Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2025 r. w sprawie eskalacji przemocy na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga (2025/2553(RSP))
P10_TA(2025)0020Eskalacja przemocy na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2025 r. w sprawie eskalacji przemocy na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga (2025/2553(RSP))(C/2025/2252)
- uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK),
- uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawicielki Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa wydane w imieniu UE 25 stycznia 2025 r. w sprawie niedawnej eskalacji na wschodzie DRK,
- uwzględniając oświadczenie ministrów spraw zagranicznych grupy G-7 z 2 lutego 2025 r. w sprawie eskalacji przemocy na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga,
- uwzględniając oświadczenie prasowe Rady Bezpieczeństwa ONZ z 26 stycznia 2025 r. w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga,
- uwzględniając specjalne posiedzenie Rady Praw Człowieka ONZ z 7 lutego 2025 r. poświęcone sytuacji praw człowieka w Demokratycznej Republice Konga,
- uwzględniając komunikat Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej z 28 stycznia 2025 r. w sprawie ostatnich wydarzeń na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga,
- uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z 18 grudnia 1979 r.,
- uwzględniając umowę o partnerstwie z 15 listopada 2023 r. między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami Organizacji Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z drugiej strony 1 ,
- uwzględniając art. 136 ust. 2 i 4 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w styczniu 2025 r. zbrojne ugrupowanie rebeliantów M23, wspierane przez siły rwandyjskie, posunęło się naprzód na wschodzie DRK i zajęło stolicę regionu Gomę; mając na uwadze, że przemoc między ugrupowaniami rebeliantów a kongijską armią gwałtownie wzrosła i doprowadziła do dużej liczby ofiar wśród ludności cywilnej; mając na uwadze, że około 3 000 osób zginęło podczas ofensywy na Gomę; mając na uwadze, że w tym czasie około 800 000 osób wewnętrznie przesiedlonych schroniło się w gęsto zaludnionych obozach dla przesiedleńców na obrzeżach miasta;
B. mając na uwadze, że 4 lutego 2025 r. ugrupowanie M23 ogłosiło jednostronne zawieszenie broni; mając na uwadze, że mimo to walki nadal trwają, lotnisko w Gomie pozostaje zamknięte, sprzęt do zarządzania ruchem lotniczym jest uszkodzony, a dostęp pomocy humanitarnej jest nadal ograniczony; mając na uwadze doniesienia o tym, że górnicze miasto Nyabibwe w Kiwu Południowym zostało zajęte przez M23; mając na uwadze, że przywódcy M23 zadeklarowali zamiar dalszych ataków w DRK; mając na uwadze, że ostatnie posunięcia M23 wskazują na niepokojącą eskalację wyniszczającego konfliktu na wschodzie DRK, naruszenie integralności terytorialnej i eskalację przemocy, co prowadzi do poważnego kryzysu humanitarnego, łamania praw człowieka i dalszej destabilizacji kraju;
C. mając na uwadze, że region ten od dekad doświadcza systematycznych aktów przemocy, które doprowadziły do kryzysu bezpieczeństwa i kryzysu humanitarnego; mając na uwadze, że po kilkuletnim zawieszeniu walk bojownicy M23 pod koniec 2021 r. ponownie chwycili za broń; mając na uwadze, że we wschodniej części DRK od 2021 r. obowiązuje stan wojenny, a rząd cywilny zastąpili przedstawiciele wojska; mając na uwadze, że siły zbrojne M23 zwiększają swoją obecność na wschodzie DRK, tworzą nową administrację i nowe systemy podatkowe, ustanawiają wojskowe obozy szkoleniowe i eksportują minerały bezpośrednio do Rwandy; mając na uwadze, że długoterminowe konsekwencje przerażającego ludobójstwa Tutsi w Rwandzie w 1994 r. nadal podsycają przemoc i nienawiść oraz są przyczyną przymusowych wysiedleń;
D. mając na uwadze, że 23 i 24 stycznia 2025 r. ugrupowanie M23 ostrzelało pozycje misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK (MONUSCO), w wyniku czego zginęło 13 członków sił pokojowych MONUSCO i misji pokojowej prowadzonej przez Południowoafrykańską Wspólnotę Rozwoju (SADC);
E. mając na uwadze, że w sprawozdaniu z czerwca 2024 r. grupa ekspertów ONZ stwierdziła, że rozmieszczenie Rwandyjskich Sił Obronnych (RDF) "narusza suwerenność i integralność terytorialną Demokratycznej Republiki Konga" oraz że "RDF de facto nadzorują operacje M23 i kierują nimi, co sprawia, że Rwanda jest również odpowiedzialna za działania M23";
F. mając na uwadze, że zajęcie Gomy doprowadziło do licznych przesiedleń ludności cywilnej; mając na uwadze, że szacuje się, iż od początku stycznia 2025 r. przesiedlono około 500 000 osób; mając na uwadze, że tysiące Kongijczyków uciekło wcześniej do miasta, aby schronić się przed przemocą, i zostało wypędzonych z obozów dla osób wewnętrznie przesiedlonych do prowizorycznych namiotów lub zmuszonych do spania pod gołym niebem; mając na uwadze, że bezpieczeństwo osób wewnętrznie przesiedlonych jest obecnie poważnie zagrożone, a cierpienie kobiet i dziewcząt jest nieproporcjonalnie duże;
G. mając na uwadze, że zastępca szefa sił pokojowych ONZ stacjonujących w Gomie poinformował o powszechnych gwałtach i zabójstwach kobiet osadzonych w więzieniu Munzenze w Gomie, przy czym szacuje się, że setki kobiet zostało zgwałconych, a wiele spalonych żywcem w więzieniu;
H. mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta w DRK doświadczają zwiększonego poziomu przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć, a do gwałtu dochodzi co cztery minuty; mając na uwadze, że personel szpitala Panzi w Bukavu, przyjmującego wiele osób, które doświadczyły przemocy seksualnej, jest zaniepokojony pogarszającą się sytuacją w zakresie bezpieczeństwa na tym obszarze oraz bezpieczeństwa pracowników i pacjentów samego szpitala Panzi;
I. mając na uwadze, że zajęcie Gomy wywołało gwałtowne protesty w Kinszasie, a dziesiątki protestujących zaatakowały ambasady i wezwały społeczność międzynarodową do powstrzymania posunięć M23;
J. mając na uwadze, że konflikt w DRK może rozprzestrzenić się na inne regiony; mając na uwadze, że siły pokojowe Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej wycofały się w 2023 r.; mając na uwadze, że w grudniu 2023 r. SADC wysłała do DRK misję pokojową, w skład której weszły wojska z RPA, Tanzanii i Malawi; mając na uwadze, że co najmniej 20 uczestników misji pokojowych zostało zabitych podczas ataku ugrupowania M23 na Gomę; mając na uwadze, że 6 lutego 2025 r. Malawi ogłosiło wycofanie swoich wojsk z tej misji;
K. mając na uwadze, że powszechnie uznaje się, iż Rwanda jest aktywna w konflikcie na wschodzie DRK, w tym przez sprawowanie faktycznej kontroli nad ugrupowaniem M23, któremu dostarcza broń, wsparcie logistyczne i żołnierzy; mając na uwadze, że eksperci ONZ szacują, iż do M23 należy od 3 000 do 4 000 rwandyjskich żołnierzy;
L. mając na uwadze, że Kiwu Północne jest regionem bogatym w zasoby i posiada ogromne złoża surowców krytycznych, w tym kobaltu, złota i cyny, które są niezbędne do globalnej transformacji cyfrowej i energetycznej; mając na uwadze, że Goma jest głównym węzłem transportowym i handlowym dla eksportu minerałów; mając na uwadze, że według szacunków ONZ każdego miesiąca M23 przewozi do Rwandy około 120 ton koltanu; mając na uwadze, że eksperci ONZ szacują ponadto, iż M23 utrzymuje się z około 288 000 EUR miesięcznie pochodzących z kontroli nad handlem minerałami w DRK; mając na uwadze, że ugrupowania rebelianckie z rażącym pogwałceniem prawa międzynarodowego i wartości ogólnoludzkich często na bojowników werbują dzieci;
M. mając na uwadze, że dochodzenia Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) w sprawie DRK koncentrowały się na zarzutach dotyczących zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych głównie we wschodniej części DRK, w regionie Ituri oraz w prowincjach Kiwu Północne i Kiwu Południowe, od 1 lipca 2002 r.; mając na uwadze, że w maju 2023 r. DRK ponownie skierowała sprawę do MTK w związku z zarzutami dotyczącymi zbrodni w Kiwu Północnym popełnionych w okresie od 1 stycznia 2022 r.;
N. mając na uwadze, że 8 lutego 2025 r. na wspólnym szczycie w Dar es Salaam w Tanzanii, bloki regionalne: Afryki Południowej - SADC, oraz Afryki Wschodniej - Wspólnota Wschodnioafrykańska (EAC), wezwały do natychmiastowego i bezwarunkowego zawieszenia broni, zażądały wycofania z terytorium DRK nieproszonych zagranicznych sił zbrojnych, wezwały wszystkie walczące strony do przeprowadzenia rozmów pokojowych w ciągu pięciu dni, a w celu ułatwienia pomocy humanitarnej zażądały ponownego otwarcia lotniska w Gomie i innych kluczowych szlaków; mając na uwadze, że Unia Afrykańska ma zająć się tą kwestią na posiedzeniu w Addis Abebie 14 lutego 2025 r.; mając na uwadze, że prowadzone są inne działania mediacyjne, zwłaszcza ze strony Francji, których celem jest zebranie wszystkich podmiotów przy stole negocjacyjnym;
O. mając na uwadze, że 24 lutego 2025 r. Rada do Spraw Zagranicznych ma przeprowadzić wymianę poglądów na temat sytuacji w DRK;
P. mając na uwadze, że w latach 2021-2024 UE przekazała Rwandzie środki finansowe w wysokości 260 mln EUR, a w ramach strategii Global Gateway zadeklarowała przekazanie kolejnych 900 mln EUR; mając na uwadze, że w następstwie ostatnich wydarzeń we wschodniej części DRK UE oświadczyła, iż jest gotowa zwiększyć pomoc nadzwyczajną, w szczególności dla nowo przesiedlonej ludności w Gomie i w pobliżu tego miasta, a 28 stycznia 2025 r. Komisja poinformowała o nowej transzy wsparcia humanitarnego dla DRK opiewającej wstępnie na kwotę 60 mln EUR w 2025 r.; mając na uwadze, że UE stara się zwiększyć swoją obecność w regionie, w tym poprzez niedawne wsparcie programu "Zielony korytarz Kiwu-Kinszasa" inicjatywy Global Gateway, którego celem jest pomoc w utworzeniu zrównoważonego korytarza o długości 2 600 km łączącego wschodnią DRK z Kinszasą i wybrzeżem atlantyckim, o powierzchni 540 000 km2;
Q. mając na uwadze, że UE utworzyła partnerstwa w dziedzinie surowców z kilkoma krajami, w tym z DRK, Rwandą i innymi krajami w regionie; mając na uwadze, że partnerstwa te koncentrują się między innymi na postępach w zakresie należytej staranności i identyfikowalności, współpracy w zwalczaniu nielegalnego handlu surowcami oraz dostosowaniu do międzynarodowych norm w dziedzinie ochrony środowiska, spraw społecznych i zarządzania; mając na uwadze, że Parlament, w przeciwieństwie do Rady, nie otrzymał od Komisji możliwości przedstawienia swojej politycznej oceny decyzji o negocjacjach protokołu ustaleń z Rwandą ani możliwości przekazania uwag technicznych na temat projektu protokołu ustaleń;
R. mając na uwadze, że 5 lutego 2025 r. podczas nadzwyczajnego posiedzenia Delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Afryka-UE (DAFR) i Komisji Rozwoju minister spraw zagranicznych DRK Thérèse Kayikwamba Wagner i laureat Nagrody Nobla Denis Mukwege przedstawili Parlamentowi informacje dotyczące okupacji wschodniej części DRK i dramatycznych skutków humanitarnych dla ludności lokalnej i przesiedleńców wewnętrznych;
S. mając na uwadze, że 1 września 2024 r. Rada mianowała specjalnego przedstawiciela UE w regionie Wielkich Jezior w osobie Johana Borgstama; mając na uwadze, że 30 stycznia 2025 r. DAFR zorganizował nadzwyczajne wysłuchanie z udziałem specjalnego przedstawiciela UE i Bintou Keitą, szefową misji MONUSCO;
T. mając na uwadze, że przed ostatnimi wydarzeniami DRK borykała się z jednym z największych kryzysów przesiedleńczych w Afryce, dotykającym 6,7 mln osób wewnętrznie przesiedlonych, w tym 4,6 mln w Kiwu Południowym i Kiwu Północnym; mając na uwadze, że w DRK przebywa również ponad 520 000 uchodźców i osób ubiegających się o azyl z krajów sąsiadujących, a 1,1 mln uchodźców z DRK przyjęto w krajach sąsiadujących w regionie, z czego ponad połowę w Ugandzie; mając na uwadze, że od początku roku, w wyniku niedawnej gwałtownej eskalacji przemocy, wewnętrznie przesiedlonych zostało ponad pół miliona osób; mając na uwadze, że ze względu na znaczne przeludnienie obozów dla przesiedleńców, w których przebywają uchodźcy, oraz brak infrastruktury wodociągowej, sanitarnej i higienicznej ryzyko wybuchu epidemii cholery jest niezwykle wysokie, podobnie jak ryzyko szybkiego rozprzestrzenienia się epidemii mpox;
1. zdecydowanie potępia okupację Gomy i innych terytoriów we wschodniej części DRK przez M23 i RDF jako niedopuszczalne naruszenie suwerenności i integralności terytorialnej DRK; wzywa rząd rwandyjski do wycofania wojsk z terytorium DRK, których obecność tam stanowi wyraźne naruszenie prawa międzynarodowego i Karty Narodów Zjednoczonych, oraz do zaprzestania współpracy z rebeliantami z M23; domaga się, aby Rwanda i wszystkie inne potencjalne podmioty państwowe w regionie zaprzestały wspierania M23;
2. zdecydowanie potępia przeprowadzane przez wszystkie strony masowe ataki z użyciem broni wybuchowej na zaludnionych obszarach Kiwu Północnego, w tym na obozy dla przesiedleńców i inne gęsto zaludnione obszary w pobliżu Gomy, a także egzekucje pozasądowe, gwałty i inne oczywiste zbrodnie wojenne, pracę przymusową, przymusowe wcielanie do sił zbrojnych i inne nadużycia popełniane przez M23 przy wsparciu RDF i sił zbrojnych DRK, FARDC;
3. jest zbulwersowany stosowaniem na szokującą skalę we wschodniej części DRK przemocy seksualnej wobec kobiet i dziewcząt jako środka represji i narzędzia wojny, a także niedopuszczalnym werbowaniem dzieci przez różne ugrupowania rebelianckie; domaga się niezwłocznego zajęcia się tymi kwestiami przez społeczność międzynarodową; zdecydowanie przypomina, że wszelkie ataki na siły działające pod auspicjami ONZ są nieakceptowalne i mogą zostać uznane za zbrodnię wojenną;
4. wzywa do natychmiastowego zaprzestania przemocy, w szczególności masowych zabójstw i wykorzystywania gwałtu jako strategicznej broni wojennej; wzywa DRK i Rwandę do przeprowadzenia śledztwa i należytego ścigania osób odpowiedzialnych za zbrodnie wojenne, w tym za przemoc seksualną, zgodnie z zasadą odpowiedzialności dowódców;
5. jest poważnie zaniepokojony krytyczną sytuacją humanitarną w tym kraju; wzywa do natychmiastowego ponownego otwarcia portu lotniczego w Gomie w celu przywrócenia operacji humanitarnych i zapewnienia dostaw przez lotnisko i granicę lądową; wzywa do utworzenia i natychmiastowego otwarcia korytarzy humanitarnych oraz apeluje do wszystkich stron, w tym ugrupowań zbrojnych działających we wschodniej części DRK, o umożliwienie i ułatwienie pełnego dostępu pomocy humanitarnej w oparciu o potrzeby i zasady humanitarne, w tym o nieodmawianie ludności cywilnej i osobom przesiedlonym dostępu do produktów niezbędnych do przetrwania;
6. podkreśla, że pracownicy organizacji humanitarnych muszą być w stanie działać bezpiecznie, aby dostarczać kongijskiej ludności cywilnej ratującą życie pomoc oraz że należy zachować bezpieczeństwo placówek medycznych; podkreśla, że jest to główny obowiązek wynikający z międzynarodowego prawa humanitarnego oraz że sprawcy naruszający te zobowiązania powinni zostać pociągnięci do odpowiedzialności; podkreśla, że szczególną odpowiedzialność za ułatwianie dostępu pomocy humanitarnej do tego regionu ponosi Rwanda i kraje sąsiadujące;
7. zdecydowanie potępia atak na placówki dyplomatyczne UE oraz jej państw członkowskich i na organizacje społeczeństwa obywatelskiego, takie jak fundacje polityczne w Kinszasie; podkreśla, że należy zagwarantować ochronę ludności cywilnej i personelu dyplomatycznego;
8. wyraża zaniepokojenie brakiem spójności reakcji UE na kryzysy w regionie Wielkich Jezior i wzywa Radę do ponownej oceny realizacji odnowionej strategii UE odnoszącej się do tego regionu; przypomina, że UE i jej specjalny przedstawiciel ds. regionu są gotowi wspierać wysiłki mediacyjne;
9. z zadowoleniem przyjmuje zwiększone wsparcie humanitarne, do którego zobowiązała się UE; zauważa, że nadal jest ono dalekie od zaspokojenia podstawowych potrzeb w zakresie żywności, wody, pomocy medycznej i schronienia na wschodzie DRK, zwłaszcza w świetle niedawnego wycofania wsparcia ze strony Agencji Stanów Zjednoczonych ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID); wzywa Komisję i społeczność międzynarodową do znacznego zwiększenia wsparcia finansowego na rzecz pilnej i ratującej życie pomocy;
10. ubolewa, że UE nie podjęła odpowiednich działań, aby w wystarczającym stopniu zaradzić kryzysowi i skutecznie skłonić Rwandę do zaprzestania wsparcia dla M23, oraz że zamiast tego podjęła kroki, w tym podpisanie w lutym 2024 r. protokołu ustaleń w sprawie zrównoważonych łańcuchów wartości surowców krytycznych bez wystarczającego omówienia konfliktu oraz decyzję o zwiększeniu wsparcia dla rozmieszczenia oddziałów rwandyjskich w Mozambiku w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju (EPF), które nie były wyposażone w wystarczające zabezpieczenia i przyczyniły się do wysłania władzom rwandyjskim niespójnego przesłania;
11. wzywa Komisję i Radę do natychmiastowego zawieszenia stosowania protokołu ustaleń UE i Rwandy w sprawie zrównoważonych łańcuchów wartości surowców, dopóki Rwanda nie udowodni, że zaprzestaje ingerencji i eksportu minerałów wydobywanych z obszarów kontrolowanych przez M23; wzywa wszystkie podmioty, aby zwiększyły przejrzystość i skutecznie zakazały wprowadzania do UE wszystkich minerałów wydobytych w wyniku przelewu krwi;
12. wzywa Komisję, aby uzależniła wznowienie współpracy w zakresie surowców krytycznych od przystąpienia Rwandy do Inicjatywy przejrzystości w branżach wydobywczych (EITI), do której DRK już należy;
13. wzywa Komisję i państwa członkowskie do dopilnowania, aby obecne rozporządzenie w sprawie minerałów z regionów ogarniętych konfliktami 2 było zdecydowanie egzekwowane, a Komisję do zaproponowania przeglądu przepisów UE w celu zapewnienia najwyższych standardów identyfikowalności i przejrzystości;
14. zauważa, że nadzór parlamentarny i zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego w przygotowywanie, podpisywanie i wdrażanie protokołów ustaleń i planów działania dotyczących surowców mają zasadnicze znaczenie dla inkluzywnego procesu z odpowiednią kontrolą i muszą stać się częścią protokołu ustaleń;
15. wzywa Komisję, państwa członkowskie i międzynarodowe instytucje finansowe do zamrożenia bezpośredniego wsparcia budżetowego dla Rwandy, dopóki nie spełni warunków dotyczących, między innymi, dostępu pomocy humanitarnej i zerwania wszelkich powiązań z M23; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zamrożenia pomocy wojskowej i pomocy w zakresie bezpieczeństwa dla rwandyjskich sił zbrojnych, aby zagwarantować, że nie będą oni bezpośrednio ani pośrednio przyczyniać się do bezprawnych operacji wojskowych we wschodniej części DRK; zdecydowanie wzywa, w szczególności, do przeprowadzenia przeglądu odnowionego wsparcia UE w ramach Europejskiego Instrumentu na rzecz Pokoju, aby zagwarantować, że oddziały rozmieszczone w północnym Mozambiku i korzystające ze wsparcia z EPF, a także ich dowódcy, są odpowiednio sprawdzeni i nie byli zaangażowani w konflikt we wschodniej części DRK lub inne naruszenia praw człowieka, z perspektywą zawieszenia wsparcia, jeżeli zostanie stwierdzone, że oddziały te lub ich dowódcy przyczyniają się bezpośrednio lub pośrednio do bezprawnych operacji wojskowych we wschodniej części DRK;
16. wzywa Komisję i wszystkie państwa członkowskie, aby zakazały przekazywania broni siłom rwandyjskim i M23 oraz zapewniły większą przejrzystość handlu bronią pochodzącą z UE;
17. wzywa Radę, aby rozszerzyła sankcje na wysokich rangą dowódców M23, przywódców innych ugrupowań zbrojnych i wysokich rangą urzędników z DRK i Rwandy - w tym generała dywizji Eugene'a Nkubito, dowódcę 3. dywizji RDF, i generała dywizji Rukiego Karusisiego, dowódcę sił specjalnych RDF, których wskazano w sprawozdaniu grupy ekspertów ONZ z czerwca 2024 r., a także generała dywizji Emmy'ego K. Ruvushę, dowódcę sił bezpieczeństwa Rwandy, którego wskazano w sprawozdaniu grupy ekspertów ONZ z czerwca 2023 r. - i z innych krajów w całym regionie, wskazanych jako odpowiedzialnych za niedawne poważne nadużycia ze strony ich sił zbrojnych lub tych, za które ponoszą odpowiedzialność dowódczą, lub współwinnych takim nadużyciom;
18. wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ), państwa członkowskie i rząd DRK, aby podjęły natychmiastowe działania w celu zapobieżenia przemocy seksualnej i poprawy opieki nad jej ofiarami, w tym przez dostosowanie krajowych ram prawnych tak, aby zagwarantować dostęp do opieki medycznej w zakresie aborcji; zwraca uwagę na potrzeby zdrowotne kobiet w ciąży, zwłaszcza tych kobiet, które zostały przesiedlone i znajdują się poza zasięgiem pomocy medycznej; wzywa ESDZ i państwa członkowskie do dalszego priorytetowego traktowania wypłat pomocy humanitarnej dla kobiet i dziewcząt w tym regionie;
19. wzywa Komisję do dalszego wspierania działań antykorupcyjnych i wzmacniania rządów w DRK;
20. pochwala zapowiedź prokuratora MTK, że MTK będzie nadal prowadzić dochodzenia w sprawie domniemanych przestępstw popełnionych przez każdą osobę, niezależnie od jej przynależności czy narodowości; ponownie podkreśla niezachwiane poparcie UE dla MTK i wzywa Radę i Komisję do wypełnienia swoich zobowiązań, aby zapewnić odpowiednie funkcjonowanie i skuteczne działanie MTK;
21. ponownie wyraża pełne poparcie dla MONUSCO działającego na rzecz ochrony ludności cywilnej i stabilizacji regionu; wzywa UE do współpracy ze wszystkimi podmiotami obecnymi na miejscu, w szczególności MONUSCO, nad ochroną ludności cywilnej we wschodniej części DRK; wzywa ONZ do działania na rzecz wzmocnienia mandatu MONUSCO, aby umożliwić budowanie pokoju; wzywa ONZ do zapewnienia ochrony ludności cywilnej i poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności w obliczu zwiększonego ryzyka przemocy ze względu na płeć, oraz do zapewnienia bezpieczeństwa personelu organizacji humanitarnych, pracowników służby zdrowia i placówek medycznych;
22. wzywa ONZ do podjęcia natychmiastowych i konkretnych środków, aby chronić szpital Panzi oraz jego pacjentów i personel;
23. z zadowoleniem przyjmuje specjalne posiedzenie Rady Praw Człowieka ONZ z 7 lutego 2025 r. poświęcone sytuacji praw człowieka w DRK; popiera powołanie niezależnej komisji śledczej ds. poważnych naruszeń popełnionych od stycznia 2022 r.;
24. ponownie potępia nawoływanie do nienawiści i ksenofobię, a także politykę podziałów etnicznych; podkreśla, że wszystkie osoby odpowiedzialne za podsycanie konfliktów zbrojnych, niestabilności i braku bezpieczeństwa w DRK muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności;
25. jest zaniepokojony konsekwencjami rosyjskiej ingerencji w konflikt i, szerzej, w regionie, a także coraz intensywniejszymi kampaniami dezinformacyjnym; potępia w szczególności działania Rosji podsycające nastroje antyzachodnie poprzez rozpowszechnianie w mediach społecznościowych fałszywych informacji o roli podmiotów z Zachodu;
26. wyraża zaniepokojenie rosnącą obecnością chińskich podmiotów w sektorze górniczym DRK i regionie, działających bez poszanowania obowiązków gospodarczych i społecznych, oraz przypomina, że europejski przemysł i przedsiębiorstwa w regionie będą mogły cieszyć się długoterminowym bezpieczeństwem dostaw tylko w przypadku znalezienia długotrwałego i pokojowego rozwiązania konfliktu;
27. przypomina, że wieloaspektowe i długotrwałe problemy w regionie będzie w stanie rozwiązać jedynie regionalne podejście sprzyjające włączeniu społecznemu; z dużym zadowoleniem przyjmuje wspólny szczyt pokojowy SADC i EAC w Dar es Salaam 8 lutego 2025 r.; w związku z tym ponownie wyraża pełne poparcie dla procesów z Luandy i Nairobi oraz wzywa wszystkie kraje Wielkich Jezior, w szczególności DRK i Rwandę, do pilnych negocjacji w tych ramach; podkreśla, że każde rozwiązanie musi również usunąć podstawowe przyczyny konfliktu, między innymi nielegalny handel zasobami naturalnymi; wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby zdecydowanie wsparły krajowe i regionalne inicjatywy, takie jak inicjatywa kongijskich przywódców katolickich i protestanckich oraz proces z Luandy; podkreśla, że centralną rolę we wszystkich tych wysiłkach muszą odgrywać organizacje regionalne, takie jak Unia Afrykańska, SADC i EAC; podkreśla również, że trwałe rozwiązanie wymaga reformy sektora bezpieczeństwa DRK, w tym lepszej organizacji armii i administracji DRK;
28. wzywa społeczność międzynarodową i wszystkie zaangażowane podmioty do wykorzystania umowy ramowej z Addis Abeby oraz do zorganizowania międzynarodowej konferencji na rzecz pokoju we wschodniej części DRK i w regionie Wielkich Jezior; podkreśla, że ta konferencja pod hasłem "Biznes na rzecz pokoju" będzie wyjątkowa - przy stole negocjacji pokojowych zasiądą także przedstawiciele sektora prywatnego, ponieważ wojna dotyczy minerałów o strategicznym znaczeniu; podkreśla, że przedsiębiorcy mogą mieć znaczący wpływ na swoje kraje i skłonić je do działania na rzecz pokoju; uważa, że podejście zakładające, iż biznes może wpłynąć na zapewnienie pokoju, może pomóc w znalezieniu rozwiązania;
29. wzywa do odwołania Mistrzostw Świata w kolarstwie szosowym Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) w Kigali w 2025 r., jeżeli Rwanda nie zmieni postępowania;
30. zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawicielce Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządowi i parlamentowi Rwandy, rządowi i parlamentowi Demokratycznej Republiki Konga, Unii Afrykańskiej, sekretariatom misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga, Południowoafrykańskiej Wspólnoty Rozwoju i Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej oraz innym właściwym organom międzynarodowym.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.2252 |
| Rodzaj: | rezolucja |
| Tytuł: | Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 2025 r. w sprawie eskalacji przemocy na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga (2025/2553(RSP)) |
| Data aktu: | 2025-02-13 |
| Data ogłoszenia: | 2025-04-29 |