Szczegółowe zadania, skład i tryb działania komisji do walki ze spekulacją.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 12 października 1981 r.

w sprawie szczegółowych zadań, składu i trybu działania komisji do walki ze spekulacją.

Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o zwalczaniu spekulacji (Dz. U. Nr 24, poz. 124), zwanej dalej "ustawą", zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie stosuje się do działających na podstawie ustawy:

1) Centralnej Komisji do Walki ze Spekulacją, zwanej dalej "Komisją Centralną",

2) wojewódzkich komisji do walki ze spekulacją, zwanych dalej "komisjami wojewódzkimi",

3) terenowych komisji do walki ze spekulacją, zwanych dalej "komisjami terenowymi".

§  2.

1. W skład Komisji Centralnej wchodzą powołani przez Prezesa Rady Ministrów:

1) jako jej przewodniczący Wiceprezes Rady Ministrów,

2) dwaj wiceprzewodniczący, w tym jeden stale urzędujący,

3) jako członkowie podsekretarze stanu w Ministerstwach: Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska, Finansów, Handlu Wewnętrznego i Usług, Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, Sprawiedliwości oraz Spraw Wewnętrznych, a także Główny Inspektor Państwowej Inspekcji Handlowej.

2. Przewodniczący Komisji Centralnej może zapraszać do udziału w jej pracach przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli, Kancelarii Rady Państwa, Prokuratora Generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, właściwych centralnych związków spółdzielni oraz związków zawodowych i innych organizacji społecznych, a także poszczególne osoby.

3. Obsługę Komisji Centralnej oraz środki związane z jej działalnością zapewnia Urząd Rady Ministrów.

§  3.

1. W skład komisji wojewódzkiej wchodzą powołani przez właściwe terenowe organy administracji państwowej, przy których działają komisje:

1) jako jej przewodniczący – wicewojewoda (wiceprezydent miasta stopnia wojewódzkiego),

2) dwaj zastępcy przewodniczącego, w tym jeden stale urzędujący,

3) jako członkowie przedstawiciele: komendy wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej, organu Państwowej Inspekcji Handlowej, okręgowego oddziału Państwowej Komisji Cen oraz pracownicy zainteresowanych wydziałów urzędu wojewódzkiego.

2. Przewodniczący komisji wojewódzkiej może zapraszać do udziału w jej pracach przedstawicieli innych organów państwowych, organizacji spółdzielczych, związków zawodowych i organizacji społecznych oraz poszczególne osoby.

3. Obsługę komisji wojewódzkiej oraz środki związane z jej działalnością zapewnia urząd wojewódzki.

§ 4. Skład, szczegółowe zasady działania oraz obsługę komisji terenowych określi wojewoda (prezydent miasta stopnia wojewódzkiego).

§ 5. Do szczegółowych zadań Komisji Centralnej należy zwłaszcza:

1) zwalczanie i przeciwdziałanie rozszerzaniu się spekulacji i innych nieprawidłowości w obrocie towarowym i usługach dla ludności,

2) rozpoznawanie sposobów i metod działania zorganizowanej przestępczości spekulacyjnej i podejmowanie skutecznych środków prewencyjnych,

3) opracowywanie wniosków w sprawie doskonalenia systemu reglamentacji towarów rynkowych,

4) ujawnianie niedostatków organizacyjnych w systemie rozprowadzania towarów deficytowych,

5) opracowywanie wniosków w sprawie doskonalenia kontroli funkcjonowania obrotu towarowego przez państwowe i społeczne organy kontroli,

6) inicjowanie kompleksowych kontroli poszczególnych dziedzin gospodarki i obrotu towarowego.

§ 6. Do szczegółowych zadań wojewódzkich i terenowych komisji należą zadania wymienione w § 5, a także:

1) dokonywanie ocen sytuacji rynkowej i kształtowania się spekulacji na danym terenie oraz organizowanie działań antyspekulacyjnych za pośrednictwem zespołów kontrolnych,

2) współdziałanie z organami kontroli zawodowej i społecznej w sposób odpowiadający potrzebom danego terenu,

3) ocena źródeł powstawania spekulacji oraz opracowywanie wniosków co do ich usuwania i przedstawianie ich terenowym organom administracji,

4) inicjowanie właściwych, odpowiednich do potrzeb form społecznej kontroli przestrzegania cen i innych działań zapobiegających spekulacji,

5) analizowanie i ocena działalności organów sprawujących kontrolę wewnętrzną w jednostkach obrotu towarowego,

6) ujawnianie powiązań między poszczególnymi jednostkami produkcji, obrotu i transportu w zakresie działalności spekulacyjnej.

§ 7. Zadania wymienione w § 5 i 6 powinny być realizowane głównie przez:

1) prowadzenie systematycznych kontroli w miejscach koncentracji handlu bez zezwolenia i spekulacyjnego obrotu towarami w celu przeciwdziałania szerokiemu występowaniu przestępstw spekulacji i wykroczeń przeciwko interesom konsumentów, a zwłaszcza ujawnianie miejsc przechowywania towarów przeznaczonych do spekulacji,

2) kontrolę baz transportowych oraz środków transportu handlu wewnętrznego w celu eliminowania nadużyć w czasie przewożenia towarów oraz zabezpieczenia baz transportowych przed kradzieżą deficytowych części pojazdów i paliwa,

3) aktywizację komitetów członkowskich przy spółdzielczych placówkach handlowych w celu zwiększenia ich nadzoru nad prawidłowością obrotu towarowego,

4) włączenie do działań antyspekulacyjnych związków zawodowych, federacji konsumentów, Ligi Kobiet, organizacji spółdzielczych i organizacji młodzieżowych, a także aktywu robotniczego i chłopskiego,

5) zaostrzenie kontroli jakości towarów przez odpowiednie służby w celu zapobiegania marnotrawstwu surowców i materiałów w zakładach produkcyjnych,

6) wzmocnienie przez kierowników przedsiębiorstw handlowych kontroli dostaw towarów w celu wyeliminowania dostarczania przez konwojentów do sklepów faktur i pieniędzy zamiast towarów,

7) dokonywanie oceny pracowników administracji targowisk w celu wyeliminowania osób nie wywiązujących się z obowiązków służbowych, a zwłaszcza powiązanych ze środowiskiem przestępczym,

8) inicjowanie wniosków zmierzających do uporządkowania systemu reglamentacji towarów,

9) bieżące informowanie kierownictw przedsiębiorstw handlowych o czynnikach umożliwiających działalność spekulacyjną w obrębie tych przedsiębiorstw oraz wykorzystywanie informacji o zagrożeniu i tendencjach przestępczych w celu podejmowania natychmiastowych działań zapobiegawczych,

10) systematyczne informowanie społeczeństwa przez środki masowego przekazu o działaniach podejmowanych przez komisje do walki ze spekulacją oraz organy kontroli zawodowej.

§  8.

1. Komisja Centralna, komisje wojewódzkie i komisje terenowe odbywają okresowe posiedzenia, na których oceniają występujące zjawiska spekulacyjne, ich źródła, metody zapobiegania i zwalczania spekulacji. Posiedzenia powinny się odbywać co najmniej raz na 2 tygodnie.

2. Komisja Centralna może wydawać zalecenia komisjom wojewódzkim i terenowym oraz organom kontroli zawodowej w celu ujednolicenia zasad postępowania tych komisji i zakresu przeprowadzanej przez nie kontroli.

3. W celu szczegółowego badania funkcjonowania określonych dziedzin gospodarki narodowej, obrotu towarowego, a także kontroli z punktu widzenia zagrożenia spekulacyjnego komisje mogą powoływać zespoły robocze.

4. Komisja Centralna i komisje wojewódzkie mogą inicjować badania orzecznictwa w sprawach spekulacyjnych.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1981.25.133
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Szczegółowe zadania, skład i tryb działania komisji do walki ze spekulacją.
• Data aktu: 12/10/1981
• Data ogłoszenia: 30/10/1981
• Data wejścia w życie: 30/10/1981