Decyzja 2026/1157 w sprawie zmiany decyzji (WPZiB) 2023/1532 dotyczącej środków ograniczających w związku ze wsparciem wojskowym Iranu dla rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie oraz dla ugrupowań zbrojnych i uzbrojonych podmiotów na Bliskim Wschodzie i w rejonie Morza Czerwonego
DECYZJA RADY (WPZiB) 2026/1157z dnia 22 maja 2026 r.w sprawie zmiany decyzji (WPZiB) 2023/1532 dotyczącej środków ograniczających w związku ze wsparciem wojskowym Iranu dla rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie oraz dla ugrupowań zbrojnych i uzbrojonych podmiotów na Bliskim Wschodzie i w rejonie Morza Czerwonego
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 20 lipca 2023 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2023/1532 1 .
(2) W dniu 14 maja 2024 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2024/1336 2 , którą zmieniona została decyzja (WPZiB) 2023/1532, a środkami ograniczającymi zostały objęte także osoby dostarczające lub sprzedające irańskie bezzałogowe statki powietrzne lub pociski rakietowe lub powiązane technologie, lub w inny sposób zaangażowane w ich przekazywanie, ugrupowaniom zbrojnym i uzbrojonym podmiotom podważającym pokój i bezpieczeństwo na Bliskim Wschodzie i w rejonie Morza Czerwonego, lub osobom, podmiotom lub organom działającym z naruszeniem rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) nr 2216 (2015).
(3) W dniu 11 marca 2026 r. RB ONZ przyjęła rezolucję nr 2817 (2026), w której potwierdziła swoje pełne zaangażowanie na rzecz wspierania utrzymania pokoju i stabilności na Bliskim Wschodzie. Potępiła również wszelkie działania lub groźby ze strony Islamskiej Republiki Iranu, które mają na celu zamknięcie żeglugi międzynarodowej przez cieśninę Ormuz, utrudnienie tej żeglugi lub ingerowanie w nią w inny sposób, lub zagrażają bezpieczeństwu morskiemu w cieśninie Bab Al-Mandab. Potwierdziła też, że wszelkie próby utrudniania zgodnego z prawem przejścia tranzytowego lub wolności żeglugi na tych międzynarodowych drogach wodnych stanowią poważne zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, i wezwała Iran, by zgodnie z prawem międzynarodowym natychmiast odstąpił od wszelkich działań lub gróźb.
(4) W dniu 1 marca 2026 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa wydał w imieniu Unii oświadczenie na temat wydarzeń na Bliskim Wschodzie. W oświadczeniu stwierdzono, że wydarzenia w Iranie nie mogą prowadzić do eskalacji, która mogłaby zagrozić Bliskiemu Wschodowi, Europie i innym regionom, i że miałoby to nieprzewidywalne konsekwencje, również gospodarcze. Potwierdzono, że należy unikać utrudniania korzystania z krytycznych dróg wodnych, takich jak cieśnina Ormuz.
(5) W swoich konkluzjach z dnia 19 marca 2026 r. Rada Europejska wezwała do pełnego wdrożenia rezolucji RB ONZ nr 2817 (2026), przypomniała o potrzebie zapewnienia bezpieczeństwa morskiego i poszanowania wolności żeglugi i potępiła wszelkie działania zagrażające żegludze lub uniemożliwiające statkom wpływanie do cieśniny Ormuz i jej opuszczanie.
(6) W dniu 9 kwietnia 2026 r. Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa wydał w imieniu Unii oświadczenie na temat zawieszenia broni uzgodnionego przez Stany Zjednoczone i Iran. W oświadczeniu tym wezwano wszystkie zaangażowane strony do pełnego zapewnienia wolności żeglugi, a także możliwości swobodnego i bezpiecznego korzystania z cieśniny Ormuz, zgodnie z prawem międzynarodowym odzwierciedlonym w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.
(7) Działania Iranu przeciwko statkom handlowym i komercyjnym przepływającym przez cieśninę Ormuz, a także nałożenie przez Iran opłaty za zezwolenie na tranzyt nie są zgodne z prawem przejścia tranzytowego przez cieśniny międzynarodowe łączące jedną część morza pełnego lub wyłączną strefę ekonomiczną z inną częścią morza pełnego lub wyłączną strefą ekonomiczną ani z prawem nieszkodliwego przepływu, a zatem stoją w sprzeczności z prawem międzynarodowym.
(8) Ze względu na powagę sytuacji oraz w odpowiedzi na działania Iranu zagrażające wolności żeglugi na Bliskim Wschodzie, w tym prawo przejścia tranzytowego i prawo nieszkodliwego przepływu, należy wprowadzić dalsze środki ograniczające wobec Iranu. Takie środki ograniczające stanowią wzmocnienie działań Unii mających na celu ochronę jej wartości, podstawowych interesów i bezpieczeństwa, umacnianie i wspieranie zasad prawa międzynarodowego oraz zapobieganie konfliktom i umacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego, zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. a), b) i c) Traktatu o Unii Europejskiej.
(9) Należy zmienić tytuł decyzji (WPZiB) 2023/1532, a na osoby i podmioty odpowiedzialne za działania lub polityki Iranu zagrażające wolności żeglugi na Bliskim Wschodzie, wspierające te działania lub polityki, zaangażowane w ich realizację lub czerpiące z nich korzyści nałożyć środki polegające na ograniczeniu podróżowania i zamrożeniu aktywów.
(10) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2023/1532,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.1157 |
| Rodzaj: | decyzja |
| Tytuł: | Decyzja 2026/1157 w sprawie zmiany decyzji (WPZiB) 2023/1532 dotyczącej środków ograniczających w związku ze wsparciem wojskowym Iranu dla rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie oraz dla ugrupowań zbrojnych i uzbrojonych podmiotów na Bliskim Wschodzie i w rejonie Morza Czerwonego |
| Data aktu: | 2026-05-22 |
| Data ogłoszenia: | 2026-05-26 |
| Data wejścia w życie: | 2026-05-27 |