Decyzja 1999/94/WE w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych zgodnie z art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie wyrobów prefabrykowanych z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu

DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 stycznia 1999 r.

w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych zgodnie z art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie wyrobów prefabrykowanych z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu

(notyfikowana jako dokument nr C (1999) 118)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(1999/94/WE)

(Dz.U.UE L z dnia 3 lutego 1999 r.)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ⁽¹⁾, zmienioną dyrektywą 93/68/EWG ⁽²⁾, w szczególności jej art. 13 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja jest zobowiązana wybrać pomiędzy dwoma procedurami zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG "możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa"; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności oraz, czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4, wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej;

artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura, była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych;

obydwie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzone w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom;

procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku III sekcja 2 ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b), odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 i) oraz w możliwości pierwszej, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ii);

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł  1

Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na mocy której producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi.

Artykuł  2

Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.

Artykuł  3

Procedurę zaświadczania zgodności ustanowioną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczącychzharmonizowanych norm.

Artykuł  4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 stycznia 1999 r.

	W imieniu Komisji
	Martin BANGEMANN
	Członek Komisji

_______

⁽¹⁾ Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.

⁽²⁾ Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  I

 Wyroby prefabrykowane z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu(1):

– Przeznaczone do zastosowania w lekkich konstrukcjach ⁽²⁾ lub niekonstrukcyjnego (w szczególności ogrodzenia odgraniczające, studzienki łączące dla telekomunikacji, małe studzienki przepustowe, nie-nośne elementy ścienne i elementy okładzinowe).

_______

⁽¹⁾ Z wyłączeniem rur i zbiorników.

⁽²⁾ Zastosowania w lekkich konstrukcjach dotyczą zastosowań, w których, w przypadku uszkodzenia nie ma prawdopodobieństwa zawalenia się obiektu lub jego części, niedopuszczalnej deformacji lub zranienia ludzi (do ustalenia przez Państwa Członkowskie).

ZAŁĄCZNIK  II

 Wyroby prefabrykowane z betonu zwykłego, lekkiego lub autoklawizowanego napowietrzonego:

– Przeznaczone do zastosowania konstrukcyjnego (w szczególności prefabrykowane elementy stropowe otworowe, słupy i maszty ⁽¹⁾, pale fundamentowe, płyty szalunkowe, elementy kratownicowe dźwigarowe, zespoły i elementy stropowe belkowe/blokowe, żebrowane płyty stropowe, elementy liniowe konstrukcyjne (belki i słupy), elementy ścienne nośne, elementy ścienne oporowe, elementy dachowe, silosy ⁽²⁾, schody, elementy pokładowe mostowe i duże studzienki przepustowe).

_______

⁽¹⁾ Z wyłączeniem słupów oświetleniowych dla autostrad.

⁽²⁾ Z wyłączeniem magazynu płynów.

ZAŁĄCZNIK  III

  ¹ RODZINA WYROBÓW

WYROBY PREFABRYKOWANE Z BETONU ZWYKŁEGO/LEKKIEGO/AUTOKLAWIZOWANEGO NAPOWIETRZONEGO (1/1)

1. Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań), wyszczególnionych poniżej, wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki CEN/CENELEC o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych

Wyrób(wyroby)	Zamierzone zastosowanie(-a)			Poziom(-y) lub klasa(-y)			System(-y) zaświadczania zgodności
Wyroby prefabrykowane z betonu zwykłego/lekkiego/autoklawizowanego gazobetonu		Do zastosowania konstrukcyjnego			-			2 +
		Do zastosowania niekonstrukcyjnego lub lekkiego konstrukcyjnego (1)			-			4
(1) Zastosowania w lekkich konstrukcjach dotyczą zastosowań, w których, w przypadku uszkodzenia nie ma prawdopodobieństwa zawalenia się obiektu lub jego części, niedopuszczalnej deformacji lub zranienia ludzi (do ustalenia przez Państwa Członkowskie). System 2+: patrz dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III sekcja 2 ii), pierwsza możliwość, włącznie z certyfikacją fabrycznej kontroli produkcji przez zatwierdzoną jednostkę na podstawie wstępnej kontroli fabryki i fabrycznej kontroli produkcji oraz stały nadzór, ocenę i akceptację fabrycznej kontroli produkcji. System 4: patrz dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III sekcja 2 ii), trzecia możliwość.

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie.

RODZINA WYROBÓW

ZESPOŁY I ELEMENTY STROPOWE BELKOWE/BLOKOWE ZAWIERAJĄCE MATERIAŁY ORGANICZNE

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań) wymienionych poniżej wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych zharmonizowanych normach europejskich:

Wyrób(-y)	Zamierzone zastosowanie(-a)	Poziom(-y) lub klasa(-y) (reakcji na ogień)	System(-y) zaświadczania zgodności
Zespoły i elementy stropowe belkowe/blokowe zawierające materiały organiczne	Do zastosowań podlegających przepisom w zakresie reakcji na ogień	(A1, A2, B, C)(*)	1
		(A1, A2, B, C)(**), D, E	3
		(A1-E)(***), F	4
System 1: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (i) do dyrektywy 89/106/EWG, bez badań audytowych próbek. System 3: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, druga możliwość. System 4: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, trzecia możliwość. (*) Wyroby lub materiały, dla których podwyższenie klasyfikacji reakcji na ogień jest możliwe dzięki wyraźnie rozpoznawalnemu etapowi w procesie produkcji (np. zastosowanie dodatków opóźniających działanie ognia lub ograniczenie materiału organicznego). (**) Wyroby lub materiały nieobjęte przypisem(*). (***) Wyroby lub materiały, które nie wymagają badania na reakcję na ogień (np. wyroby lub materiały klasy A1, zgodnie z decyzją Komisji 96/603/WE (Dz.U. L 267 z 19.10.1996, s. 23)).

Specyfikacja systemu musi być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne z uwagi na fakt, że co najmniej jedno państwo członkowskie nie posiada wymogów prawnych dotyczących takich właściwości wyrobu (zob. art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości wyrobu w tym zakresie.

1 Załącznik III zmieniony przez art. 1 decyzji nr 2012/202/UE z dnia 29 marca 2012 r. (Dz.U.UE.L.12.109.22) zmieniającej nin. decyzję z dniem notyfikacji.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1999.29.55
• Rodzaj: Decyzja
• Tytuł: Decyzja 1999/94/WE w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych zgodnie z art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie wyrobów prefabrykowanych z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu
• Data aktu: 25/01/1999
• Data ogłoszenia: 03/02/1999
• Data wejścia w życie: 01/05/2004, 26/01/1999