Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obejmują nie tylko regulacje wprost odnoszące się zadań pracodawcy w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa środowiska pracy, lecz także regulacje kształtujące taką jego organizację wewnętrzną, by zadania te mogły być bez przeszkód realizowane stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., I OSK 529/11.

Specyfika ochrony pracy przy obsłudze rożnych maszyn i urządzeń uwzględniać musi postęp technologiczny i cywilizacyjny. Prawodawstwo nie zawsze nadążać będzie za techniką i ujęciem w ramy prawne powstających w błyskawicznym tempie osiągnięć i wynalazków. Nadrzędnym celem powinny być w takiej sytuacji względy bezpieczeństwa i ochrony pracy jak i zdrowego rozsądku. Taki pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 2 czerwca 2011 r., II SA/Sz 25/11.

Powinnością organu wydającego rozstrzygnięcie w ramach uznania administracyjnego jest uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób świadczący o wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych oraz zbadaniu i rozważeniu w sposób wyczerpujący wszystkich przesłanek przemawiających za zajętym stanowiskiem przypomniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r., VII SA/Wa 1905/11.

Samo wskazanie podstawy prawnej i zacytowanie treści stosownego przepisu nie może być uznane za wystarczające dla przyjęcia, że doszło do konkretnych uchybień i nie może zastępować opisu i oceny stwierdzonego przez inspektora pracy uchybienia oraz wydania zaleceń skonkretyzowanych i adekwatnych do stwierdzonego uchybienia. Pogląd ten wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 11 lutego 2011 r., II SA/Po 707/10.

Pracodawca zatrudniający powyżej 100 pracowników jest zobowiązany utworzyć służbę bezpieczeństwa i higieny pracy. Dopiero zatrudnienie poniżej 100 pracowników stwarza możliwość powierzenia zadań tej służby pracownikowi zatrudnionemu przy innej pracy albo specjalistom spoza zakładu pracy orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2011 r., I OSK 612/11.

Użycie słowa powinien w połączeniu z bezokolicznikiem jest równoznaczne z obowiązkiem podjęcia określonego działania, które jest zachowaniem pożądanym, oczekiwanym, spodziewanym. Tym samym, użyty w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w komunikacji miejskiej oraz autobusowej komunikacji międzymiastowej (Dz. U. Nr 37, poz. 341 z późn. zm.) zwrot powinny posiadać wnęki wejściowe, a w przypadku ich braku powinny być zainstalowane z obydwu stron schody oznacza nałożony na pracodawcę obowiązek odpowiedniego urządzenia kanałów przeglądowych i naprawczych orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r., I OSK 1016/2011.

Realizacja obowiązku pracodawcy zapewnienia pracownikom szatni nie zależy od faktycznej potrzeby lub obowiązku zmiany odzieży orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r., I OSK 997/11.

Katalog prac o szczególnym charakterze lub w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych ma charakter zamknięty. Oznacza to, że cech tych nie mogą posiadać inne prace choćby sposób i jakość ich wykonywania mogły obniżyć się z wiekiem orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 25 października 2011 r., III SA/Lu 641/11.

Aby konkretne schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze - rozpoznane przez upoważnioną jednostkę orzeczniczą schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych. Po drugie winno być ono spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku osoby zainteresowanej albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.Tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2012 r., IV SA/Gl 363/11.

Sąd skazał zaocznie byłych szefów firmy Eternit, szwajcarskiego miliardera Stephana Schmidheineya i belgijskiego barona Jean-Louisa Marie Ghislaina de Cartiera de Marchienne'a, na kary po 16 lat więzienia za zaniedbania, które spowodowały śmierć tysięcy ludzi.

Obowiązek posiadania odpowiednich uprawnień przez osoby napełniające zbiorniki LPG, CNG, LNG i wodoru zaktualizował się dopiero 13 sierpnia 2011 r. - tego dnia weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 15 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie projektowania, wytwarzania, eksploatacji, naprawy i modernizacji specjalistycznych urządzeń ciśnieniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 932). Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., II SA/Bk 632/11.

Obowiązkiem pracowniczym personelu lekarsko-pielęgniarskiego jest ratowanie życia ludzkiego, w związku z tym personel ten, nie może korzystać z przysługującego ogółowi zatrudnionych uprawnienia zapisanego w art. 210 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) dalej k.p., i dającego pracownikowi prawo do powstrzymania się od wykonywania pracy niebezpiecznej.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2011 r., I OSK 1556/10 skierowanie na badania profilaktyczne jest poleceniem służbowym i jako takie, powinno jednoznacznie określać termin ich wykonania.

Rozpoznając zagadnienia prawne przedstawione przez sąd II instancji, Sąd Najwyższy został skonfrontowany z interesującym problemem.

Niejednokrotnie zespół powypadkowy sporządzając protokół wypadku przy pracy, staje przed problemem kwalifikacji zawału serca, którego doznał pracownik w czasie pracy, jako wypadku przy pracy. Niejednolite jest w tym zakresie orzecznictwo sądowe, przy czym nie oznacza to, iż Sąd Najwyższy zajmuje w tych kwestiach rozbieżne stanowiska. Jak czytamy w postanowieniu z dnia 15 marca 2004 r., II UK 381/03, LEX nr 399777 kwalifikacja zawału serca jako wypadku przy pracy jest rezultatem oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych w każdej konkretnej sprawie. Nie można więc zasadnie twierdzić, że zakwalifikowanie związanego z pracą i spowodowanego przyczyną zewnętrzną zdarzenia raz jako nagłego, innym razem jako pozbawionego tej cechy dowodzi rozbieżności w orzecznictwie sądów. Zatem o tym, czy zawał serca zostanie zakwalifikowany jako wypadek przy pracy, czy też wypadkiem nie będzie zadecydują konkretne okoliczności zdarzenia.