W skład fitoplanktonu, tworzącego toksyczne zakwity w wodach powierzchniowych wchodzą głwnie sinice. Ponad 40 gatunkw sinic zdolnych do produkcji toksyn należy głwnie do rodzajw Anabena, Oscillatoria, Aphanizomenon, Cylindrospermum, Cylindrospermopsis i Nostoc. Ze względu na produkcję hepatoksyn i neurotoksyn, sinice silnie oddziaływają na środowisko wodne, jak rwnież są olbrzymim problemem dla stacji oczyszczania wody. Obecność glonw w wodach ujmowanych do celw komunalnych znacznie komplikuje procesy oczyszczania. Zastosowanie konwencjonalnych układw oczyszczania nie zapewnia całkowitej eliminacji glonw z wody, a część z nich może się przedostać nawet do zbiornikw wody czystej.

Kompetencje Inspekcji Ochrony Środowiska są określone w ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, z pźn. zm.) - dalej u.i.o.ś. Można je podzielić na: wykonywanie zadań kontrolnych, kompetencje związane z Państwowym Monitoringiem Środowiska, wykonywanie zadań w zakresie szkd w środowisku oraz wykonywanie zadań w zakresie poważnych awarii. Autor komentarza sięga do przykładw z orzecznictwa sądw administracyjnych oraz do poglądw doktryny. Porusza m.in. kwestię nakładania przez inspektorw Inspekcji Ochrony Środowiska grzywien w drodze mandatw. Komentarz przede wszystkim jest adresowany do podmiotw podlegającym kontroli Inspekcji Ochrony Środowiska, a także do pracownikw organw Inspekcji Ochrony Środowiska.

Komentarz omawia zagadnienie związane z zadaniami gmin dotyczącymi gospodarki odpadami komunalnymi. Autorka szczegłowo opisuje w nim instrumenty planistyczne i ich zastosowanie w zarządzaniu gospodarka odpadami. Komentarz przeznaczony jest dla organw administracji oraz dla przedsiębiorcw zajmujących się gospodarowaniem odpadami.

Niniejszy komentarz ma na celu popularyzację wiedzy w zakresie ochrony przyrody i zrównoważonego rozwoju. Wyjaśnia on na czym polega ochrona gatunków roślin i zwierząt metodami in situ i ex situ. Komentarz kierowany jest do organów administracji, stowarzyszeń ekologicznych, lokalnych społeczności, fundacji i szkół zobowiązanych do prowadzenia edukacji, propagowania wiedzy oraz zobowiązanych do realizacji Polityki Ekologicznej Państwa.

Przebywając na obszarach chronionych, musimy przestrzegać obowiązujących tam reguł. Kary za ich łamanie mogą być bardzo wysokie. W 23 parkach narodowych obowiązują szczególne regulacje. Dyrektor parku może wyznaczać miejsca udostępniane odwiedzającym oraz maksymalną liczbę osób mogących w nich przebywać. Ma także prawo pobierać opłaty za wstęp do parku lub na niektóre jego tereny i to on ustala ich wysokość. Opłaty mogą być też wprowadzone, zarządzeniem regionalnego dyrektora ochrony środowiska, za wstęp do któregoś z 1300 istniejących w Polsce rezerwatów przyrody.