Sprawa C-465/05: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej.

Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-465/05)

(2006/C 60/46)

(Język postępowania: włoski)

(Dz.U.UE C z dnia 11 marca 2006 r.)

W dniu 23 grudnia 2005 r. do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez E. Traversę i E. Montaguti, działających Republice charakterze pełnomocników, przeciwko Republice Włoskiej.

Skarżąca wnosi do Trybunału o:

1. stwierdzenie, że Republika Włoska stanowiąc, iż

– działalność polegająca na świadczeniu prywatnych usług ochrony może być wykonywana tylko po złożeniu przyrzeczenia lojalności Republice Włoskiej;

– działalność polegająca na świadczeniu prywatnych usług ochrony może być wykonywana wyłącznie za zgodą prefekta;

– ważność wymienionej wyżej zgody ogranicza się do określonego terytorium, a jej wydanie uzależnione jest od liczby i wielkości przedsiębiorstw ochroniarskich działających na tym terytorium;

– przedsiębiorstwa świadczące prywatne usługi ochrony obowiązane są dysponować lokalem w każdej z prowincji, w której wykonują swoją działalność;

– każdy z członków personelu zatrudnionego w takich przedsiębiorstwach powinien być indywidualnie upoważniony do świadczenia usług ochrony;

– aby uzyskać zgodę przedsiębiorstwa świadczące usługi ochrony muszą zatrudniać minimalną/maksymalną ilość osób;

– prywatne przedsiębiorstwa świadczące usługi ochrony obowiązane są złożyć kaucję w lokalnym oddziale Cassa depositi i prestiti;

– ceny za wykonanie prywatnych usług ochrony ustalane są za zezwoleniem prefekta w ramach określonych limitów

uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 43 WE i art. 49 WE.

2. obciążenie Republiki Włoskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty:

Działalność polegająca na świadczeniu prywatnych usług ochrony nie stanowi swoistego bezpośredniego uczestnictwa w wykonywaniu władztwa publicznego. Dlatego też nie można zastosować do tej działalności przewidzianych w art. 45 WE i 55 WE wyjątków w zakresie swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług.

1) Obowiązek złożenia ślubowania stanowi przeszkodę, która nie jest ani uzasadniona ani proporcjonalna w odniesieniu do jej celu i rodzaju działalności polegającej na zawodowym świadczeniu usług ochrony. Wymóg złożenia formalnego przyrzeczenia utrudnia dostęp do włoskiego rynku prywatnych usług ochrony przedsiębiorstwom wspólnotowym zniechęcając całkowicie okazjonalnych usługodawców do świadczenia tego typu usług.

2) Wymóg uzyskania koncesji na świadczenie we Włoszech prywatnych usług ochrony nieuwzględniający podobnych wymogów, którym usługodawca podlega w Państwie Członkowskim jego siedziby stanowi nieuzasadnioną przeszkodę dla swobody świadczenia usług.

3) Wspólnotowe przedsiębiorstwo świadczące usługi w omawianym sektorze, które zamierza prowadzić działalność we Włoszech na określonej wielkości terytorium obowiązane jest uzyskać tyle koncesji, ile jest prowincji, na terenie których zamierza świadczyć usługi (we Włoszech są 104 prowincje). Właściwy organ (prefekt) może odmówić udzielenia takiej koncesji z uwagi na liczbę i wielkość przedsiębiorstw już działających na takim terytorium.

4) Przedsiębiorstwo, które zamierza prowadzić działalność na terenie Włoch obowiązane jest dysponować taką ilością lokali, jaka jest ilość przyznanych mu koncesji i objętych nimi prowincji, mimo że nie jest to potrzebne do świadczenia usług. Obowiązek tego rodzaju zaprzecza swobodzie świadczenia usług, albowiem oznacza on, że podmiot świadczący usługi transgraniczne musi mieć siedzibę we Włoszech.

5) W przypadku okazjonalnego świadczenia usług ochrony włoskie przepisy wymagają, by każda z osób zatrudnionych była indywidualnie upoważniona do wykonywania działalności we Włoszech nie uwzględniając w ogóle kontroli, jakiej podlega każde przedsiębiorstwo świadczące usługi ochrony w Państwie Członkowskim pochodzenia.

6) Koncesje udzielane przez prefektów mogą oznaczać minimalną/ maksymalną liczbę osób zatrudnianych przez przedsiębiorstwo. Niezastosowanie się do tego wymogu pociąga za sobą cofnięcie koncesji. Przepisy takie stanowią przeszkodę dla swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług z uwagi na to, że mogą one uczynić omawiany rynek całkowicie niedostępnym dla małych przedsiębiorstw.

7) Przewidziany przepisami włoskimi obowiązek złożenia przez przedsiębiorstwa świadczące prywatne usługi ochrony kaucji w Cassa depositi e prestiti nie uwzględnia podobnych - pod względem celów, jakim służą - wymogów nakładanych na takie przedsiębiorstwa w Państwach Członkowskich ich siedziby.

8) Ograniczenia w swobodnym ustalaniu cen stanowią dalszą przeszkodę zarówno dla swobody przedsiębiorczości, jak i swobody świadczenia usług. Nowy usługodawca, który usiłuje wejść na dany rynek musi stawić czoło konkurentom, a wysokość ceny odgrywa istotną rolę przy pozyskiwaniu klientów.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2006.60.24
• Rodzaj: Informacja
• Tytuł: Sprawa C-465/05: Skarga wniesiona w dniu 23 grudnia 2005 r. przez Komisję Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej.
• Data aktu: 11/03/2006
• Data ogłoszenia: 11/03/2006