Piotr Pląska

To, co wydaje się prawidłowe na gruncie ekonomii, nie zawsze będzie uzasadnione w świetle przepisów prawa ochrony konsumenta. Taki jednoznaczny wniosek wypływa z aktualnego orzecznictwa TSUE oraz sądów krajowych w sprawach „frankowych”. Wypowiedzi przedstawicieli polskiego sektora finansowego, dotyczące możliwości kwestionowania WIBOR-u w umowach kredytów złotówkowych, kompletnie ignorują tę regułę – pisze Piotr Pląska, radca prawny, w odpowiedzi na polemikę.

Kredytobiorcy złotówkowi coraz częściej zastanawiają się nad kwestionowaniem skuteczności postanowień dotyczących oprocentowania swoich kredytów. Kluczową kwestią dla oceny szans powodzenia ich zarzutów jest analiza tego, w jaki sposób banki wprowadziły do umów stawkę WIBOR. Moim zdaniem WIBOR-owicze mają realne szanse wykazania, że postanowienia ich umów odnoszące się do oprocentowania stanowią klauzule abuzywne - pisze Piotr Pląska, radca prawny.