Małe szpitale, które nie radzą sobie finansowo, nie muszą mieć ostrej chirurgii całodobowej i gotowych do operacji lekarzy na całonocnym dyżurze - stwierdziła ministra zdrowia Izabela Leszczyna. Zaznaczyła, że w tego typu placówkach medycznych powinny powstawać oddziały opieki długoterminowej i paliatywnej potrzebne ze względu na zmiany demograficzne, starzejące się społeczeństwo.

Podczas klęski żywiołowej, ataku biologicznego czy ewentualnej kolejnej pandemii, pacjenci mogą liczyć tylko na publiczny system ochrony zdrowia. Komercyjne usługi medyczne, choć poszerzają ofertę o szpitale, w takich okolicznościach nie działają. Także w spokojnych czasach skupiają się na stosunkowo łatwych i opłacalnych zabiegach. Inaczej publiczny płatnik, czyli NFZ, który 30 proc. budżetu wydaje na pomoc 1 proc. pacjentów wymagających najdroższych terapii.

Przekształcanie niektórych szpitali powiatowych w zakłady opiekuńczo-lecznicze to słuszny kierunek, bo potrzeby pacjentów będą coraz większe.  Paradoksem jest jednak finansowanie opieki długoterminowej całodobowej w domach pomocy społecznej na zupełnie innych zasadach, co powoduje, że w wielu placówkach są wolne miejsca. O tych i innych problemach szpitali powiatowych rozmawiamy z Bernadetą Skóbel, radcą prawnym, kierownikiem Działu Monitoringu Prawnego i Ekspertyz Związku Powiatów Polskich.

Najbogatszych nie stać na opłacenie terapii genowych, a leczenie raka innowacyjnymi metodami jest poza zasięgiem klasy średniej. Dostęp do nich jest możliwy tylko w publicznym systemie, który działa na zasadzie solidarności. Rząd przyznając ulgę przedsiębiorcom i opierając finansowanie na pracownikach najemnych, solidarność tę rażąco narusza – przekonują eksperci. Przewidują, że w efekcie publiczny system może stać się jeszcze mniej wydolny i pogłębi komercjalizację leczenia.  

Prezydent podpisał nowelizację ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej. Nowela ta przesuwa do 1 kwietnia 2025 r. termin przekazywania danych o sprawowanej opiece onkologicznej. Za przyjęciem nowelizacji ustawy bez poprawek głosowało 94 senatorów. Nikt nie głosował przeciw i nikt nie wstrzymał się od głosu.

Pakiet legislacyjny mający na celu modernizację i poprawę efektywności szpitali ma wejść w życie w IV kwartale 2024 r. Z planowanej rewizji Krajowego Planu Odbudowy wynika, że zrezygnowano z kategoryzacji szpitali. Kamień milowy podzielono natomiast na trzy niezależne części dotyczące: Krajowej Sieci Onkologicznej, Krajowej Sieci Kardiologicznej i ogólnej dotyczącej modernizacji i poprawy efektywności szpitali.

Dzieci do 18 roku życia mogą korzystać ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej przez NFZ, niezależnie od tego czy zostały zgłoszone do ubezpieczenia zdrowotnego przez członków najbliższej rodziny lub są nim objęte z innego tytułu. Nie oznacza to jednak, że obowiązek zgłoszenia dziecka do ubezpieczenia zdrowotnego nie istnieje. Jednak dziecku, które z jakichś względów, nie jest tym ubezpieczeniem objęte – nie można odmówić udzielenia bezpłatnego świadczenia zdrowotnego.

Co do zasady e-recepta jest ważna 30 dni, ale są i takie, które są ważne 7, 120 lub 365 dni. Najmniej czasu pacjent ma na wykupienie antybiotyku, bo tylko 7 dni. Żeby recepta elektroniczna była ważna rok – lekarz musi to wyraźnie zaznaczyć, a realizacja takiej recepty powinna rozpocząć się w ciągu 30 dni. Brak określenia na e-recepcie terminu jej ważności – nie oznacza natomiast w żadnym wypadku, że jest ona bezterminowa.

Pacjenci przed podjęciem terapii onkologicznej nie zawsze są informowani o tym, że w konsekwencji mogą mieć problemy z płodnością. Obecnie nie mają możliwości w ramach publicznego systemu zabezpieczenia swoich gamet na przyszłość, gdy będą chcieli zostać rodzicami. Ma się to zmienić z wejściem w życie programu finasowania z budżetu państwa procedury in vitro.

Fundusz Przeciwdziałania Covid-19 pokrywa wydatki poza ustawą budżetową, co jest niezgodne z konstytucją, a opinia publiczna ma ograniczone możliwości ich kontroli. Rząd nie przedstawił do tej pory planów ani deklaracji jego wygaszania. W dodatku znów zostanie zasilony obligacjami Banku Gospodarstwa Krajowego.

Demografia wymusza przestawienie opieki zdrowotnej na potrzeby seniorów. Łóżek dla schorowanych starszych osób brakuje już teraz. Jednocześnie odziały położnicze świecą pustkami i przynoszą milionowe straty. Lokalne władze boją się jednak zmian. Na likwidację oddziału nie ma szans przed wyborami. To działania wbrew logice, ekonomii i przepisom, które teoretycznie powinny wymuszać dostosowanie szpitali do warunków dyktowanych przez demografię.

Długie kolejki do lekarzy specjalistów, brak dostępu do znieczulenia podczas porodu, weryfikacja norm czasu pracy i obsady dyżurów lekarzy, brak dostępności gabinetów ginekologicznych dla kobiet z niepełnosprawnościami czy wag krzesełkowych dla osób z niepełnosprawnościami oraz osób starszych - to tylko niektóre z problemów systemu ochrony zdrowia, które Rzecznik Praw Obywatelskich wskazuje w piśmie do Rzecznika Praw Pacjenta.

Wielkimi krokami zbliża się podwyżka płac minimalnych w ochronie zdrowia. Poprzedza je zmiana wyceny świadczeń, z których wynagrodzenia są finansowane. Przedstawiciele szpitali powiatowych oczekują od Ministerstwa Zdrowia, że tym razem będzie ona adekwatna i nie wpadną w długi. Chcą też wyjaśnień, dlaczego w 2022 r. przyjęto rozwiązania, które pogrążały najmniejsze szpitale, a także, czy było to działanie celowe.

Część szpitali nie była w stanie rozliczyć kwot otrzymanych jako dodatki do ryczałtu systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej za 2023 r. Rozwiązanie pozwoli uniknąć konieczności zwrotu do Narodowego Funduszu Zdrowia części środków wypłaconych za ub. rok. Rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest na etapie konsultacji publicznych.

Prace w zespołach eksperckich nad realizacją Planu dla Chorób Rzadkich na lata 2021-2023 odbywały się pro bono, a z budżetów na jego realizację nie wydano ani złotówki - mówili w czwartek uczestnicy parlamentarnego zespołu do spraw chorób rzadkich. Eksperci podkreślali, że wypracowane przez nich rozwiązania nigdy nie trafiły do kalendarza legislacyjnego rządu. Z końcem 2023 r. plan stał się nieaktualny, a nowego jeszcze nie ma.

Na licytacje Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy trafiają usługi publiczne, w tym ślub cywilny czy zapisy poza kolejnością na zajęcia na uczelni. Urzędnicy oferują wspólne zjedzenie obiadu i spacer po urzędzie. Chętnie dzielą się także publicznymi zasobami jak lot symulatorem Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Chęci są najczęściej dobre, ale oferty nie zawsze zgodne z zasadami etyki. Pomocny byłby kodeks dobrych praktyk.

Osoby decydujące o ochronie zdrowia nie rozumieją, nie rozumiały i nie chcą zrozumieć, na czym polega tworzenie systemu i jak nim sterować. Kolejne oddłużenie szpitali i podwyżki wynagrodzeń, to tylko działania doraźne. I nie ma większego znaczenia, kto stoi i kto stał do tej pory na czele Ministerstwa Zdrowia – twierdzi Andrzej Sośnierz, były prezes Narodowego Funduszu Zdrowia.

Politycy Lewicy postulują, aby minimalne nakłady na zdrowie obliczać tak jak wydatki na obronność, czyli w odniesieniu do PKB z danego roku. Jeśli rząd chciałby porzucić "manipulacyjną" metodę i jednocześnie spełniać wymóg przeznaczania na ochronę zdrowia 6,2 proc. PKB, tylko w 2024 r. musiałby dosypać w budżecie na ten cel blisko 43 mld zł. Ministerstwo Zdrowia dostrzega problem, ale odejście od kreatywnej metodologii będzie wyzwaniem.

Trzydzieści osób zostało oskarżonych o uczestniczenie w procederze korupcyjnym związanym z leczeniem otyłości. Polegał on na żądaniu od tzw. pacjentów bariatrycznych 10 tys. złotych w zamian za przyjęcie ich do szpitala poza formalną listą oczekujących i wykonanie zabiegu, który był refundowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Pomysłodawcą i inicjatorem przyjmowania wpłat od pacjentów bariatrycznych był senator Tomasz G. - informuje prokuratura w Szczecinie.

Wzrost nakładów na ochronę zdrowia w latach 2018-2024 wynosi 100,3 mld zł, a 69 proc. z tej sumy przeznaczono na pokrycie kosztów podwyżek wynagrodzeń - wynika z "Monitora finansowania ochrony zdrowia" przygotowanego przez Federację Przedsiębiorców Polskich (FPP). Jak przypomina FPP, zgodnie z ustaleniami partnerów społecznych z Ministerstwem Zdrowia, koszty tych podwyżek miały stanowić nie więcej niż 50 proc. dodatkowych środków na ochronę zdrowia, aby poprawić też dostępność do świadczeń.