Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Rozporządzenie wykonawcze 2026/1963 w sprawie określenia rodzaju dowodu, jaki powinni przedstawić importerzy, aby potwierdzić państwo wytapiania i wylewania

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2026/1963
z dnia 28 sierpnia 2026 r.
w sprawie określenia rodzaju dowodu, jaki powinni przedstawić importerzy, aby potwierdzić państwo "wytapiania i wylewania"

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1384 z dnia 17 czerwca 2026 r. w sprawie przeciwdziałania związanym z handlem negatywnym skutkom globalnych nadwyżek mocy produkcyjnych na unijnym rynku stali oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2020/2170 (1) ("rozporządzenie w sprawie stali"), w szczególności jego art. 4 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)
 w rozporządzeniu w sprawie stali ustanowiono jasne i kompleksowe ramy przeciwdziałania negatywnym skutkom globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, zwłaszcza przez otwarcie określonej liczby kontyngentów i ustanowienie stawki celnej poza kontyngentem w wysokości 50 %.
(2)
 Skuteczne rozwiązanie problemu globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych wymaga wzmożonych wspólnych starań Unii i państw partnerskich o podobnych poglądach, nieprzyczyniających się do tej globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, w celu wyeliminowania podstawowych przyczyn globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, w tym przez monitorowanie przywozu i miejsca "wytapiania i wylewania".
(3)
 Państwo "wytapiania i wylewania" oznacza pierwotne miejsce, w którym stal surowa i żelazo są pierwotnie produkowane w postaci płynnej w piecu do produkcji stali lub żelaza, a następnie - po wytopieniu - odlewane do pierwszego stanu stałego; obejmuje to również przetapianie złomu.
(4)
 Wprowadzenie rozporządzeniem w sprawie stali wymogu przejrzystości dotyczącego państwa "wytapiania i wylewania" ma na celu poprawę identyfikowalności wyrobów ze stali przywożonych do Unii. Pozwoli to Komisji na uzyskanie dokładniejszego obrazu łańcucha dostaw stali w Unii oraz na ocenę wszelkich przyszłych zmian w polityce, przewidzianych w ramach podejścia etapowego na podstawie art. 5 ust. 1 lit. j) i art. 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie stali.
(5)
 W związku z tym, przy przywozie do Unii państwo "wytapiania i wylewania" musi zostać zgłoszone.
(6)
 W dniu 2 czerwca 2026 r. Komisja opublikowała konsultacje publiczne, które trwały cztery tygodnie i służyły ocenie: (i) czy zaświadczenie z zakładu produkcyjnego wystarczy, aby wykazać państwo "wytapiania i wylewania"; (ii) czy istnieją inne dokumenty zawierające taki sam lub porównywalny poziom istotnych informacji jak zaświadczenie z zakładu produkcyjnego; (iii) ewentualnych obciążeń administracyjnych lub finansowych wynikających z proponowanych wymogów dotyczących dokumentacji, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).
(7)
 Większość respondentów potwierdziła, że zaświadczenie z zakładu produkcyjnego byłoby odpowiednim dokumentem, choć wielu wskazywało, że nie powinno ono stanowić jedynej opcji i opowiadało się za elastycznym podejściem do kwestii dowodów, dopuszczającym wykorzystanie dokumentacji uzupełniającej.
(8)
 Jeżeli chodzi o dostępność innych dokumentów, które mogłyby być alternatywą dla zaświadczenia z zakładu produkcyjnego, zainteresowane strony nie wskazują konkretnego jednego alternatywnego dokumentu, który miałby zastąpić to zaświadczenie. Zamiast tego zdecydowanie preferują elastyczne ramy dokumentacyjne, które w tym zakresie umożliwiają stosowanie kilku rodzajów dokumentów. W wielu przypadkach respondenci sugerowali przedstawienie innych dokumentów oprócz zaświadczenia z zakładu produkcyjnego, a w innych przypadkach - zamiast tego zaświadczenia.
(9)
 Zaświadczenie z zakładu produkcyjnego nie jest ani dokumentem zharmonizowanym, ani dokumentem przeznaczonym specjalnie do potwierdzenia państwa "wytapiania i wylewania". W ukierunkowanych konsultacjach potwierdzono, że jest to dokument powszechnie uznawany za główny sposób na potwierdzenie państwa pochodzenia, a zatem importerzy unijni powinni go przedstawiać, o ile jest dostępny. Komisja potwierdza również, że przy wywozie stali do niektórych innych państw nienależących do Unii wymagane jest już zaświadczenie z zakładu produkcyjnego. W przypadku gdy importerzy nie są w stanie przedstawić zaświadczenia z zakładu produkcyjnego i opierają się na innych dopuszczalnych formach dowodów, właściwe organy celne powinny zweryfikować prawidłowość przedłożonych dowodów; może to opóźnić zastosowanie właściwej stawki celnej do czasu zakończenia takiej weryfikacji.
(10)
 W związku z tym konieczne jest oparcie się na istniejącej dokumentacji, aby ograniczyć potencjalne obciążenia administracyjne i zapewnić, by wymogi w zakresie w zakresie przejrzystości pozostały proporcjonalne i możliwe do praktycznego stosowania przez wszystkie unijne podmioty gospodarcze, w tym małe i średnie przedsiębiorstwa; oparcie się bowiem na powszechnie stosowanym rodzaju dowodu, takim jak zaświadczenie z zakładu produkcyjnego, ograniczy potrzebę przeprowadzania dodatkowych weryfikacji, i tym samym zapewni szybką obsługę przywozu.
(11)
 Niepodanie informacji o państwie "wytapiania i wylewania" popartej możliwymi do zweryfikowania odpowiednimi dowodami - zgodnie z wymogami art. 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie stali - stanowiłoby naruszenie wymogów dotyczących przejrzystości określonych w tym rozporządzeniu, co skutkowałoby odrzuceniem przywozu przez organy celne.
(12)
 W związku z tym należy najpierw ustalić wykaz dowodów, które mogą być przedkładane krajowym organom celnym w początkowym okresie jednego roku, a następnie ograniczyć ten wykaz z dniem 1 października 2027 r.; zapewni to podmiotom gospodarczym możliwość stopniowego dostosowania ich praktyk w zakresie przekazywania informacji o państwie "wytapiania i wylewania", a jednocześnie umożliwi Komisji korzystanie z wiarygodnych informacji dotyczących państwa "wytapiania i wylewania", zwłaszcza w świetle ewentualnych zmian w polityce, przewidzianych w art. 5 ust. 1 lit. j) i art. 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie stali.
(13)
 Komisja powinna na bieżąco weryfikować swój wykaz dowodów dotyczących państwa "wytapiania i wylewania". Komisja może w każdej chwili zmienić ten wykaz. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których zmieniają się dostępne dowody, co wymagałoby dostosowania wymogów dotyczących dokumentacji.
(14)
 Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, aby zapewnić podmiotom gospodarczym wystarczająco dużo czasu na dostosowanie swoich praktyk do daty skutecznego stosowania wymogu przejrzystości.
(15)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Barier Handlowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1
1.
 W momencie przywozu do Unii importerzy produktów objętych kategoriami wymienionymi w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2026/1384 przedstawiają zaświadczenie z zakładu produkcyjnego zawierające państwo "wytapiania i wylewania" oraz numer wytopu przywożonej stali.
2.
 Jeżeli jednak przedłożone zaświadczenie z zakładu produkcyjnego nie zawiera informacji dotyczących państwa "wytapiania i wylewania" ani numeru wytopu, organy celne mogą wziąć pod uwagę następujące dowody jako uzupełniające zaświadczenie z zakładu produkcyjnego, pod warunkiem że zawierają one brakujące informacje dotyczące państwa "wytapiania i wylewania" lub numer wytopu:
a)
faktury,
b)
specyfikacje wysyłkowe,
c)
certyfikaty i klauzule jakości zawarte w realizowanych zleceniach lub umowach zakupu,
d)
długoterminowe deklaracje dostawców,
e)
dokumenty produkcyjne,
f)
dokumenty celne z państwa wywozu,
g)
korespondencja handlowa,
h)
opisy produkcji.
3.
 W przypadku braku możliwości przedstawienia zaświadczenia z zakładu produkcyjnego, organy celne mogą wziąć pod uwagę następujące dowody jako wystarczający dowód, pod warunkiem że zawierają one informacje dotyczące państwa "wytapiania i wylewania" oraz numer wytopu:
a)
faktury,
b)
specyfikacje wysyłkowe,
c)
certyfikaty i klauzule jakości zawarte w realizowanych zleceniach lub umowach zakupu,
d)
długoterminowe deklaracje dostawców,
e)
dokumenty produkcyjne,
f)
dokumenty celne z państwa wywozu,
g)
korespondencja handlowa,
h)
opisy produkcji.
Artykuł  2
1.
 Jeżeli państwo "wytapiania i wylewania" jest potwierdzane za pomocą dokumentów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub 3, organy celne przeprowadzają kontrolę dokumentacji dotyczącej przedłożonych informacji i dowodów.
2.
 Państwo "wytapiania i wylewania" należy zgłosić za pomocą kodów dokumentów TARIC.
3.
 Jeżeli państwo "wytapiania i wylewania" nie zostanie zgłoszone za pomocą możliwych do zweryfikowania odpowiednich dowodów zgodnie z art. 1 i 2, przywóz zostanie odrzucony.
Artykuł  3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2026 r.

Art. 1 ust. 3 stosuje się natomiast od dnia 1 października 2026 r. do dnia 30 września 2027 r.;

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 sierpnia 2026 r.

W imieniu Komisji Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN

(1) 1) Dz.U. L, 2026/1384, 24.6.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/1384/oj.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.L.2026.1963

Rodzaj:rozporządzenie
Tytuł:Rozporządzenie wykonawcze 2026/1963 w sprawie określenia rodzaju dowodu, jaki powinni przedstawić importerzy, aby potwierdzić państwo wytapiania i wylewania
Data aktu:2026-08-28
Data ogłoszenia:2026-08-31
Data wejścia w życie:2026-10-01, 2026-09-01