W ocenie Sądu Apelacyjnego, jeśli z treści pozwu w sposób jednoznaczny wynikało, że powód domaga się wydania wyroku po przeprowadzeniu rozprawy, to rozprawę należało wyznaczyć. Mimo wcześniej podpisanej ugody, w której powód zrzeka się roszczeń. Sąd Okręgowy wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, co skutkowało pozbawieniem powoda możliwości obrony jego praw.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 22 lipca 2021 r. ponownie stwierdził, iż reforma polskiego sądownictwa i powołanie Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w 2019 r. odbyło się z naruszeniem podstawowych praw do rzetelnego procesu i konwencyjnych standardów demokratycznego państwa prawa.

Brak obowiązku sporządzenia przez Sąd Najwyższy uzasadnienia postanowienia o oddaleniu oczywiście bezzasadnej kasacji, wydanego na rozprawie, gdy strona nie jest pozbawiona wolności, jest zgodny z prawem do sądu - orzekł Trybunał Konstytucyjny. Ustne uzasadnienie stanowi minimalną gwarancję praw skarżącego.

Sąd pierwszej instancji uniewinnił obwinionego, uznając, że nie został on skutecznie wezwany do wskazania danych użytkownika pojazdu, który miał nieprawidłowo zaparkować pojazd. Doręczenie korespondencji przez awizo było skuteczne. Apelacja Straży Miejskiej wniesiona od wyroku sądu była więc zasadna - orzekł Sąd Okręgowy w Siedlcach.

Jeśli uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie była w stanie usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, to termin ten biegnie od początku - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. Taką przyczyną niezawinioną jest dobrowolne poddanie się kwarantannie po kontakcie z osobą chorą na Covid-19.

W stanie prawnym po zmianie Kodeksu postępowania cywilnego z 4 lipca 2019 r., sprawa o zasądzenie świadczeń alimentacyjnych z powództwa małoletniego dziecka przeciwko rodzicowi, w której wartość przedmiotu sporu nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych, nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym - brzmi uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego.

Prawo cywilne chroni osobę, wobec której wydano zakaz zbywania lub obciążania nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej. Jest ona uczestnikiem egzekucji i może uczestniczyć w licytacji komorniczej - taki jest sens uchwały siedmiu sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. W tle tej sprawy pojawia się skarga pauliańska i nieuczciwe przeniesienie udziałów w nieruchomości.

System odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów w Polsce, który nie zapewnia niezależności Izby Dyscyplinarnej, nie jest zgodny z prawem Unii - stwierdził w ogłoszonym w czwartek wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. TSUE uwzględnił wszystkie zarzuty podniesione przez Komisję Europejską i stwierdził, że Polska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z prawa UE.

Uwagi sądu pierwszej instancji uszła zarówno utrata mocy obowiązującej artykułu o karach za samowolę budowlaną, jak i konieczność zakwalifikowania zachowania sprzecznego z prawem jako wykroczenia - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego. I umorzyła postępowanie mimo upływu terminu przedawnienia w momencie składania kasacji przez prokuratora.

Skoro sędzia sprawozdawca nie dysponował uprawnieniem do orzekania w sądzie apelacyjnym, to siłą rzeczy nie mógł wydać wyroku, a wyrok nie powodował skutków prawnych - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Dlatego, że delegacja sędziego ,,na czas pełnienia określonej funkcji”, nie jest znana polskiemu prawu kształtującemu ustrój sądów powszechnych - dodał sąd.

Ograniczenie praw rodzicielskich i odebranie prawa kontaktu z dziećmi osobie transpłciowej ze względu na przeprowadzoną korektę płci biologicznej stanowiło naruszenie prawa do poszanowania życia rodzinnego oraz dyskryminację - uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka. Sprawa dotyczy Rosji, ale sytuacja osób transpłciowych w prawie polskim jest także trudna.

Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej utrzymał w mocy orzeczenie zezwalające na pociągniecie do odpowiedzialności karnej sędziego za dwa wyroki wydane na opozycjonistów w stanie wojennym w 1982 roku. Czyny te od lipca 2020 roku uznawane są za zbrodnię komunistyczną i zbrodnię przeciwko ludzkości, która się nie przedawnia.

Konflikt emocjonalny między prokuratorami i mobbing, zaistniały w Prokuraturze Rejonowej w Bytomiu, doprowadził do kilku procesów dyscyplinarnych. W tym do oskarżenia jednej z prokuratorek o naruszenie godności zawodu poprzez niewłaściwe gesty, niewykonanie polecenia służbowego i nagrywania rozmów z przełożoną. Izba Dyscyplinarna uznała, że przyczyną zarzutów jest trudna osobowość szefowej.

Radca prawny zobowiązany jest do zachowania etycznego, które powinno być wzorem dla całej społeczności - orzekła Izba Dyscyplinarnego Sądu Najwyższego i uznała za słuszne ukaranie naganą radcy za brak udziału w szkoleniach i doskonaleniu zawodowym. - Naruszenie obowiązku doskonalenia zawodowego godzi bezpośrednio w interes klientów - dodał SN.

Wydalenie z zawodu lub zawieszenie w czynnościach zawodowych radcy prawnego czy adwokata to ostateczna broń samorządów, aby zachować wizerunek i wiarygodność. Takie osoby są wielokrotnie wcześniej karane, także przez sądy karne. Naganne zachowanie w życiu prywatnym jest równie surowo oceniane, jak i zaniedbania w kancelarii.

Ratyfikowana przez Polskę Konwencja o Prawach Osób Niepełnosprawnych nie przewiduje częściowego ubezwłasnowolnienia. Zakłada opiekę asystencką, co nie jest równoznaczne z opieką kuratora. Jednak ustawodawca nie uwzględnił reguł tej Konwencji w kodeksie cywilnym - stwierdziła Izba Cywilna Sądu Najwyższego rozpoznając wniosek o zniesienie częściowego ubezwłasnowolnienia

Skarga o uchylenie wyroku Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej przeciwko PZU Życie nie może zostać rozpoznana z powodu wątpliwości strony co do właściwego powołania i bezstronności sędziego. Spór toczy się od ponad 10 lat i był już raz rozpoznany przez Sąd Najwyższy, który dopatrzył się uchybień w wyroku sądu polubownego.

Jeśli do rozliczenia ze współpracowniczką potrzebna jest interwencja policji, to radca prawny winny jest uchybienia godności zawodu. A co więcej - narażenia swojej korporacji na straty wizerunkowe. Kara zawieszenia w czynnościach zawodowych na rok nie jest zbyt dotkliwa i niewspółmierna w tej sytuacji - orzekła Izba Dyscyplinarna.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego rozpoznawała dwie z kilka spraw wszczętych przez zastępcę rzecznika dyscyplinarnego wobec prokuratora Krzysztofa Parchimowicza, byłego prezesa Stowarzyszenia Lex Super Omania. Sprawy te wracają do pierwszej instancji z powodu błędów proceduralnych, ale ich istota dotyczy wolności wypowiedzi i granic dozwolonej krytyki prokuratury.

Zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia odrzuca sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, w składzie trzech sędziów - uchwałę takiej treści podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego w składzie siedmiu sędziów. Nawet jeśli sprawa ma charakter wyłącznie formalny i wiąże się z drobniejszymi problemami.