Skoro sąd nie może uzupełnić luki w umowie po usunięciu z niej niedozwolonej klauzuli, to nie może też zlecać biegłym ustalenia kursu rynkowego, tzw. kursu sprawiedliwego. Te opinie są zbędne. Ale gdy zapadł wyrok, w którym sąd pozwolił sobie na uzupełnienie umowy, to takie rozstrzygnięcie powinno być zmienione - twierdzi radca prawny Tomasz Konieczny.

Eliminacja postanowień dotyczących przeliczeń walutowych w umowach o kredyt denominowany powoduje, że niemożliwe jest obliczenie kwoty w złotych, którą bank zobowiązał się oddać do dyspozycji kredytobiorcy. To powinno powodować nieważność umowy. Inaczej będzie w przypadku umów o kredyt indeksowany – mówi Marcin Szymański

Sąd nie może samodzielnie uzupełnić luki w umowie po wyeliminowaniu z niej niedozwolonego postanowienia, ani orzec, że umowa ma dalej obowiązywać, bo będzie to korzystniejsze dla kredytobiorcy. To konsument ma decydujące zdanie, co jest dla niego lepsze. Tak uznał rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości UE.

Nawet dla prawnika zajmującego się od lat kredytami indeksowanymi/denominowanymi kursem waluty obcej analiza orzecznictwa sądowego może przyprawić o ból głowy. Czy to już ostatnia wątpliwość Sądu Najwyższego w sprawach tzw. kredytów „frankowych”? - zastanawia się radca prawny Tomasz Konieczny.

Po raz pierwszy Sąd Najwyższy jasno wskazał, że sędziowie, którzy mają kredyty frankowe, nie muszą wyłączać się od orzekania w takich sprawach. Jednocześnie uchylił wyrok korzystny dla kredytobiorcy. Ale wypowiedział się wprost o skutkach niedozwolonej klauzuli w umowie.

Konsument nie musi być związany nieuczciwą klauzulą. Umowa, którą ją zawiera, może być unieważniona w całości, o ile bez niej nie może dalej obowiązywać. Tak uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie węgierskiego frankowicza.

Ogromna większość kredytobiorców nie pójdzie do sądów, czeka na rozwiązania systemowe, czyli na ustawę z inicjatywy Prezydenta. Nie widzę w niej żadnego elementu, który komukolwiek wyrządzałby jakąś krzywdę, a skorzystają z niej wszyscy kredytobiorcy znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej. Niezależnie, czy mają kredyt złotowy, czy odnoszący się do waluty obcej – mówi Paweł Mucha, zastępca szefa Kancelarii Prezydenta RP.

Komisja Finansów przyjęła sprawozdanie o prezydenckim projekcie tzw. ustawy frankowej. Krystyna Skowrońska, poseł PO, domaga się, aby jeszcze raz zaopiniowało go Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Zdaniem Ministerstwa Finansów i Kancelarii Prezydenta nie ma takiej potrzeby. Nie boją się sporów arbitrażowych z bankami.

Terminowa obsługa kredytu nie jest przeszkodą do powództwa o ustalenie nieważności niektórych postanowień umowy, w szczególności dotyczących waluty kredytu. Tak uznał Sąd Apelacyjny w Warszawie. Tylko w ten sposób kredytobiorca może bowiem usunąć stan niepewności, co do wysokości rat i sposobu rozliczenia kredytu.

To Sąd Najwyższy wywołał chaos orzeczniczy w sprawach frankowych. Dlatego potrzebny jest niezwłocznie jego głos aby przywrócić zaufanie do wymiaru sprawiedliwości w orzecznictwie konsumenckim - mówi adwokat Iwo Gabrysiak, wspólnik zarządzający Gabrysiak i Wspólnicy.

Warszawski Sąd Okręgowy pyta o sprawy frankowe nie tylko Trybunał Sprawiedliwości UE, ale także Sąd Najwyższy. W tym stołecznym sądzie już co piąta wpływająca sprawa dotyczy kredytów frankowych. Sąd Najwyższy wywołał chaos orzeczniczy w sprawach frankowych, więc teraz powinien pilnie zabrać głos, by ujednolicić orzecznictwo - wskazują prawnicy. Tym bardziej, że stanowisko rządu przekazane do Luksemburga jest korzystne dla konsumentów.

Żeby ludzie mieli szanse w sporach z bankami, wszyscy prawnicy muszą się szkolić w prawie europejskim. To ono jest kluczem do rozwiązania sprawy kredytów „frankowych”. Sądy zmieniają powoli swoje podejście, ale w sposób niejednolity.

Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił w piątek pozew grupy "frankowiczów" przeciwko mBankowi. Klienci banku domagali się unieważnienia całych umów kredytów "waloryzowanych" lub części ich zapisów. Argumentowali, że nie została określona kwota i waluta kredytu. Sąd miał inne zdanie.

Jest już kilka polskich orzeczeń, w których sąd opowiada się za zakazem zastępowania klauzul uznanych za bezprawne. Sędziowie powołują się wprost na przepisy unijne chroniące konsumentów oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE. Opinia jego rzecznika generalnego Macieja Szpunara wydana w sprawie hiszpańskiego "frankowicza" może umocnić ten trend. Nie wszystkie składy zgadzają się bowiem z tym poglądem.

Praktyka wykonywania umowy nie wpływa na ocenę abuzywności zamieszczonych w niej postanowień - stwierdził po raz kolejny Sąd Najwyższy. Orzeczenie to powinno dopomóc konsumentom w obronie swoich praw w postępowaniach sądowych - twierdzi Marcin Szymański, partner w kancelarii Drzewiecki, Tomaszek i Wspólnicy Sp.k.

Siemianowice Śląskie, Warszawa i Lublin. Sądy z tych miast wysłały w tym roku pytania do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach dotyczących kredytów. Pytają m.in. jak postępować z niedozwolonymi klauzulami umownymi i o koszty kredytu w przypadku jego wcześniejszej spłaty.

Oczywista, ale potrzebna uchwała Sądu Najwyższego, ułatwi konsumentom, np. kredytobiorcom dochodzenie roszczeń wynikających ze stosowania przez przedsiębiorców nieuczciwych postanowień umownych. Banki bowiem z reguły podnosiły, że musi on dowieść, że stosowane oprocentowanie kredytu lub kursy walut były nierynkowe. Teraz ta praktyka powinna się skończyć - twierdzi adwokat Marcin Szymański z kancelarii Drzewiecki, Tomaszek.

W piątek na sejmowej Komisja Finansów Publicznych rząd powie, co zrobił w sprawie frankowiczów. W najnowszym raporcie NIK uznał, że państwo ich zawiodło. Związek Banków Polskich twierdzi, że jego ocena jest nierzetelne. NIK potwierdza nasze argumenty - pisze Stowarzyszenie Stop Bankowemu Bezprawiu.

Mija 10 lat od pierwszych sygnałów o niebezpiecznych klauzulach w umowach frankowych. W sądach walczy ułamek frankowiczów – ci, których na to stać. Reszta musiałaby wybrać między spłatą raty a opłaceniem pozwu. Państwo zostawiło samym sobie ludzi, którzy podpisując umowę nie mieli pojęcia o konstrukcji klauzul waloryzacyjnych.

Zdaniem Najwyższej Izby Kontroli, państwo zawiodło w sprawie masowo zawieranych umów kredytów frankowych. Teraz powinno ustawowo rozwiązać problem pobierania przez banki nienależnych świadczeń. Należy wprowadzić osobistą odpowiedzialność zarządów banków za naruszenie praw konsumentów.