Karą nagany został ukarany przez sąd lekarski doktor, który odpowiadał za nieprawidłowości diagnostyczne i terapeutyczne w leczeniu boreliozy. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie z powodu przedawnienia karalności. Jednak dwuletnia terapia antybiotykowa została oceniona jako błędna i szkodliwa dla pacjentki, chociaż nie czuła się ona poszkodowana przez lekarza, gdyż wyzdrowiała.

Lekarski sąd odwoławczy słusznie nie widział potrzeby powołania nowych biegłych do oceny prawidłowości badania piersi przez obwinionego - tym bardziej, że w składzie orzekającym zasiadali sami lekarze, mający wiedzę medyczną – orzekł Sąd Najwyższy. Tym samym potwierdził, że lekarz medycyny pracy nieprawidłowo przeprowadzonym badaniem naruszył godność i intymność pacjentki.

Działania wpływające na zmniejszenie osobistych kontaktów między klientami apteki a farmaceutami w czasie epidemii Covid-19 nie zmieniają obowiązujących przepisów prawa, w tym zakazu reklamy apteki – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. I dodał, że zakazana była akcja umożliwiająca porady telefoniczne zamieszczona w internecie. Dlatego kara nałożona na aptekę była zasadna.

Za świadczenia zdrowotne w zakresie psychiatrycznej opieki zdrowotnej udzielane osobie nieubezpieczonej z zaburzeniami psychicznymi, nie pobiera się od tej osoby opłat. Zatem świadczenia opieki zdrowotnej udzielane są bezpłatnie i finansowane ze środków publicznych, bez względu na uprawnienia z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego. Nie ma tu znaczenia dochód rodziny - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Prace wykonywane przez osoby bez wykształcenia medycznego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, w bezpośrednim kontakcie z pacjentami, takie jak opieka nad chorymi, związane z utrzymaniem czystości i porządku wokół pacjentów oraz bezpośrednia asysta przy czynnościach lekarzy lub pielęgniarek, mogą uprawniać do emerytury pomostowej – tak orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Publiczne pomawianie jednego lekarza przez drugiego jest złamaniem etyki zawodu – orzekł Sąd Najwyższy i utrzymał w mocy karę upomnienia dla lekarski zarzucającej innej lekarce błąd medyczny. Jednak tego błędu nie potwierdzili biegli. Także prokurator nie dopatrzył się popełnienia przestępstwa. Natomiast sąd cywilny orzekł, że obwiniona lekarka naruszyła dobra osobiste pomawianej.

Przepisy krajowe, nawet w celu ochrony interesów gospodarczych lekarzy prowadzących, nie mogą obciążać pacjenta kosztami pierwszej kopii jego dokumentacji medycznej. Co więcej, pacjent ma prawo uzyskać pełną kopię dokumentów znajdujących się w jego dokumentacji medycznej, jeżeli jest to konieczne do zrozumienia zawartych w tych dokumentach danych osobowych - orzekł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Lekarz dentysta źle wykonała mostek u pacjentki, więc została ukarana upomnieniem. Sąd Najwyższy podzielił pogląd, zgodnie z którym termin siedmiodniowy na zarządzenie rozprawy przewidziany w tym przepisie powinien być dochowany. Ale obwiniony, który świadomie i z własnej woli nie korzysta z udostępnionych przepisami procesowymi form realizacji prawa do obrony, nie może skutecznie powoływać się na pogwałcenie tego prawa.

Szpital uniwersytecki ma obowiązek udostępnić pacjentowi informację o zatrudnianym lekarzu. Dysponując środkami publicznymi, lekarze są bowiem osobami pełniącymi funkcję publiczną, dlatego kwestie związane z ich statusem pracowniczym są jawne - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Samorząd lekarski powołał komisję w sprawie niezdolności do wykonywania zawodu przez lekarkę, która była pensjonariuszką domu opieki. Sądy administracyjne postanowiły jednak uchylić wydaną w tej sprawie uchwałę, ponieważ na żadnym etapie nie poinformowano lekarki o tym, że toczy się wobec niej postępowanie. Tym samym uniemożliwiono jej zapoznanie się z materiałem dowodowym oraz podjęcie skutecznej obrony.

Terapeuta pomagał pacjentce zwalczać raka metodą reiki. Pacjentka zmarła. Prokurator postawił mu więc zarzuty przyczynienia się do śmierci i oszustwo. Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący i nakazał wyjaśnić, czy SMS oskarżonego do pacjentki, w którym odradzał jej leczenie szpitalne było wprowadzeniem w błąd. A także czy, ulegając sugestiom lekarza, niekorzystnie rozporządziła mieniem.

Brak związku przyczynowego pomiędzy działaniem bądź zaniechaniem pozwanego szpitala a stanem zdrowia pacjenta spowodował, że nie otrzyma on 300 tys. złotych zadośćuczynienia za błąd medyczny – orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie. Zaskarżony wyrok był wadliwy. Nie zmienia to jednak sytuacji, że kolano 20-letniego mężczyzny wymaga nadal rehabilitacji, a noga nie zgina się całkowicie.

Poszkodowani w eksperymentalnym badaniu szczepionki na grypę powinni otrzymać wyższe zdosćuczynienie niż 500 zł – uznała Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN. Uwzględniła więc skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego. Charakter naruszonego dobra i stan w jakim pokrzywdzony się znajduje, powinny być zawsze brane pod uwagę przy wymiarze zadośćuczynienia – wskazał Sąd Najwyższy.

Rehabilitację i psychoterapię osoby uzależnionej od narkotyków czy alkoholu mogą prowadzić wyłącznie osoby z wymaganymi kwalifikacjami, posiadające stosowne certyfikaty. Informację publiczną stanowią w związku z tym dokumenty zgromadzone w ramach postępowania konkursowego z udziałem poradni NZOZ. Są one dostępne, i to nie tylko anonimowo – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Obwiniony został zawieszony w prawie wykonywania zawodu, ponieważ sporządził opinię psychiatryczną bez osobistego zbadania pacjentki. Sąd Najwyższy wskazał, że lekarz opierał się wyłącznie na nagraniach i stenogramach, które nie mogą zostać uznane za substytut osobistego badania lub dokumentacji medycznej. Tym samym materiały te nie mogły stanowić samoistnej podstawy do sporządzenia opinii psychiatrycznej.

Stan zdrowia studenta nie zwalnia go od przestrzegania regulaminu uczelni. Jeżeli korzystanie z telefonu podczas egzaminu pisemnego warunkowane jest stanem zdrowia, fakt ten musi być uprzednio znany władzom uczelni. Inaczej stanowi poważne wykroczenie w obowiązkach studenta. Potwierdził to niedawno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Dentyści nie wykazali się należytą starannością w prowadzeniu dokumentacji medycznej pacjenta. Sąd lekarski ostatecznie uznał jednak, że było to przewinienie mniejszej wagi i umorzył postępowanie. Sąd Najwyższy podzielił tę ocenę i wskazał, że sam fakt prowadzenia długotrwałego postępowania dyscyplinarnego stanowił dostateczną dolegliwość.

Samodzielne funkcjonowanie uczestnika postępowania w społeczeństwie wskazuje, że nie ma konieczności przymusowego leczenia w zakładzie psychiatrycznym – orzekł Sąd Najwyższy. Sady dwóch instancji nie przeprowadziły wnikliwego postępowania dowodowego, a wniosek córek, by zamknąć matkę w zakładzie psychiatrycznym nie uwzględniał podstawowych praw człowieka do wolności osobistej.

Prokurator nie dostał zgody na przesłuchanie osób zobowiązanych do zachowania tajemnicy lekarskiej. Sąd Najwyższy podkreślił, że zwolnienie z niej przez sąd nie może być traktowane jako podstawowy sposób ustalania faktów w postępowaniu karnym. Konieczne jest bowiem wykazanie, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości a dana okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu.

Skarga na obostrzenia polskich przepisów antyaborcyjnych może zostać złożona wyłącznie przez osobę, której zakaz taki dotknął bezpośrednio - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka. I dodał, że sama potencjalna możliwość takiego naruszenia nie wystarcza, ponieważ nie spełnia formalnych warunków wniesienia skargi do ETPC.