Ochrona konsumentów przed skutkami nieuczciwej umowy we frankach szwajcarskich nie może być uzależniona od jakichkolwiek warunków zawieszających. I taką interpretację powinien wziąć pod uwagę Sąd Apelacyjny, ponownie rozpoznając sprawę, bo w swoim wyroku postawił warunek. Chodziło o prawo zatrzymania uzależnione od jednoczesnej zapłaty przez powoda na rzecz banku kwoty otrzymanej tytułem świadczenia wzajemnego albo zabezpieczenia.

Są już pierwsze wyroki polskich sądów w sprawach frankowych przyjmujące poglądy analogiczne do tych, jakie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawarł w styczniowym wyroku dotyczącym podnoszenia zarzutów potrącenia i korzystnego dla frankowiczów rozliczenia odsetek i kosztów procesowych.

Trzy kolejne pytania prejudycjalne od dwóch warszawskich sędziów zmierzają do wyjaśnienia, czy polskie przepisy, dotyczące potrącenia wzajemnych wierzytelności, nie powinny być interpretowane zdecydowanie na korzyść frankowiczów. Pozwoliłoby to bezproblemowo doliczać kilkuletnie odsetki do kwoty, od której dokonuje się wzajemnego potrącenia. Dla polskich sądów oznaczałoby to mniej spraw na wokandach, usatysfakcjonowani finansowo mogliby też być prawnicy występujący w sprawach frankowych, gdyż chodzi w praktyce o kwoty od kilkudziesięciu tysięcy złotych wzwyż.

Banki mogą pod różnymi warunkami podnosić zarzut potrącenia w sprawach frankowych – to główna teza czwartkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE. Nie zawsze jednak będzie łatwo rozliczyć wzajemne roszczenia, ustalić od kiedy i w jakiej wysokości należą się odsetki i jakie koszty sądowe wtedy będą przyznane kredytobiorcom – podkreślają eksperci, zwłaszcza że nadal nie ma ustawy frankowej, która miała te kwestie rozstrzygnąć.

Banki mogą warunkowo podnosić zarzut potrącenia wierzytelności o zwrot kapitału kredytu w sprawach wytoczonych im przez kredytobiorców o stwierdzenie nieważności umowy kredytowej. Jest to jednak obwarowane wieloma ograniczeniami. Rozliczenie kosztów sądowych po takim potrąceniu nie może też zniechęcać frankowiczów do walki o stwierdzenie nieważności umów kredytowych – to główne tezy czwartkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE.

Zmiany proponowane przez rząd w procedurze cywilnej mają m.in. ułatwić korzystanie z zarzutu potrącenia, czyli umorzenia wzajemnych roszczeń pieniężnych między stronami. Rozwiązanie, możliwe do wykorzystywania np. w sprawach frankowych, jest chwalone jako korzystne dla konsumentów. Ale jednocześnie dla nich nieprzyjazne, ze względu na propozycję wprowadzenia opłaty związanej z podniesieniem zarzutu potrącenia.

Koszty procesu, w tym zastępstwa procesowego, nie stanowią kosztów postępowania upadłościowego – uważa Marcin Kubiczek, syndyk Getin Noble Banku, odpowiadając na wezwanie sędziego-komisarza do zajęcia ostatecznego stanowiska w tej sprawie. Z jego pisma wynika, że pełnomocnicy stron przeciwnych nie mają co liczyć na wypłacenie zasądzonych na ich rzecz kosztów. Tymczasem nowa sędzia-komisarz zobowiązała syndyka do sporządzenia analizy co do możliwości złożenia tych środków do depozytu sądowego.

Uproszczone uzasadnienia wyroków w sprawach frankowych czy korzystniejsze dla kredytobiorców rozliczenie odsetek ustawowych - to nowe pomysły, które posłowie chcą wprowadzić do specustawy frankowej. Takie poprawki pojawiły się w środę podczas komisyjnego pierwszego czytania projektu ustawy. Komisje nie zgodziły się na odrzucenie projektu w całości już na tym etapie procedowania, mimo że o zastopowanie prac nad tymi przepisami wnioskowała spora grupa posłów i przedstawicielka Związku Banków Polskich.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ukarał dwa banki za utrudnianie ich klientom korzystania z możliwości tzw. wakacji kredytowych. Łączna kwota kar to ok. 119 milionów złotych. Chodzi o Bank Polska Kasa Opieki S.A. i Pekao Bank Hipoteczny S.A. za niezgodne z prawem utrudnianie korzystania z wakacji kredytowych. Banki zostały też zobowiązane do poinformowania o naruszeniach wszystkich poszkodowanych.

W czwartek 12 lutego Trybunał Sprawiedliwości UE ogłosi wyrok w głośnej polskiej sprawie dotyczącej kredytów wiborowiczów. Wyznaczenie terminu ogłoszenia wyroku zamyka furtkę prawną do uniknięcia odpowiedzi na polskie pytania prejudycjalne. Kilka polskich pytań prejudycjalnych do TSUE zostało w ostatnich miesiącach po cichu wycofanych przez zakończenie postępowań krajowych – albo ugodą z kredytobiorcą, albo uznaniem roszczenia przez bank, bądź cofnięciem przez kredytodawcę powództwa wobec kredytobiorcy.

Podniesienie przez frankowicza zarzutu potrącenia wzajemnych roszczeń w procesie wytoczonym przez bank o zwrot kapitału kredytu nie oznacza, że konsument rezygnuje z zarzutu przedawnienia. To musi być zawsze traktowane priorytetowo, zwłaszcza gdy wcześniej sąd stwierdził nieważność frankowego kredytu hipotecznego ze względu na niedozwolone klauzule – orzekł w czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Usunięcie z umowy kredytu frankowego narzuconej przez bank przy przeliczaniu z kursu Narodowego Banku Polskiego dodatkowej marży, nie musi oznaczać stwierdzenia nieważności całej umowy – wynika z postanowienia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Choć unijni sędziowie zostawili wolną rękę i swobodę oceny polskim sądom, to - wskutek postanowienia TSUE - raczej nie zmieni się w tej kwestii dotychczasowa dominująca linia orzecznicza.

Banki dochodzą swoich roszczeń o zwrot kapitału kredytu w sprawach frankowych, mimo że równolegle w sprawie z powództwa kredytobiorców o ustalenie nieważności umowy kredytu oraz o zapłatę konsekwentnie twierdzą o tym, że umowa kredytu jest ważna. Stanowi to niekonsekwencję, ale ma duże znaczenie w praktyce.

Od kilku tygodni trwa pozorny spokój wokół ustawy frankowej – Sejm zajęty pracami nad budżetem nie ma wiele czasu na zajmowanie się projektem przygotowanym w Ministerstwie Sprawiedliwości. Swoją opinię do projektu złożyli jednak właśnie bankowcy, wprost domagając się, aby polskie sądy były zobligowane stosować teorię salda. Chodzi też o wstrzymanie prac legislacyjnych w oczekiwaniu na spodziewane w przyszłości, łaskawsze dla banków orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Jest kolejny korzystny finansowo wyrok w sprawach frankowiczów – unijni sędziowie uznali, że polskie ogólne zasady zwrotu kosztów sądowych przez przegrywającego nie mogą być krzywdzące dla kredytobiorców-konsumentów, gdy przegrają oni sprawy o zwrot kapitału kredytu, choć wcześniej wygrali proces o stwierdzenie nieważności umowy z powodu umieszczonych w niej klauzul abuzywnych. Wyrokiem sa mocno zaskoczeni i zirytowani przedstawiciele banków.

Destabilizacja orzecznicza w sądach powszechnych w kwestii sposobu rozliczeń w sprawach frankowych po czerwcowym wyroku TSUE może być czynnikiem, który wpływa na niektórych kredytobiorców jako element skłaniający do zawarcia ugody. Banki też coraz chętniej porozumiewają się z kredytobiorcami, choć tu motywacją jest raczej duże ryzyko przegranej w sądzie.

Ocena prawna dokonana przez sąd odwoławczy nie wiąże sądu I instancji ponownie rozpoznającego sprawę, jeżeli uzna on, że te wskazówki są sprzeczne z wykładnią dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich – uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytanie prejudycjalne w jednej z polskich spraw frankowych. Co więcej, przed takim zignorowaniem wytycznych wyższej instancji sąd krajowy nie musi występować do TSUE, jeśli jest pewny swojego poglądu co do prokonsumenckiej wykładni przepisów.

Syndyk masy upadłości Getin Noble Bank ma umożliwić zawieranie ugód także tym kredytobiorcom, którzy nie zostali objęci dotychczasowymi programami ugodowymi. Tak wynika z zarządzenia sędziego-komisarza, które wskazuje ponadto terminy sporządzenia list wierzytelności. Co więcej, syndyk ma zaprzestać składania środków odwoławczych i wniosków, które nie mają szans powodzenia.

Rosną emocje wokół projektu ustawy frankowej, którym zajmują się posłowie. Kredytobiorcy i kancelarie frankowe apelują do różnych decydentów o radykalną modyfikację rozwiązań przygotowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Jedna z kancelarii przygotowała tekst specjalnej petycji i zachęca do jego wnoszenia do parlamentu i innych organów państwowych.

Propozycje ugód składane przez banki w sprawach frankowych na etapie przedsądowym rzadko okazują się akceptowalne dla klientów. Sytuacja się zmienia po wniesieniu pozwu przez kredytobiorcę. Wówczas niektórzy klienci mają szansę na porozumienie z bankiem na atrakcyjnych warunkach. Pełnomocnicy kredytobiorców frankowych są zgodni co do tego, że propozycje ugód, jakie banki przedstawiają frankowiczom, co do zasady różnią się w zależności od tego, na jakim etapie przedstawiana jest taka propozycja.