Sprawa C-509/23, Laimz: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 19 czerwca 2025 r. - Laimz SIA v. Izložu un azartspēļu uzraudzības inspekcija
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 19 czerwca 2025 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez AdministratTva rajona tiesa - Łotwa) - "Laimz" SIA/Izlozu un azartspelu uzraudzTbas inspekcija
Odesłanie prejudycjalne - Zapobieganie wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu - Dyrektywa (UE) 2015/849 - Artykuł 3 pkt 11 lit. a) - Bliski współpracownik osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne - Definicja - Artykuł 45 ust. 1 i 8 - Podmioty zobowiązane będące częścią grupy - Wymiana informacji w obrębie grupy - Stosowanie decyzji podjętych przez inny podmiot zobowiązany należący do wspomnianej grupy - Artykuł 14 ust. 1 i 8 - Ciągły nadzór nad klientami, który spoczywa na podmiotach zobowiązanych - Artykuł 11 lit. d) - Wzmocnione środki należytej staranności wobec klientów podmiotów świadczących usługi w zakresie gier hazardowych)
(C/2025/4246)
Język postępowania: łotewski
(Dz.U.UE C z dnia 11 sierpnia 2025 r.)
Sąd odsyłający
Admmistrativa rajona tiesa
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: "Laimz" SIA
Druga strona postępowania: Izlozu un azartspelu uzraudzTbas inspekcija
Sentencja
1) Artykuł 3 pkt 11 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE, w brzmieniu zmienionym dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 z dnia 30 maja 2018 r.,
należy interpretować w ten sposób, że:
osoby fizycznej nie można uznać za bliskiego współpracownika osoby zajmującej eksponowane stanowiska polityczne z tego tylko powodu, że obie te osoby są członkami organu wykonawczego tego samego stowarzyszenia, niemniej jednak sytuacja ta stanowi istotną okoliczność, którą należy wziąć pod uwagę w ramach tej oceny.
2) Artykuł 45 ust. 1 i 8 dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą 2018/843,
należy interpretować w ten sposób, że:
państwa członkowskie są zobowiązane umożliwić podmiotom zobowiązanym, o których mowa w art. 2 ust. 1 zmienionej dyrektywy 2015/849, należącym do tej samej grupy w rozumieniu art. 3 pkt 15 zmienionej dyrektywy 2015/849, wymianę informacji między sobą. Taka wymiana informacji nie zwalnia jednak danego podmiotu zobowiązanego z odpowiedzialności za dochowanie należytej staranności w odniesieniu do klienta.
3) Artykuł 45 ust. 1 i 8 dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą 2018/843, w związku z art. 3 pkt 12 i 15 tej zmienionej dyrektywy 2015/849,
należy interpretować w ten sposób, że:
stoi on na przeszkodzie temu, aby podmiot zobowiązany należący do grupy stosował w sposób automatyczny decyzję przyjętą przez osobę zajmującą stanowisko w kadrze kierowniczej wyższego szczebla innego przedsiębiorstwa należącego do tej samej grupy w ramach ciążącego na niej obowiązku należytej staranności, dotyczącą środków należytej staranności wobec jednego z klientów tego ostatniego przedsiębiorstwa, bez dokonania własnej oceny ryzyka i środków należytej staranności, jakie należy zastosować.
4) Artykuł 14 ust. 5 dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą (UE) 2018/843, w związku z art. 8 ust. 2 zmienionej dyrektywy 2015/849,
należy interpretować w ten sposób, że:
podmiot zobowiązany nie jest zobowiązany do stosowania środków należytej staranności wobec istniejących klientów, dopóki nie upłynie termin przewidziany w przepisach krajowych i termin przewidziany w procedurach kontroli wewnętrznej na wdrożenie nowych środków kontroli, a dany podmiot zobowiązany nie zna nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na ocenę ryzyka związanego z odnośnym klientem, z zastrzeżeniem, że brak identyfikacji tych okoliczności nie może wynikać z uchybień w bieżącym monitorowaniu przewidzianym w art. 13 ust. 1 lit. d) zmienionej dyrektywy 2015/849, które ma przeprowadzać ten podmiot.
5) Artykuł 11 lit. d) dyrektywy 2015/849, zmienionej dyrektywą 2018/843,
należy interpretować w ten sposób, że:
nakłada on na podmioty zobowiązane obowiązek stosowania środków należytej staranności wobec klienta za każdym razem, gdy w momencie odbioru wygranych lub obstawiania stawek łączna wartość transakcji wynosi co najmniej 2 000 EUR, bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza transakcja, czy kilka transakcji, które wydają się być ze sobą powiązane.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.4246 |
| Rodzaj: | wyrok |
| Tytuł: | Sprawa C-509/23, Laimz: Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 19 czerwca 2025 r. - Laimz SIA v. Izložu un azartspēļu uzraudzības inspekcija |
| Data aktu: | 2025-06-19 |
| Data ogłoszenia: | 2025-08-11 |