Sprawa C-155/25: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2025 r. - Komisja Europejska/Republika Włoska
Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2025 r. - Komisja Europejska/Republika Włoska(Sprawa C-155/25)
Język postępowania: włoski
(Dz.U.UE C z dnia 22 kwietnia 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: D. Recchia, S. Delaude, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Republika Włoska
Żądania strony skarżącej
Komisja wnosi do Trybunału o:
- stwierdzenie, że nie ustanawiając środków mających na celu zapobieganie nadużywaniu kolejnych umów o pracę na czas określony w odniesieniu do personelu administracyjnego, technicznego i pomocniczego, zatrudnianego na zastępstwo w publicznych placówkach szkolnych, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy klauzuli 5 porozumienia ramowego,
- obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
W dniu 21 lutego 2025 r. Komisja zwróciła się do Trybunału o stwierdzenie, że nie ustanawiając środków mających na celu zapobieganie nadużywaniu kolejnych umów o pracę na czas określony w odniesieniu do personelu administracyjnego, technicznego i pomocniczego (zwanego dalej "personelem ATP"), zatrudnianego na zastępstwo w publicznych placówkach szkolnych, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy klauzuli 5 porozumienia ramowego załączonego do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC) (zwanego dalej "porozumieniem ramowym") 1 .
Zdaniem Komisji, po pierwsze, personel ATP jest zatrudniany na podstawie umów na czas określony, chociaż obowiązujące przepisy prawne nie przewidują obiektywnych powodów w rozumieniu klauzuli 5 ust. 1 lit. a) porozumienia ramowego: nie ma potrzeby elastyczności uzasadniającej zatrudnianie personelu ATP na podstawie umów na czas określony ani uzasadniającej ich przedłużanie. Korzystanie z takich umów stanowi zwykłą formę zatrudniania personelu, a termin mianowania jest tak samo zmienny, jak niepewny.
Po drugie, ustawodawstwo włoskie nie obejmuje przepisów mających na celu zapobieganie nadużywaniu umów na czas określony regulujących maksymalny czas trwania tych umów i maksymalną dozwoloną liczbę aneksów przedłużających te umowy, co stanowi naruszenie klauzuli 5 ust. 1 lit. b) i c) porozumienia ramowego.
Wreszcie po trzecie, przeprowadzenie szeregu konkursów w ciągu ostatnich lat nie stanowi równoważnego środka prawnego mającego na celu zapobieganie nadużyciom w rozumieniu klauzuli 5 pkt 1 porozumienia ramowego: konkursy te nie zapobiegają nadużywaniu umów o pracę na czas określony, ich organizacja nie podlega żadnym terminom, a szanse stabilizacji zależą od niepewnych i nieprzewidywalnych okoliczności.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.2184 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-155/25: Skarga wniesiona w dniu 21 lutego 2025 r. - Komisja Europejska/Republika Włoska |
| Data aktu: | 2025-04-22 |
| Data ogłoszenia: | 2025-04-22 |