Sprawa T-425/25: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2025 r. - KK/Europol
Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2025 r. - KK/Europol(Sprawa T-425/25)
Język postępowania: włoski
(Dz.U.UE C z dnia 25 sierpnia 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: KK (przedstawiciel: M. Velardo, adwokat)
Strona pozwana: Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Europolu z dnia 15 października 2024 r. oddalającej wniosek z dnia 17 czerwca 2024 r. złożony na podstawie art. 90 ust. 1 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej o pozostanie w służbie przez dodatkowy rok;
- stwierdzenie nieważności decyzji Management Board Complaints Committee z dnia 25 marca 2025 r., na mocy
której skarga z dnia 5 grudnia 2024 r., wniesiona na podstawie art. 90 ust. 2 Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, została oddalona;
- zasądzenie zapłaty odszkodowania w wysokości 71 792,82 EUR z tytułu strat poniesionych w wyniku niezgodnych
z prawem działań podjętych przez Europol, wraz z odsetkami od dnia powstania roszczenia oraz w wysokości 2 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę oszacowaną pro bono et ex ^quo;
- obciążenie Europol kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:
1. Zarzut pierwszy dotyczący niezgodności z prawem na podstawie art. 277 TFUE. Naruszenie ustawy z uwagi na naruszenie nadrzędnych zasad prawa (art. 20 i 21 karty praw podstawowych, art. 1d regulaminu pracowniczego i dyrektywy Rady 1999/70 z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP, ETUC 1 ). Skarżący podnosi zarzut niezgodności z prawem art. 6 decyzji Europolu EDOC#1363704v2 (zwanej dalej: "decyzją Europolu") w zakresie, w jakim wyłącza on członków personelu tymczasowego, którzy zawarli już drugą umowę, z możliwości przedłużenia okresu obowiązywania umowy do 10 lat. Wyłączenie to narusza zasady równości i niedyskryminacji zapisane w art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w art. 1d regulaminu pracowniczego UE, w dyrektywie 1999/70/WE i w WZIP (warunki zatrudnienia innych pracowników). Z tych samych powodów wnosi on o bezpośrednie stwierdzenie nieważności decyzji indywidualnych. Różnica dotyczy pracowników znajdujących się w analogicznej lub porównywalnej sytuacji, ponoszących konsekwencje finansowe i społeczne, bez obiektywnego i racjonalnego uzasadnienia. Osoby mające możliwość przedłużenia korzystają bowiem z wynagrodzenia i rewaloryzacji atrakcyjniejszych niż te krajowe ze względu na zwolnienia podatkowe przewidziane w protokole nr 7.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia przepisów odnoszących się do następstwa przepisów prawnych w czasie. Naruszenie prawa.
Następstwo przepisów prawnych w czasie wymaga, aby nowe normy generalne i abstrakcyjne miały zastosowanie również do sytuacji powstałych pod rządami wcześniejszej ustawy, których skutki utrzymują się w chwili wejścia w życie nowej ustawy. Umowa skarżącego nadal jeszcze obowiązywała w dniu 21 marca 2024 r., kiedy to weszła w życie decyzja o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, a zatem jej skutki powinny były mieć wpływ na tę umowę.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.4623 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-425/25: Skarga wniesiona w dniu 1 lipca 2025 r. - KK/Europol |
| Data aktu: | 2025-08-25 |
| Data ogłoszenia: | 2025-08-25 |