Zalecenia Komisji Nadzoru Finansowego nie sprawią, że będzie więcej ugód zawartych przez banki z frankowiczami. Dla kredytobiorców, którzy już trafili do sądu i tych, którzy na taki krok się zdecydują w najbliższych latach, tego rodzaju porozumienie jest daleko mniej korzystne od coraz bardziej prawdopodobnego czy niemal pewnego sukcesu w sądzie - mówi Tomasz Konieczny, radca prawny

Sugestia przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, by banki proponowały klientom posiadającym kredyty frankowe ugody, jest godna uwagi. Ale trzeba też do niej podchodzić z rezerwą, bo takie propozycje nie zawsze muszą być korzystne dla posiadaczy tego typu kredytów - twierdzi radca prawny Paulina Piekarska.

Nadszedł moment, by sektor bankowy ostatecznie uporał się z problemem kredytów we frankach szwajcarskich - stwierdził podczas spotkania z bankowcami przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego Jacek Jastrzębski. I zasugerował bankom, by wychodziły z propozycjami pozasądowych ugód z klientami, które byłyby realną alternatywą do ścieżki sądowej.

Jednym z największych wyzwań stojących przed Sądem Najwyższym jest dbałość o spójność orzecznictwa - w samym SN i w całym sądownictwie powszechnym - mówi I prezes prof. Małgorzata Manowska. I jako przykład podaje problematykę kredytów frankowych, gdzie toczy się obecnie spór o znaczenie niektórych rozwiązań umownych, a Sąd Najwyższy przygotowuje się do wydania uchwały.

Komisja Europejska pyta Polskę, czy przestrzega praw konsumentów, zwłaszcza frankowiczów. Jej wątpliwości budzą m.in. rozbieżności w orzecznictwie. Jeśli Unia uzna, że są łamane prawa kredytobiorców, może wytoczyć postępowanie. O rozbieżności w orzecznictwie pyta też sądy powszechne I prezes Sądu Najwyższego, która planuje skierować pytania do poszerzonego składu. Kto pierwszy pomoże frankowiczom - Unia czy SN? Zdaniem prawników - powinien SN.

Pod koniec października Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia zadał dwa pytania do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie kredytów frankowych. Prawnicy nie mają wątpliwości, że są zbędne, bo odpowiedź na nie jest znana. Uważają jednak, że tym razem ich autor, sędzia Michał Maj chce wytrącić argumenty bankom.

Rzecznik Finansowy przygotował “mapę klauzul” niedozwolonych stosowanych przez banki w umowach kredytów "walutowych". Jak podało w piątek biuro rzecznika, jest ona skierowana do kredytobiorców, którzy do tej pory nie podjęli żadnych działań związanych ze swoją umową.

Prezes UOKiK wydał dwie decyzje, w których zakwestionował postanowienia zawarte w aneksach do umów kredytów hipotecznych odnoszących się do walut obcych w bankach PKO BP i Pekao. Banki mają w sumie zapłacić ponad 62 mln zł kar. Tymczasem Bank Pekao twierdzi, że kwestionowany przepis przestał być stosowany w tym banku w kwietniu 2017 r., a PKO BP, że klient mógł wybrać walutę spłaty.

Sąd Okręgowy w Warszawie w wydanym we wtorek orzeczeniu zakwestionował umowę kredytową byłego Fortis Banku, która wskazywała wprost kwotę we frankach szwajcarskich i od początku umożliwiała spłatę kredytu w tej walucie CHF, zaś przeliczenie z niej na złote przy wypłacie kredytu miało charakter techniczny.

Orzecznictwo w sprawach frankowych wciąż się kształtuje, wiele wniosły w tym zakresie ubiegłoroczne orzeczenia Sądu Najwyższego, ale wyrok z 11 grudnia 2019 r. pozostawia uczucie niedosytu wobec uzasadnienia dotyczącego skutków usunięcia z umowy kredytu abuzywnych postanowień dotyczących indeksacji – pisze adwokat Marcin Szymański w polemice do wywiadu z sędzią Piotrem Bednarczykiem.

Rok po wyroku TSUE w sprawie Dziubak sądy odważniej orzekają w sprawach frankowych - zwykle na korzyść frankowiczów. Częściej unieważniają umowy, niż zamieniają kredyt w złotowy ze stawką LIBOR. Mimo tego, banki nie są skłonne do zawierania ugód. Mogłoby to zmienić ujednolicenie orzecznictwa lub kolejny wyrok TSUE. Niezbędny jest głos Sądu Najwyższego - postulują prawnicy.

23,6 mln zł dla Santander Bank, 10,5 mln zł dla Millennium i 6,6 mln zł dla BNP Paribas - takie kary nałożył prezes UOKiK za stosowanie niedozwolonych klauzul dotyczących zasad ustalania kursów walut, na podstawie których naliczane są raty kredytów indeksowanych m.in. do euro i franka szwajcarskiego.

Sąd Najwyższy ma rozpatrzyć skargę kasacyjną w sprawie kredytu denominowanego. Nie sposób przewidywać sentencji tego wyroku, ale jeśli jak dotychczas zaskarżone orzeczenie zostanie uchylone, chciałbym znaleźć w uzasadnieniu takie tezy, które dzięki swojej ogólności dadzą się przenieść do spraw zbliżonych - pisze Piotr Bednarczyk,

W głośnym "frankowym" wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie Dziubak mowa jest jedynie o możliwości stwierdzenia nieważności umowy zawierającej nieuczciwe warunki. Unieważniona może być zaś wyłącznie umowa ważna, a więc taka, której obowiązywanie jest obiektywnie możliwe. Abuzywność klauzul może więc prowadzić do obiektywnej nieważności, ale niekoniecznie do możliwości konstytutywnego unieważnienia – pisze adwokat Marcin Szymański.

Po 10 latach postępowania 1247 frankowiczów wygrywa z mBankiem. W środę 15 lipca mBank wycofał apelację. To oznacza, że prawomocny jest wyrok sądu z 2013 roku i bank ma klientom zwrócić wszystkie nadpłaty. To jednak nie oznacza końca batalii uczestników pierwszego wygranego prawomocnie postępowania grupowego. Mogą jeszcze walczyć o stwierdzenie nieważności umów.

Mam wrażenie, że obecnie pomocy potrzebują raczej banki, bo frankowicze nauczyli się radzić sobie w sądach. Spraw jest coraz więcej i coraz częściej wygrywają. Zaproponowanie kompromisowego rozwiązania przyniesie więc korzyść przede wszystkim bankom - mówi dr Aneta Wiewiórowska-Domagalska z European Legal Studies Institute, Uniwersytet Osnabrück,

Rzecznik Praw Obywatelskich przystąpił do pierwszego pozwu grupowego frankowiczów. Chodzi o tzw. sprawę nabitych w mBank, która swój początek miała w 2010 roku, ale przez wyrok Sądu Najwyższego od 2015 roku utknęła w martwym punkcie. Teraz może przyspieszyć, szczególnie że RPO sugeruje uwzględnienie orzecznictwa TSUE w tym zakresie.

Dialog między TSUE i sądami polskimi kuleje - nie tylko zresztą w zakresie kredytów frankowych. Sądy powinny wykładać prawo w możliwie najszerszym zakresie, w świetle brzmienia i celu danej dyrektywy, wykorzystując cały system prawa, aby osiągnąć rezultat przez nią przewidziany. Tak uważa prof. Ewa Łętowska

Do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynął pozew grupowy kredytobiorców przeciwko Skarbowi Państwa. Dotychczas przystąpiło do niego ok. 400 osób. Gdy sąd uzna winę państwa, otworzy im drogę do dochodzenia odszkodowania.

Stwierdzenie nieważności umowy nie jest tożsame z jej unieważnieniem. Tymczasem brak precyzji w formułowaniu wypowiedzi czy nieświadomy brak rozróżnienia tych pojęć widoczny jest nie tylko w dyskusji publicznej, ale również na poziomie postępowań sądowych. Dlaczego warto być precyzyjnym i podkreślać różnice, zwłaszcza w kontekście umów o kredyty frankowe