Sprawa T-237/25: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2025 r. - Fleggaard i in./Parlament i Rada
Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2025 r. - Fleggaard i in./Parlament i Rada(Sprawa T-237/25)
Język postępowania: niemiecki
(Dz.U.UE C z dnia 24 czerwca 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: Fleggaard GmbH (Harrislee, Niemcy), Scandinavian Park Petersen KG (Handewitt, Niemcy), Scandlines Bordershop Puttgarden GmbH (Hamburg, Niemcy) (przedstawiciele: N. Christiansen, Rechtsanwältin)
Strona pozwana: Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej
Żądania
Skarżące wnoszą o:
- stwierdzenie nieważności art. 50 i załącznika X do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UU) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia dyrektywy 94/62/WE (Dz.U. L, 2025, s. 1);
- obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy: Błędna podstawa prawna
Prawodawca Unii oparł rozporządzenie (EU) 2025/40 1 wyłącznie na podstawie prawnej rynku wewnętrznego (art. 114 TFUE ust. 1 zdanie drugie TFUW), chociaż równocześnie i przede wszystkim dotyczy ono środowiska.
2. Zarzut drugi: Brak udziału Komitetu Regionów
Komitet Regionów nie uczestniczył należycie w procedurze, co stanowiło naruszenie istotnych wymogów proceduralnych.
3. Zarzut trzeci: Naruszenie wolności prowadzenia działalności gospodarczej
Przewidziany w art. 50 rozporządzenia nr 2025/40 obowiązek kaucyjny oddziałuje nieproporcjonalnie na przysługującą skarżącym wolność prowadzenia działalności gospodarczej (art. 16 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej 2 ). Wprowadzenie obowiązku kaucyjnego, bez równoczesnego zapewnienia interoperacyjności systemu kaucyjnego w regionach o dużej ilości transakcji transgranicznych i w ten sposób zwrotu kaucji w miejscu zamieszkania klientów przyjeżdżających z krajów sąsiednich, doprowadziło do powstania zagrażających istnieniu skarżących niekorzystnych uwarunkowań gospodarczych. Efektem tego stanowi środek, który jest niewłaściwy, nieodpowiedni i nieproporcjonalny do osiągnięcia swego związanego ze środowiskiem celu.
4. Zarzut czwarty: Naruszenie swobody wykonywania pracy
Obowiązek kaucyjny narusza z tych samych powodów również przysługującą skarżącym swobodę wykonywania pracy (art. 15 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej).
5. Zarzut piąty: Naruszenie swobody przepływu towarów (art. 34 i nast. TFUE)
Obowiązek kaucyjny oddziałuje w odmienny sposób na towary krajowe i importowane, wpływa negatywnie na wymianę handlową i nie jest uzasadniony na gruncie nadrzędnych względów ochrony środowiska.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.3302 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-237/25: Skarga wniesiona w dniu 11 kwietnia 2025 r. - Fleggaard i in./Parlament i Rada |
| Data aktu: | 2025-06-24 |
| Data ogłoszenia: | 2025-06-24 |
