Łukasz Skoczeń

W pracowniczych planach kapitałowych obowiązuje tzw. autozapis. Osoby zatrudnione domyślnie stają się uczestnikami PPK, chyba że złożą deklarację o rezygnacji. Domyślny jest także fundusz zdefiniowanej daty, w którym uczestnik PPK oszczędza. Zmiana funduszu przez uczestnika PPK wymaga podjęcia przez niego określonego działania.

Oprócz wpłat podstawowych do pracowniczego planu kapitałowego zarówno pracodawca, jak i pracownik mogą zadeklarować finansowanie wpłat dodatkowych, których wysokość mogą później zmieniać. Pracownik, po spełnieniu określonych warunków, może ponadto obniżyć wysokość swojej wpłaty podstawowej do PPK.

Nakłanianie osoby zatrudnionej lub uczestnika PPK do rezygnacji z oszczędzania w tym programie jest wykroczeniem. Odpowiedzialność może ponieść nie tylko pracodawca, ale także osoba działająca w jego imieniu. Krąg osób mogących ponieść odpowiedzialność został określony w taki sposób, aby objąć możliwie największą grupę osób związanych z podmiotem zatrudniającym oraz mogących oddziaływać na osoby zatrudnione.

Wyniki finansowe uczestników zachęcają do oszczędzania w programie pracowniczych planów kapitałowych, bo instytucje finansowe zarobiły dla swoich uczestników ponad 425 mln zł. Największa, prawie 45-procentowa partycypacja, jest w podmiotach zatrudniających co najmniej 250 pracowników. Ponad 73 procent uczestników PPK to osoby między 30 a 54 rokiem życia.

To, ile w praktyce wypłacimy z PPK zależy nie tylko od tego, jak długo oszczędzamy w tym programie i w jakiej wysokości wpłaty zasilają nasz rachunek PPK. Istotne są też wyniki funduszu, w którym oszczędzamy. Czynników mających wpływ na to, ile środków – po okresie oszczędzania w PPK - będziemy mogli wypłacić, jest zresztą dużo więcej.