Bankowy Fundusz Gwarancyjny rozpoczął przymusową restrukturyzację Getin Noble Bank. Jego działalność zostanie przeniesiona do wspólnego banku BFG i Systemu Ochrony Banków Komercyjnych. BFG zapewnia, że pieniądze klientów przekształcanego banku są bezpieczne i praktycznie nie odczują tej zmiany.

Decyzja Bankowego Funduszu Gwarancyjnego o rozpoczęciu przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. znacznie skomplikuje sytuację frankowiczów posiadających kredyty hipoteczne w tym banku. Zgodnie z nią kredyty indeksowane i denominowane kursem waluty obcej nie zostały przeniesione i zostają w Getin Noble Bank S.A. Co to oznacza dla frankowiczów?

Ustawa o wakacjach kredytowych przewiduje, że kredytodawca zawiesza spłatę kredytu hipotecznego udzielonego w walucie polskiej na wniosek konsumenta. Ustawa nie definiuje pojęcia „konsument”, jednak w rozumieniu ustawy o kredycie hipotecznym jest nim osoba fizyczna, która z przedsiębiorcą dokonuje czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.

Banki przymierzają się do składania tysięcy pozwów do sądów przeciwko frankowiczom o zwrot kapitału oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego. Takiego pozwu może się spodziewać każdy, kto w 2019 r wystąpił o unieważnienie umowy kredytowej lub w inny sposób wszedł w spór z bankiem. W ten sposób banki chcą przerwać trzyletni termin przedawnienia.

Prokurator Generalny skierował do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną dotyczącą umowy kredytu złotowego indeksowanego kursem franka szwajcarskiego ponieważ uważa, że doszło do naruszenia zasad oraz praw człowieka i obywatela określonych w Konstytucji RP, jak też rażącego naruszenia prawa. Prokurator Generalny wniósł więc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Apelacyjny w Katowicach unieważnił dwie umowy kredytowe. Ustalił, że stosunek prawny kredytu hipotecznego ze zmienną stopą procentową wynikający z umowy pomiędzy pozwanym bankiem a powodami nie istnieje, ponieważ obie umowy miały takie wady jak: przemilczane koszty całego kredytu, niejasne zapisy dotyczące przeliczenia na złoty i stosowanie własnych kursów walut.

W czwartek Trybunał Sprawiedliwości UE wydał ważny wyrok dla frankowiczów. Przesądził bowiem, że sądy wbrew interesowi i woli konsumenta nie mogą w żaden sposób modyfikować treści umowy kredytu, czy to poprzez podział nieuczciwego warunku, czy poprzez uzupełnienie umowy na przykład kursem średnim Narodowego Banku Polskiego.

Coraz częściej Izba Cywilna Sądu Najwyższego odmawia przyjęcia skarg związanych z kredytami denominowanymi w walutach obcych. Przyczyną jest brak istotnego problemu prawnego, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji. Tymczasem - jak uznał Sąd Najwyższy - problemy dotyczące abuzywności postanowień umownych pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie, skoro doszło do naruszenia zasady swobody umów.

Kredytobiorcy, którzy zawrą ugodę z bankiem, na mocy której bank zwolni ich z długu w określonej kwocie, mogą być zwolnieni z podatku dochodowego. Kredyt musi być jednak wzięty na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdza to skarbówka. Eksperci wskazują jednak, że przepisy nie określają, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego.

Mija siedem lat odkąd powstał Fundusz Wsparcia Kredytobiorców. Miał być kołem ratunkowym dla frankowiczów, którzy mieli problemy ze spłatą rat kredytu. Tak się jednak nie stało, tylko garstka frankowiczów skorzystała z tego rodzaju wsparcia. Zdecydowana większość z nich woli iść do sądu i walczyć z bankami o swoje, np. o unieważnienie umowy kredytowej.

Komitet Sterujący Narodowej Grupy Roboczej zdecydował o wyborze indeksu WIRD jako alternatywnego wskaźnika referencyjnego stopy procentowej. Nowy wskaźnik obliczany jest na podstawie faktycznych transakcji na rynku finansowym. Sektor bankowy będzie miał mniejszy wpływ na jego  wysokość, co jest zaletą w porównaniu z WIBOR-em. Ale wszystkich problemów WIRD nie rozwiąże.

Od tzw. odsetkowej uchwały Sądu Najwyższego minął już rok, a nadal jest ona kulą u nogi frankowiczów. 12 października TSUE zdecyduje, co z wynagrodzeniem za korzystanie z kapitału kredytu, w razie uznania umowy za nieważną. Zajmie się też inną palącą kwestią - biegiem terminu przedawnienia roszczeń banków. Tymczasem kolejne sądy szykują się do podobnych pytań.

Trudno zgodzić się z opinią, szczególnie prezentowaną przez sędziego, że to kredytobiorcy są źródłem wszelkiego zła. Jako społeczeństwo nie jesteśmy po prostu jeszcze przyzwyczajeni, że tak wielkie i cieszące się zaufaniem podmioty jak banki ponoszą konsekwencje na tak wielką skalę. Pora więc zmienić myślenie, bo konsekwencje nadchodzą. A w zasadzie już nadeszły.

Sąd Okręgowy w Warszawie zamierza skierować pytanie do Trybunału Sprawiedliwości UE dotyczące tego, czy rozłożenie na raty świadczenia należnego bankowi od konsumenta może nastąpić wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, zaś sąd musi zasądzić żądane odsetki aż do daty wydania wyroku. Chodzi o sprawę frankową i dyrektywę dotyczącą nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.

Banki będą chętne do ugód z kredytobiorcami, gdy wyroki będą zapadały szybko, a sędziowie będą stosowali sankcje przewidziane prawem w prawidłowy sposób, co doprowadzi do osiągnięcia skutku odstraszającego. Także gdy odsetki będą liczone od złożenia pozwu (lub wezwania), tak jak sądy liczą je wobec kredytobiorców - pisze Arkadiusz Szcześniak, prezes Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu.

Publikacje o pozwach kredytobiorców nie wspominają, że roszczenia wzajemne banków nie były rozpoznawane. Pewność zwycięstwa - prawie 100 proc. spraw banki przegrywają - może więc stać się tragicznym złudzeniem, kiedy banki zaczną egzekwować swoje prawa. Sądy nie zaczęły wydawać pro-konsumenckie wyroki - tylko rozpatrywały żądania jednej strony! Jakie są prawdziwe skutki pozywania banków przez konsumentów, dowiemy się, kiedy sądy rozpatrzą pozwy drugiej strony.

Nawet w toku sprawy w postępowaniu nakazowym, sąd bada z urzędu abuzywność postanowień umowy. Zaniechanie w tym zakresie i wydanie nakazu zapłaty bez dokonania tej oceny na gruncie art. 385(1) par. 1 k.c. stanowi rażące naruszenie prawa - orzekł Sąd Najwyższy.

„Wrzutka” bankowa do ustawy o dodatku węglowym to dla frankowiczów zadłużonych w Getin Noble Banku ryzyko niemożliwości dochodzenia roszczeń z tytułu nieważnych umów kredytów powiązanych z walutą obcą. Obecnie pełnomocnicy kredytobiorców w sprawach przeciwko temu bankowi niemal zawsze składają wnioski o udzielenie zabezpieczenia roszczenia.

Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów w sprawach frankowych wypracował koncepcję sprzeczną z prawem Unii Europejskiej. Skutkiem jest bezprawne pozbawianie frankowiczów przez sądy odsetek od kwot dochodzonych od banków. Sądom nie wolno stosować tej uchwały, inaczej narażają Skarb Państwa na procesy odszkodowawcze za wydanie wyroków niezgodnych z prawem UE.

Wśród frankowiczów i ich prawników wrze. Wszystko przez skutki siódemkowej uchwały Sądu Najwyższego. Ostatnio na tej podstawie sądy powszechne pozbawiają frankowiczów ogromnych odsetek należnych po unieważnieniu umowy. SN uznał bowiem, że odsetki należą się nie od złożenia pozwu, ale  od oświadczenia o zapoznaniu się ze skutkami nieważności. Bywa, że daty te dzieli nawet pięć lat.