodzących latach; podkreśla potrzebę dogłębnej diagnostyki i niezależnej oceny gospodarki leśnej w Kamerunie oraz potrzebę włączenia odpowiednich doświadczeń i wniosków wyciągniętych z procesu dobrowolnej umowy o partnerstwie do wszelkich przyszłych partnerstw na rzecz lasów;
20. podkreśla, że mimo bezprecedensowego jednostronnego rozwiązania Dobrowolnej umowy o partnerstwie z Kamerunem umowy takie stanowią ważne ramy prawne zarówno dla UE, jak i jej państw partnerskich, które stały się możliwe dzięki dobrej współpracy z zainteresowanymi państwami i ich zaangażowaniu; podkreśla, że UE powinna w dalszym ciągu w pełni wywiązywać się z istniejących umów o dobrowolnym partnerstwie oraz że należy promować nowe umowy o dobrowolnym partnerstwie z dodatkowymi partnerami, ponieważ odgrywają one kluczową rolę w ułatwianiu przejrzystej i odpowiedzialnej gospodarki leśnej, eliminowaniu podstawowych przyczyn nielegalnego pozyskiwania drewna, walce ze zmianą klimatu, wzmacnianiu prawa do ziemi lokalnej ludności oraz zapewnianiu narzędzia zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego i społeczności leśnych w proces decyzyjny;
21. wzywa Komisję do zapewnienia spójności między handlem UE a ramami zrównoważonego rozwoju w przypadku współpracy z Kamerunem i większym regionem Afryki Środkowej; zachęca Komisję do dopilnowania, aby wymogi i cele rozporządzenia UE w sprawie wylesiania i związanego z nim prawodawstwa były odpowiednio uwzględniane w kontekście trwających negocjacji w sprawie pełnej umowy o partnerstwie gospodarczym; podkreśla, jak ważne jest zapewnienie krajom partnerskim pomocy technicznej i wytycznych regulacyjnych, aby pomóc im w dostosowaniu praktyk handlowych do standardów środowiskowych, w szczególności w sektorach takich jak drewno, kakao i uprawy roślin tropikalnych;
22. zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Kamerunu, a także wszystkim właściwym zainteresowanym stronom procesu wdrażania dobrowolnej umowy o partnerstwie.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.6274 |
| Rodzaj: | rezolucja |
| Tytuł: | Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 17 czerwca 2025 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie rozwiązania Dobrowolnej umowy o partnerstwie pomiędzy Unią Europejską i Republiką Kamerunu dotyczącej egzekwowania prawa, zarządzania i handlu w dziedzinie leśnictwa oraz handlu produktami z drewna wprowadzanymi na terytorium Unii Europejskiej (FLEGT) (05673/2025 - C10-0012/2025 - 2024/0245M(NLE)) |
| Data aktu: | 2025-06-17 |
| Data ogłoszenia: | 2025-12-19 |