Radca prawny został ukarany za nielojalność wobec swego byłego klienta - spółki, której byt został zagrożony. Niedopuszczalnie etyczne bowiem jest reprezentowanie byłego prokurenta spółki, w której świadczył usługi, w toczącym się postępowaniu upadłościowym - orzekły samorządowe sądy dyscyplinarne, a Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego podzieliła tę ocenę.

Sądy niekiedy nie rozróżniają stanu po zażyciu i pod wpływem środka odurzającego. Taki błąd wytknął w kasacji Rzecznik Praw Obywatelskich, a Sąd Najwyższy przyznał mu rację i uchylił wyrok sprzed ośmiu lat. Rozróżnienie tych stanów stanowi jednocześnie rozgraniczenie pomiędzy odpowiedzialnością karną a wykroczeniową.

W sytuacji, gdy dłużnik przeniósł majątek na osobę trzecią i była to umowa nieważna, nie ma uzasadnienia, by wierzyciel pauliański miał pierwszeństwo zaspokojenia. I to przed naczelnikiem Urzędu Skarbowego, którego wierzytelność zabezpieczono hipoteką - taki jest sens uchwały trzech sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego.

Wnioskodawca chciał uzyskać informacje na temat konkretnej interwencji patrolu policji. Początkowo komendant uznał, że nie ma podstaw do ich udostępnienia, ale ostatecznie przesłał odpowiedzi na zadane pytania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie potwierdził, że informacja o przyczynie interwencji i zastosowanej karze ma charakter informacji publicznej.

Dziekan okręgowej rady adwokackiej twierdził, że informacje o postępowaniach dyscyplinarnych nie stanowią informacji publicznej, więc nie zostaną udostępnione. Stanowisko to nie zyskało aprobaty Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie. Kwestia, czy w stosunku do adwokata było prowadzone postępowanie dyscyplinarne, stanowi bowiem sprawę publiczną.

Sędzia Rafał Cebula z Sądu Rejonowego w Siemianowicach Śląskich skierował do TSUE pytanie prejudycjalne o fundamentalnym znaczeniu - odnoszące się do wykładni przepisów chroniących konsumentów przez pryzmat gwarantowanego w Karcie Praw Podstawowych prawa do poszanowania życia prywatnego. Trybunał zdecyduje, czy można wprowadzić do ochrony konsumentów art. 7 Karty.

Decyzja Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich stwierdzająca nieważność decyzji reprywatyzacyjnej może stanowić podstawę dla wykreślenia wpisów do księgi wieczystej dokonanych bezpośrednio na podstawie decyzji reprywatyzacyjnej. Sąd Okręgowy w Warszawie chce się upewnić, czy słusznie interpretuje przepisy dotyczące indywidualnych lokali i wykreślaniu wszystkich wpisów w księdze wieczystej. Sąd Najwyższy ma podjąć uchwałę w tej sprawie w lutym.

Złożenie przez wierzyciela wniosku egzekucyjnego przeciwko zmarłemu dłużnikowi stanowi oczywiście niecelowe wszczęcie postępowania egzekucyjnego w rozumieniu ustawy o kosztach komorniczych - taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Problemy z interpretacją przepisów pojawiły się w 2019 roku, gdy weszły w życie nowe przepisy o egzekucji komorniczej.

Instytucja obejścia prawa podatkowego nie może być utożsamiana z uprawnieniem organów podatkowych do ustalania rzeczywistej treści czynności cywilnoprawnej. Kwestionowanie ważnych czynności prawnych wymaga spełnienia ustawowych warunków i nie powinno być dokonywane tylko z uwagi na ewentualne korzyści podatkowe. Klauzula o unikaniu opodatkowania dotyczy tylko zdarzeń, które miały miejsce po jej wejście w życie.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego oddaliła kasację od wyroku sądu dyscyplinarnego, w którym orzeczono o wydaleniu mecenasa z adwokatury. Organy samorządu wydały więc decyzję o skreśleniu go z listy adwokatów. Prawnik chciał podważyć to rozstrzygnięcie, więc wskazał wątpliwości związane ze statusem sędziów.

Prezes sądu rejonowego odmówił udostępnienia przetworzonej informacji publicznej, ponieważ uznał, że związek zawodowy nie wykazał szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie zgodził się z tym stanowiskiem i podkreślił, że organizacje te pełnią w społeczeństwie ważną funkcję oraz mają realne możliwości wykorzystania uzyskanych wiadomości.

W ramach działalności przed sądem metropolitalnym radca prawny, gdy jest jednocześnie adwokatem kościelnym, odpowiada za aktywność w życiu publicznym. Obwiniona reprezentuje zawód zaufania publicznego, który nakazuje zachowanie godności w każdej sytuacji życiowej - wskazała Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i utrzymała w mocy karę finansową.

"Nowi" sędziowie Izby Karnej Sądu Najwyższego uchylili postanowienie wydane przez Marka Pietruszyńskiego "starego" sędziego SN powołanego przez Radę Państwa PRL. Orzekli, że sędzia jako członek partii rządzącej był poddany w latach 80. XX wieku niekonstytucyjnej procedurze nominacyjnej. Gdy sprawa wróciła w styczniu br. ponownie do "starego" sędziego - Sądu Najwyższego, odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania jako oczywiście bezzasadnego.

Postępowanie wywołane zażaleniem na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia umarza sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, w składzie trzech sędziów - taką uchwałę w składzie trzech sędziów podjęła Izba Cywilna SN, odpowiadając na pytanie związane z rozstrzyganiem o kontaktach dziadków z wnukami.

Na postanowienie sądu pierwszej instancji co do składu grupy wydane w postępowaniu grupowym przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji - orzekł w uchwale Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, wyjaśniając wątpliwości dotyczące zażaleń poziomych. Wbrew temu co sugerował Sąd Okręgowy w Gdańsku, że rozpoznaje takie sprawy ten sam sąd w innym składzie.

Na postanowienie sądu pierwszej instancji w sprawie wynagrodzenia kuratora strony, której miejsce pobytu nie jest znane, przysługuje zażalenie do innego składu tego sądu w drodze analogii. Jeżeli kuratorem takim jest adwokat, jego wynagrodzenie podlega podwyższeniu o należny podatek od towarów i usług - brzmi uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego.

Trybunał Konstytucyjny odroczył do 23 lutego rozprawę w sprawie wniosku prokuratora generalnego, który dotyczy kwestii możliwości oceny statusu polskich sędziów przez Europejski Trybunał Praw Człowieka. Na dwóch dotychczasowych posiedzeniach TK wysłuchał stron postępowania, których przedstawiciele odpowiadali potem na pytania sędziów.

Skazanie skarżącego na karę 15 dni pozbawienia wolności za naruszenie porządku publicznego poprzez oplucie portretu Władimira Putina stanowiło naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii - uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka. Trybunał potwierdził swoją linię orzeczniczą, że tylko mowa nienawiści może być w takich sytuacjach karana.

Sąd opiekuńczy, orzekając o zleceniu kuratorowi sądowemu przymusowego odebrania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej, nie bada zasadności orzeczenia podlegającego wykonaniu - tak brzmi uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. SN dodał, że możliwość zakwestionowania wykonalnego orzeczenia sądowego musiałaby być wyraźnie przyznana sądowi w tym postępowaniu.

Skazanie znanego dziennikarza za wypowiedź o wtrącaniu się sądownictwa i prokuratury w politykę i naruszeniach tajemnicy zawodowej przez sędziów i prokuratorów stanowiło naruszenie prawa skarżącego do poszanowania wolności wyrażania opinii - orzekł w sprawie dotyczącej Portugalii Europejski Trybunał Praw Człowieka.