Aplikant zdający radcowski egzamin zawodowy, musi brać pod uwagę słuszny interes strony - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. Samo zaproponowanie w zadaniu egzaminacyjnym złożenia poprawnego pisma procesowego nie wystarcza, należy też brać pod uwagę koszty sądowe.

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Żaganiu w stanie spoczynku została obwiniona przez zastępcę rzecznika dyscyplinarnego o zaciągnięcie 14 pożyczek od osób fizycznych i nie spłacenie ich. Szkoda wyrządzona pożyczkodawcom wynosiła łącznie 7400 złotych. Czyn zakwalifikowano jako oszustwo i naruszenie godności urzędu.

Przepisy z lipca 2017 roku dotyczące przejścia w stan spoczynku sędziów i prokuratorów, są niezgodne z prawem Unii. Tak orzekł we wtorek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Nie zgodził się z Polską, że zróżnicowanie wieku kobiet i mężczyzn stanowią środek pozytywnej dyskryminacji. Ponadto uznał, że minister sprawiedliwości dostał narzędzie do odsuwania sędziów.

Wyłącznie nadzwyczajne okoliczności mogą uzasadniać, pomimo upływu przedawnienia, zasądzenie odszkodowania za niesłuszne zatrzymanie. Do takich nie należy jednak brak wystarczającej świadomości prawnej i wiedzy o sposobie oraz możliwościach jego dochodzenia - orzekł Sąd Okręgowy w Łodzi.

We wtorek 5 listopada br. Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu ogłosi wyrok w sprawie ustawy o ustroju sądów powszechnych - zasad przechodzenia sędziów w stan spoczynku. Jest to zagadnienie dotyczące gwarancji nieusuwalności i niezawisłości sędziów.

Sam fakt prowadzenia dyscyplinarnego postępowania przygotowawczego przeciwko prokuratorowi nie uzasadnia zawieszenia go w czynnościach służbowych - stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej oddalając wniosek o ponowne zawieszenie obwinionej.

Sędziego w stanie spoczynku, który miał kilkanaście wieloletnich zaległości nie należy karać surowiej niż upomnieniem - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej. - Postępowanie dyscyplinarne jest wystarczająco stygmatyzujące dla sędziego, przyznał się on do winy i zrozumiał swoje błędy - dodał SN.

Tajemnica radcowska stanowi podstawę zaufania klienta i jest gwarancją praw i wolności. Ta zasada wiąże wszystkich radców, a wola klienta nie ma tu znaczenia i nie może on zwolnić radcy z jej zachowania - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej.

Osobie bliskiej poszkodowanego, który na skutek czynu niedozwolonego doznał ciężkiego i trwałego rozstroju zdrowia, nie przysługuje zadośćuczynienie pieniężne - stwierdza uchwała siedmiu sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej Sądu Najwyższego. Jest korzystna dla firm ubezpieczeniowych, ale spowoduje chaos w sądach, bo wcześniej przeciwną uchwałę wydała Izba Cywilna SN.

Sąd skazał kierowcę za prowadzenie pojazdu po pijanemu i niestosowanie się do orzeczonego wcześniej zakazu prowadzenia pojazdów na półtora roku więzienia oraz orzekł przepadek pojazdu. Wyrok uprawomocnił się, ale Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację w zakresie orzeczonego przepadku auta. I Sąd Najwyższy przyznał mu rację

W kwestiach ustrojowych, jaką jest stosunek łączący sędziego z państwem, prawo nie przewiduje zabezpieczenia - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. W środę rozpatrywał zagadnienie dotyczące wstrzymania przekazania uchwały KRS Prezydentowi w sprawie 17 sędziów do pełnienia urzędu w sądzie okręgowym do czasu rozpoznania odwołania.

Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez Sąd Najwyższy musi mieć znaczenie dla wydania orzeczenia w sprawie - orzekło 7 sędziów Izby karnej SN i umorzyło postępowanie, dotyczące prawidłowości wyboru jednego z sędziów tej Izby. Jest to wynik zmian w ustawie o SN, która została uchwalona w grudniu 2017 r.

Pozwany odebrał z poczty korespondencję sądową, choć poczta nie miała prawa do tego. Faktycznie bowiem list, jako uznany za skutecznie doręczony przez podwójne awizo, powinien zostać już zwrócony do sądu. Odebranie listu przez pozwanego nie wpłynęło na wydłużenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty – orzekł Sąd Okręgowy w Toruniu.

Prokurator nie możne się tłumaczyć, że nie wiedział, iż ma w referacie niezałatwioną sprawę. Do tego służy informatyczny system informacji prawnej - podkreślił Sąd Najwyższy. - Nierozpatrzenie przez sześć miesięcy zażalenia należy do poważnych deliktów dyscyplinarnych - ocenił sąd.

Oddalenie przez Sąd Najwyższy kasacji w sprawie karnej jest orzeczeniem "w toku postępowania" uprawniającym do rozpoznania skargi nadzwyczajnej w tej sprawie w składzie pięciu sędziów i dwóch ławników - taki jest sens uchwały siedmiu sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z 10 października br.

Opisanie w artykule prasowym działań komornika, które miały być sprzeczne z prawem, wymaga rzetelności i staranności dziennikarskiej. Dlatego publikacja obliczona jedynie na wywołanie sensacji, oderwana przy tym od realiów prawnych nie jest w interesie publicznym, a pomówiony funkcjonariusz zasługuje na ochronę dobrego imienia - orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Sąd Najwyższy, jako sąd dyscyplinarny I instancji rozpatruje sprawę sędzi, która dopuściła się oszustwa w księgarni na 30 zł. Zeznania biegłych psychiatrów i psychologów zdecydują, czy sąd ukarze obwinioną; zastosuje nadzwyczajne złagodzenie kary czy uzna, że deliktu nie popełniono.

Nie można pozbawiać obwinionego wyższej stawki awansowej tylko dlatego, że ogólnie sędziowie w opinii publicznej w Polsce są oceniani bardzo krytycznie i źle - stwierdził Sąd Najwyższy oddalając odwołanie ministra sprawiedliwości. Minister chciał, by sąd orzekł karę nagany za aroganckie zachowanie sędziego wobec stron.

Nie każde wniesienie aktu oskarżenia przeciwko aplikantowi powoduje utratę nieskazitelnego charakteru i rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny i uchylił decyzję ministra sprawiedliwości, która naruszała prawo.

Sam fakt bycia fanem futbolu, a nawet duża aktywność w kibicowskiej grupie fanatyków nie rodzi domniemania, że osoba taka posiada różne narzędzia, aby z ich pomocą popełniać przestępstwa – to konkluzja uniewinniającego wyroku wobec jednego z kibiców z Krakowa. Zdaniem sądu same cechy podejrzanego nie mogą być podstawą do skazania.