Przedsiębiorca, prowadzący działalność na terenie danej jednostki samorządu terytorialnego, posiada legitymację procesową wynikającą z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z 2001 r. ) do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego, w sytuacji, gdy określając wysokość stawek podatku od nieruchomości rada gminy różnicuje je z uwzględnieniem kryterium podmiotowego.

Jeśli zostanie sporządzony protokół z posiedzenia niejawnego SKO, protokół ten, jako dokument urzędowy, winien zostać dołączony do akt sprawy, po uprzednim jego podpisaniu nie tylko przez Przewodniczącego składu i protokolant, ale przez wszystkie osoby biorące udział w posiedzeniu niejawnym, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 68 2 KPA.

Kryterium naruszenia interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego.

Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały tylko raz.

Umorzenie przez miasto wymagalnych należności ciążących na osobach fizycznych z tytułu zawartych przez nie z miastem umów, stanowi dla tych osób przysporzenie skutkujące powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu.

Brak jest przepisu upoważniającego radę miejską do pobierania opłat manipulacyjnych od biletów zakupionych bezpośrednio u kierowcy. Możliwości takiej nie przewidują zarówno przepisy ustawy o gospodarce komunalnej, jak również art. 8 ust. 1 ustawy o cenach.

Przepis art. 32 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego ma charakter blankietowy i ramowo określa, jakie działania powinny poprzedzić wydanie pozwolenia na budowę.

Nie trzeba ogłaszać przetargu, aby zlecić zarządzanie nieruchomościami komunalnymi spółce prawa handlowego utworzonej przez gminę, jeżeli gmina sprawuje nad tą spółką kontrolę analogiczną do kontroli sprawowanej nad swoimi własnymi służbami, a spółka wykonuje swoją działalność w zasadniczej części na rzecz kontrolującej ją gminy - czytamy w najnowszej opinii prawnej Urzędu Zamówień Publicznych.

Analiza art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 35 k.p.a. nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwiania wezwania do usunięcia naruszenia w terminie dwóch miesięcy od dnia wniesienia wezwania oraz że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy.

Organ jednostki samorządu terytorialnego rozpatrując skargę na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu nieruchomości, stanowiącej własność województwa, nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony postępowania, lecz jedynie oświadcza o nieprawidłowościach w dokonaniu czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu.

Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności wyroku, zaskarżonej decyzji, czy kwestii ustalenia wpływu rozbiórki części budynku na konstrukcję budynku legalnie wzniesionego.

Żądanie realizacji określonych wniosków w sprawach indywidualnych nie może zostać uznane za żądanie udzielenia informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W przypadku zmiany planu miejscowego bieg terminu przedawnienia pobrania renty planistycznej biegnie od wejścia w życie tej zmiany i w tak liczonym terminie wójt (burmistrz, prezydent miasta) mogą ustalić opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, powstałego w związku z tą zmianą, na podstawie stawki procentowej ustalonej w chwili uchwalenia zmienionego planu.

Uznaniowy charakter decyzji w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego powoduje, że nawet w przypadku spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek organ pomocy społecznej może orzec o odmowie jego przyznania, bądź przyznać go w wysokości, jaką uzna za zasadną.

Podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może być organ, który orzekał w sprawie w I instancji, oraz że organ w tym przypadku nie ma interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 50 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej uprawnienia strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje.

Obecnie, w przypadku zbywania przez gminę nieruchomości, to organ wykonawczy gminy decyduje o przyznawanych obniżkach cen przy sprzedaży poszczególnych nieruchomości, z zastrzeżeniem, że robi to w oparciu o zasady ustalone przez organ stanowiący oraz stosuje stawki procentowe ustalone przez ten organ. W konsekwencji art. 68 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie przewiduje już wyrażania zgody przez radę gminy na udzielenie konkretnych bonifikat, uprawnienia o charakterze decyzyjnym w indywidualnych sprawach przekazane zostały przez ustawodawcę organowi wykonawczemu.

Rada miasta nie może zamieszczać postanowień wykraczających poza ramy określone w art. 14 ust 5. ustawyo systemie oświaty, a dotyczące terminu uiszczania opłaty, jak również obowiązku naliczania odsetek ustawowych, w przypadku nie uiszczenia opłaty w terminie.

W nowym stanie prawnym ciężar obowiązków związanych z inicjowaniem stosownego postępowania w tym przedmiocie usunięciem pojazdu z drogi i wykonania orzeczenia sądu przypisany został staroście. Przepisy przejściowe ustawy nowelizacyjnej przewidują jednak w jakim trybie należy przeprowadzić postępowania (w tym likwidacyjne) niezakończone przed dniem wejścia w życie nowej ustawy.

Nie można uznać, aby konieczne było precyzyjne wskazanie, w każdym przypadku, w uzasadnieniu decyzji w przedmiocie zasiłku celowego, możliwości finansowych organu pomocy społecznej.

Uchwała KIO, wydana na podstawie art. 167 ust. 3 Prawa zamówień publicznych, nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a co za tym idzie, nie podlega kontroli w trybie sądowoadministracyjnym - podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 października br. (II GSK 1189/11).