Fundacja Sunflowers rozpoczęła rekrutację do pierwszej w Polsce Letniej Szkoły Międzynarodowego Prawa Karnego.
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa C-193/25: Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2025 r. - Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej

Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2025 r. - Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej
(Sprawa C-193/25)

(C/2025/2189)

Język postępowania: polski

(Dz.U.UE C z dnia 22 kwietnia 2025 r.)

Strony

Strona skarżąca: Rzeczpospolita Polska (Przedstawiciel: B. Majczyna, pełnomocnik)

Strony pozwane: Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

- stwierdzenie nieważności art. 9 ust. 1 w związku z załącznikiem III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/3019 z dnia 27 listopada 2024 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych 1 ;

- obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Tytułem ewentualnym, na wypadek uznania przez Trybunał Sprawiedliwości, że zaskarżone przepisy nie mogą zostać oddzielone od pozostałych przepisów dotyczących rozszerzonej odpowiedzialności producenta bez zmiany istoty tych regulacji, Rzeczpospolita Polska wnosi o stwierdzenie nieważności wszystkich przepisów odnoszących się do rozszerzonej odpowiedzialności producenta, tj. art. 2 pkt 20), art. 9, art. 10, art. 30 ust. 1 akapit drugi lit. c) i g) oraz załącznika III do dyrektywy 2024/3019.

Zarzuty i główne argumenty

1) zarzut naruszenia zasady "zanieczyszczający płaci" wskazanej w art. 191 ust. 2 TFUE oraz zasady równego traktowania (zakazu dyskryminacji)

W ocenie Polski pozwane instytucje naruszyły zasadę "zanieczyszczający płaci" oraz zasadę równego traktowania (zakazu dyskryminacji) przez ustanowienie środków, które obciążają wyłącznie producentów produktów leczniczych oraz produktów kosmetycznych odpowiedzialnością za dodatkowe oczyszczanie wymagane w celu usunięcia mikrozanie- czyszczeń, z pominięciem innych kategorii producentów, które przyczyniają się do emisji tych zanieczyszczeń.

2) zarzut naruszenia zasady proporcjonalności wskazanej w art. 5 ust. 4 TUE, w zw. z art. 296 i art. 191 ust. 3 TFUE, przez ustanowienie środków, które powodują koszty niewspółmierne do osiągnięcia zamierzonych celów

Polska uważa, że przyjmując rozwiązanie wprowadzone w art. 9 ust. 1 w związku z załącznikiem III do zaskarżonej dyrektywy, powodujące koszty nieproporcjonalne do oczekiwanych rezultatów, pozwane instytucje naruszyły zasadę proporcjonalności. Jednocześnie nie przedstawiając należytego uzasadnienia dla wprowadzenia rozwiązań, które wywołują znaczące skutki, pozwane instytucje naruszyły obowiązek uzasadnienia przyjmowanego aktu. Ponadto przy opracowaniu projektu zaskarżonej dyrektywy nie uwzględniono w wystarczającym stopniu dostępnych danych naukowo- technicznych, potencjalnych korzyści i kosztów związanych z działaniem lub z zaniechaniem działania, a także gospodarczego i społecznego rozwoju Unii jako całości i zrównoważonego rozwoju jej regionów, co stanowi naruszenie art. 191 ust. 3 TFUE.

1 Dz. U. 2024, L 3019, s.1
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2025.2189

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa C-193/25: Skarga wniesiona w dniu 10 marca 2025 r. - Rzeczpospolita Polska przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej
Data aktu:2025-04-22
Data ogłoszenia:2025-04-22