Od początku 2010 r. obowiązują nowe wymagania zasadnicze dla maszyn wprowadzające w życie postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. nr 2006/42/WE w sprawie maszyn (Dz. Urz. UE L 157 z 9.06.2006, str. 24 z późn. zm.). Nowe wymagania zostały ujęte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 października 2008 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn (Dz. U. Nr 199, poz. 1228), które m.in. na nowo określiło definicję maszyny - jest to zespół części lub podzespołów, wyposażony w mechanizm napędowy inny niż bezpośrednio wykorzystujący siłę mięśni ludzkich lub zwierzęcych, którego przynajmniej jedna część jest ruchoma, połączonych w całość mającą konkretne zastosowanie albo zespół, o którym wyżej mowa, gotowy do zainstalowania i zdolny do funkcjonowania jedynie po zamontowaniu na środkach transportu (np. żuraw samochodowy) lub zainstalowaniu w budynku lub na konstrukcji (np. winda osobowa lub towarowa). Maszyną jest także zespół sprzężonych części lub elementów, z których przynajmniej jeden jest ruchomy, połączonych w całość, przeznaczony do podnoszenia ładunków, którego jedynym źródłem mocy jest bezpośrednie wykorzystanie siły mięśni ludzkich.

Czy można nie uznać za wypadek przy pracy zdarzenia, które pracownik zgłasza po kilku dniach, co do którego nie ma świadka, a w dodatku czynność, przy której miało dojść do urazu jest czynnością, przy której występuje małe prawdopodobieństwo jego wystąpienia?

Głównym zadaniem jednostek podstawowych służby medycyny pracy (SMP) jest sprawowanie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad osobami pracującymi. SMP obejmuje swoją opieką i nadzorem pracowników, osoby pozostające w stosunku służbowym (np. wojsko), osoby wykonujące pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, a ponadto kandydatów, uczniów i studentów oraz uczestników studiów doktoranckich, szkół ponadpodstawowych lub wyższych uczelni, którzy w trakcie praktycznej nauki zawodu są narażeni na czynniki szkodliwe, niebezpieczne lub uciążliwe dla zdrowia, a także osoby wykonujące pracę w czasie odbywania kary w zakładach karnych lub w ramach kary ograniczenia wolności. Zasady działania SMP określa ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317 z późn. zm.).

Czy możemy zlecić pracownikowi nieposiadającemu uprzednio przeprowadzonych badań lekarskich związanych z prowadzeniem pojazdu udanie się osobowym samochodem służbowym (do 3,5 t) na pocztę w celu odbioru przesyłki?

Zamierzamy odzyskiwać ciepło z pieców i podgrzewać nim wodę głębinową dostarczaną do sanitariatów.Jaka jest maksymalna temperatura wody zimnej, do której możemy ją podgrzać, aby dalej spełniała normatywy wody zimnej?

Obowiązek analizowania stanu bhp dotyczy wszystkich zakładów pracy, niezależnie od liczby wypadków przy pracy, zapadalności na choroby zawodowe czy rozmiarów zakładu.

Ocena ryzyka zawodowego występującego na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa, powinna obejmować: 1) prawdopodobieństwo i czas występowania atmosfery wybuchowej, 2) prawdopodobieństwo wystąpienia oraz uaktywnienia się źródeł zapłonu, w tym wyładowań elektrostatycznych, 3) eksploatowane przez pracodawcę instalacje, używane substancje i mieszaniny, zachodzące procesy i ich wzajemne oddziaływania, 4) opis rozmiaru przewidywanych skutków wybuchu.

Zaszeregowanie pracywykonywanejna terenie zakładu pracy do pracy szczególnie niebezpiecznej niesie za sobą pewne obowiązki, poczynając od określenia i przestrzegania szczegółowych wymagań w postaci instrukcji bhp, poprzez zapewnienie pracownikom odpowiednich środków zabezpieczających i szkoleń okresowych nie rzadziej niż raz w roku, aż po prawidłowe wypełnianie odpowiednich dokumentów wymaganych przy pracach szczególnie niebezpiecznych, np. wykazu takich prac oraz pisemnych pozwoleń na ich wykonywanie.

Gdzie umieszczać instrukcje stanowiskowe? Czy wystarczy, że będą one umieszczone w szatni bądź miejscu innym miejscu, np. w kantorku mistrza lub brygadzisty?

Nie poźniej niż w ciągu miesiąca od daty uruchomienia zakładu pracy, powinny być w niej pomierzone parametry (stężenia, natężenia) czynników fizycznych, chemicznych lub biologicznych, jeżeli występują na stanowiskach pracy lub zachodzi takie przypuszczenie. Obowiązki takie nakłada na pracodawcę rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2005 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 73, poz. 645 z późn. zm.). Porównanie wyników pomiarów z dopuszczalnymi poziomami tych czynników określonymi w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 217, poz. 1833 z późn. zm.) umożliwi podjęcie racjonalnych działań w celu likwidacji lub ograniczenia zagrożenia. Wyniki pomiarów nie mogą być ukrywane przed pracownikami, ponadto powinny być uwzględnione podczas oceny ryzyka zawodowego.