Sąd Okręgowy w Olsztynie uznał, że uchwała Izby Dyscyplinarnej o zawieszeniu sędziego Pawła Juszczyszyna w pracy sędziego i obniżenie mu pensji o 40 proc. nie jest orzeczeniem Sądu Najwyższego. Wyrok zapadł 3 lipca br. w procesie o ochronę dóbr osobistych przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Najwyższemu.

Chociaż apelacja była zasadna, sąd nie zdecydował się zasądzić na rzecz powoda kosztów procesu, a jedynie te wynikające z zastępstwa procesowego. Uznał, że z powodu epidemii koronawirusa jego sytuacja finansowa nie była bowiem najlepsza - musiał bowiem zamknąć działalność gastronomiczną podczas lockdownu.

Wyrażenie przez pokrzywdzonego bądź prokuratora braku sprzeciwu wobec wniosku o dobrowolne poddanie się karze, nie oznacza automatycznego uwzględnienia przez sąd wniosku złożonego przez oskarżonego. To do sądu należy zbadanie przesłanek co do uwzględnienia wniosku o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej, a obecność prokuratora nie jest konieczna - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Praktyka wskazywania przez Krajową Radę Sądownictwa w uchwale konkretnej daty przejścia sędziego w stan spoczynku jest niewłaściwa - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych i uchylił kolejną uchwałę Rady. Sąd podkreślił, że przejście sędziego w stan spoczynku następuje z dniem prawomocności uchwały KRS i mają na to wpływ okoliczności, których Rada nie jest w stanie przewidzieć w chwili jej podejmowania.

Pełnienie funkcji członka Naczelnej Rady Adwokackiej i otrzymywanie z tego tytułu wynagrodzenia nie jest objęte sferą prywatną, lecz pozostaje w związku z realizacją ustawowych kompetencji samorządu zawodowego. Jest informacja publiczną - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny i stwierdził bezczynność tego organu.

Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że ustawowe złożenie z urzędu wszystkich sędziów Sądu Najwyższego, w imię reformy wymiaru sprawiedliwości, sprowadzało się do naruszenia prawa do rzetelnego procesu oraz prawa do poszanowania życia prywatnego usuniętych sędziów.

Częściowo ubezwłasnowolniony domagał się zasądzenia na jego rzecz 30.000 zł, powołując się na to, że strona pozwana prześladuje go. Kurator powoda został wezwany do przedstawienia swojego stanowiska w sprawie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia pozwu. W terminie takie oświadczenie nie zostało złożone, więc postępowanie nie może być prowadzone - orzekł Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie.

Okręgowa Izba Radców Prawnych nie jest uprawniona do weryfikacji wyników egzaminu radcowskiego, czy podważania dokumentu komisji egzaminacyjnej w sprawie stwierdzenia uzyskania pozytywnego wyniku tego egzaminu - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny i potwierdził, że tytuł doktora prawa zwalnia od odbycia aplikacji.

Nie jest istotne dla sądu, czy strona postępowania cywilnego chciała ominąć prawo, wzywając do próby ugodowej. Nie podlega indywidualnej kontroli czy w danym przypadku celem powoda w postępowaniu nieprocesowym było konkretnie dochodzenie roszczenia, czy realizacja innych planów lub interesów - stwierdziła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Regułą jest, że strona przegrywająca w sądzie powinna zwrócić koszty procesu stronie wygrywającej. W przypadkach szczególnie uzasadnionych można od tego odstąpić. Poniesienie przez powódkę kosztów procesu na rzecz pozwanych placówek godziłoby w zasady wspólżycia społecznego, biorąc pod uwagę szereg okoliczności sprawy - orzekł Sąd Okręgowy w Poznaniu.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, jeśli z treści pozwu w sposób jednoznaczny wynikało, że powód domaga się wydania wyroku po przeprowadzeniu rozprawy, to rozprawę należało wyznaczyć. Mimo wcześniej podpisanej ugody, w której powód zrzeka się roszczeń. Sąd Okręgowy wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, co skutkowało pozbawieniem powoda możliwości obrony jego praw.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 22 lipca 2021 r. ponownie stwierdził, iż reforma polskiego sądownictwa i powołanie Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w 2019 r. odbyło się z naruszeniem podstawowych praw do rzetelnego procesu i konwencyjnych standardów demokratycznego państwa prawa.

Brak obowiązku sporządzenia przez Sąd Najwyższy uzasadnienia postanowienia o oddaleniu oczywiście bezzasadnej kasacji, wydanego na rozprawie, gdy strona nie jest pozbawiona wolności, jest zgodny z prawem do sądu - orzekł Trybunał Konstytucyjny. Ustne uzasadnienie stanowi minimalną gwarancję praw skarżącego.

Sąd pierwszej instancji uniewinnił obwinionego, uznając, że nie został on skutecznie wezwany do wskazania danych użytkownika pojazdu, który miał nieprawidłowo zaparkować pojazd. Doręczenie korespondencji przez awizo było skuteczne. Apelacja Straży Miejskiej wniesiona od wyroku sądu była więc zasadna - orzekł Sąd Okręgowy w Siedlcach.

Jeśli uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie była w stanie usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, to termin ten biegnie od początku - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. Taką przyczyną niezawinioną jest dobrowolne poddanie się kwarantannie po kontakcie z osobą chorą na Covid-19.

W stanie prawnym po zmianie Kodeksu postępowania cywilnego z 4 lipca 2019 r., sprawa o zasądzenie świadczeń alimentacyjnych z powództwa małoletniego dziecka przeciwko rodzicowi, w której wartość przedmiotu sporu nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych, nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym - brzmi uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego.

Prawo cywilne chroni osobę, wobec której wydano zakaz zbywania lub obciążania nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej. Jest ona uczestnikiem egzekucji i może uczestniczyć w licytacji komorniczej - taki jest sens uchwały siedmiu sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. W tle tej sprawy pojawia się skarga pauliańska i nieuczciwe przeniesienie udziałów w nieruchomości.

System odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów w Polsce, który nie zapewnia niezależności Izby Dyscyplinarnej, nie jest zgodny z prawem Unii - stwierdził w ogłoszonym w czwartek wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. TSUE uwzględnił wszystkie zarzuty podniesione przez Komisję Europejską i stwierdził, że Polska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z prawa UE.

Uwagi sądu pierwszej instancji uszła zarówno utrata mocy obowiązującej artykułu o karach za samowolę budowlaną, jak i konieczność zakwalifikowania zachowania sprzecznego z prawem jako wykroczenia - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego. I umorzyła postępowanie mimo upływu terminu przedawnienia w momencie składania kasacji przez prokuratora.

Skoro sędzia sprawozdawca nie dysponował uprawnieniem do orzekania w sądzie apelacyjnym, to siłą rzeczy nie mógł wydać wyroku, a wyrok nie powodował skutków prawnych - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Dlatego, że delegacja sędziego ,,na czas pełnienia określonej funkcji”, nie jest znana polskiemu prawu kształtującemu ustrój sądów powszechnych - dodał sąd.