Sprawy połączone C-758/24 i C-759/24, Alace i Canpelli: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 sierpnia 2025 r. - LC, CP v. Commissione territoriale per il riconoscimento della protezione internazionale di Roma - sezione procedure alla frontiera II

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 sierpnia 2025 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunale ordinario di Roma - Włochy) - LC, CP/Commissione territoriale per il riconoscimento della protezione internazionale di Roma - sezione procedure alla frontiera II

(Sprawy połączone C-758/24 i C-759/24 ¹ , Alace i Canpelli ² )

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka azylowa - Dyrektywa 2013/32/UE - Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej - Artykuły 36 i 37 - Pojęcie "bezpiecznego kraju pochodzenia" - Uznanie w drodze aktu ustawodawczego - Załącznik I - Kryteria - Artykuł 46 - Prawo do skutecznego środka zaskarżenia - Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej - Badanie przez sąd uznania państwa trzeciego za bezpieczny kraj pochodzenia na poziomie krajowym - Ujawnienie źródeł informacji, na których opiera się ta decyzja)

Język postępowania: włoski

(C/2025/5197)

(Dz.U.UE C z dnia 6 października 2025 r.)

Sąd odsyłający

Tribunale ordinario di Roma

Strony w postępowaniu głównym

Strony inicjujące postępowanie przed sądem odsyłającym: LC (C-758/24), CP (C-759/24)

Druga strona postępowania: Commissione territoriale per il riconoscimento della protezione intemazionale di Roma - sezione procedure alla frontiera II

Sentencja

1) Artykuły 36 i 37 oraz art. 46 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w świetle art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoją one na przeszkodzie temu, aby państwo członkowskie dokonywało uznania państwa trzeciego za bezpieczny kraj pochodzenia w drodze aktu ustawodawczego, pod warunkiem że uznanie to może być przedmiotem kontroli sądowej dotyczącej spełnienia materialnych przesłanek takiego uznania, określonych w załączniku I do tej dyrektywy, przez każdy sąd krajowy, do którego wniesiono skargę na decyzję dotyczącą wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej rozpatrywanego w ramach szczególnego reżimu mającego zastosowanie do wniosków złożonych przez wnioskodawców pochodzących z państw trzecich uznanych za bezpieczne kraje pochodzenia.

2) Artykuły 36 i 37 oraz art. 46 ust. 3 dyrektywy 2013/32 w świetle art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

należy interpretować w ten sposób, że:

- państwo członkowskie, które uznaje państwo trzecie za bezpieczny kraj pochodzenia, powinno zapewnić wystarczający i odpowiedni dostęp do źródeł informacji w rozumieniu art. 37 ust. 3 tej dyrektywy, na których opiera się to uznanie, który to dostęp powinien, po pierwsze, umożliwić danej osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową pochodzącej z tego państwa trzeciego obronę jej praw w najlepszych możliwych warunkach oraz podjęcie w sposób w pełni świadomy decyzji, czy celowe jest wniesienie sprawy do właściwego sądu, a po drugie, umożliwić temu sądowi przeprowadzenie kontroli decyzji dotyczącej wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej;

- sąd krajowy, do którego wniesiono skargę na decyzję w sprawie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej rozpatrywanego w ramach szczególnego reżimu rozpatrywania wniosków mającego zastosowanie do wniosków złożonych przez wnioskodawców pochodzących z państw trzecich uznanych za bezpieczne kraje pochodzenia, może - weryfikując, choćby incydentalnie, czy uznanie to spełnia materialne przesłanki takiego uznania określone w załączniku I do wspomnianej dyrektywy - wziąć pod uwagę informacje, które sam zgromadził, pod warunkiem, po pierwsze, upewnienia się co do wiarygodności tych informacji, a po drugie, zagwarantowania stronom sporu poszanowania zasady kontradyktoryjności.

3) Artykuł 37 dyrektywy 2013/32 w związku z załącznikiem I do tej dyrektywy

należy interpretować w ten sposób, że:

stoi on na przeszkodzie temu, by państwo członkowskie uznało za bezpieczny kraj pochodzenia państwo trzecie, które nie spełnia w odniesieniu do niektórych kategorii osób materialnych przesłanek takiego uznania określonych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy.

1 D.U. C, C/2025/384, C/2025/385.

2 Niniejszym sprawom zostały nadane fikcyjne nazwy. Nie odpowiadają one rzeczywistym nazwom ani rzeczywistym nazwiskom żadnej ze stron postępowania.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2025.5197
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawy połączone C-758/24 i C-759/24, Alace i Canpelli: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 1 sierpnia 2025 r. - LC, CP v. Commissione territoriale per il riconoscimento della protezione internazionale di Roma - sezione procedure alla frontiera II
• Data aktu: 2025-08-01
• Data ogłoszenia: 2025-10-06