Pora wiosenna wiąże się z nasileniem ukąszeń przez kleszcze, mogących skutkować zachorowaniem na boreliozę wielonarządową chorobę zakaźną. Czy ukąszenie kleszcza może być uznane za przyczynę wypadku przy pracy? Jeśli chodzi o pracowników leśnictwa - oczywiście tak, ale innych, np. nauczycieli?

Czy nieskorzystanie przez pracownika ze skierowania na kontrolne badanie lekarskie może stanowić podstawę dyscyplinarnego rozwiązania umowy o pracę? Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., I PKN 642/99 nie pozostawia w tym względzie wątpliwości. Zgodnie z tym orzeczeniem zawinione (umyślne lub wskutek rażącego niedbalstwa) niewykonanie przez pracownika, zgodnego z prawem polecenia poddania się kontrolnym badaniom lekarskim, jako naruszające obowiązek wykonania polecenia dotyczącego pracy (art. 100 i art. 211 pkt 5 k.p.), może stanowić podstawę niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 52 1 pkt 1 k.p.

Za szkodę w mieniu powierzonym z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się powstałą w skutek kradzieży przez nieznanych sprawców, pracownik ponosi odpowiedzialność w takim zakresie, w jakim można mu zarzucić niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązku pieczy tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 maja 2000 r., I PKN 621/99.

Pracownik naruszający swoje podstawowe obowiązki nie może skutecznie zarzucać pracodawcy naruszenia zasad współżycia społecznego i opierać na tym swojego roszczenia o przywrócenie do pracy. Właściwa, choć spóźniona reakcja pracodawcy nie stanowi nadużycia przezeń prawa podmiotowego stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 kwietnia 2000 r., I PKN 596/99.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2000 r., I PKN 589/99 nie można zarzucić pracownikowi ani spożywania alkoholu w czasie pracy, ani jej wykonywania w stanie nietrzeźwości po wypiciu przez niego puszki piwa bezalkoholowego. Choć piwo bezalkoholowe nie jest napojem bez alkoholu, to zawarty w nim procent alkoholu (1,2-1,5% objętości) jest tak niewielki, że wypicie jednej puszki takiego piwa nie ma destruktywnego wpływu na układ psychofizyczny człowieka.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 29 czerwca br., I OSK 108/12 zapewnienie szatni dla zachowania przepisów o bhp to obowiązek pracodawcy. Gdyby inspektor pracy w nakazie miałby określać konkretnie, ile szatni ma zostać wykonanych, naruszyłby zasady swobody działalności gospodarczej pracodawcy. Ingerowałby w ten sposób w technologiczne sprawy spółki.

Decyzja inspektora pracy nie musi zawierać uzasadnienia faktycznego i prawnego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jej nieodzownymi elementami są określenie podstawy prawnej oraz rozstrzygnięcie, czyli precyzyjnie sformułowanie zakresu przyznanych praw lub nałożonych obowiązków. Pogląd ten wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r., I OSK 753/11.

O właściwości miejscowej inspektora pracy okręgowego inspektoratu pracy przesądzać ma siedziba podmiotu kontrolowanego pracodawcy, za wyjątkiem sytuacji, gdy wydawana decyzja odnosi się do terenowej jednostki organizacyjnej podmiotu kontrolowanego. W takim przypadku właściwy będzie inspektor pracy okręgowego inspektoratu pracy, na obszarze działania którego siedzibę ma owa jednostka terenowa podmiotu kontrolowanego orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 11 kwietnia 2012 r., II SA/Rz 84/12.

Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obejmują nie tylko regulacje wprost odnoszące się zadań pracodawcy w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa środowiska pracy, lecz także regulacje kształtujące taką jego organizację wewnętrzną, by zadania te mogły być bez przeszkód realizowane stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., I OSK 529/11.

Specyfika ochrony pracy przy obsłudze rożnych maszyn i urządzeń uwzględniać musi postęp technologiczny i cywilizacyjny. Prawodawstwo nie zawsze nadążać będzie za techniką i ujęciem w ramy prawne powstających w błyskawicznym tempie osiągnięć i wynalazków. Nadrzędnym celem powinny być w takiej sytuacji względy bezpieczeństwa i ochrony pracy jak i zdrowego rozsądku. Taki pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 2 czerwca 2011 r., II SA/Sz 25/11.

Powinnością organu wydającego rozstrzygnięcie w ramach uznania administracyjnego jest uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób świadczący o wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych oraz zbadaniu i rozważeniu w sposób wyczerpujący wszystkich przesłanek przemawiających za zajętym stanowiskiem przypomniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r., VII SA/Wa 1905/11.

Samo wskazanie podstawy prawnej i zacytowanie treści stosownego przepisu nie może być uznane za wystarczające dla przyjęcia, że doszło do konkretnych uchybień i nie może zastępować opisu i oceny stwierdzonego przez inspektora pracy uchybienia oraz wydania zaleceń skonkretyzowanych i adekwatnych do stwierdzonego uchybienia. Pogląd ten wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 11 lutego 2011 r., II SA/Po 707/10.

Pracodawca zatrudniający powyżej 100 pracowników jest zobowiązany utworzyć służbę bezpieczeństwa i higieny pracy. Dopiero zatrudnienie poniżej 100 pracowników stwarza możliwość powierzenia zadań tej służby pracownikowi zatrudnionemu przy innej pracy albo specjalistom spoza zakładu pracy orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2011 r., I OSK 612/11.

Użycie słowa powinien w połączeniu z bezokolicznikiem jest równoznaczne z obowiązkiem podjęcia określonego działania, które jest zachowaniem pożądanym, oczekiwanym, spodziewanym. Tym samym, użyty w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w komunikacji miejskiej oraz autobusowej komunikacji międzymiastowej (Dz. U. Nr 37, poz. 341 z późn. zm.) zwrot powinny posiadać wnęki wejściowe, a w przypadku ich braku powinny być zainstalowane z obydwu stron schody oznacza nałożony na pracodawcę obowiązek odpowiedniego urządzenia kanałów przeglądowych i naprawczych orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r., I OSK 1016/2011.

Realizacja obowiązku pracodawcy zapewnienia pracownikom szatni nie zależy od faktycznej potrzeby lub obowiązku zmiany odzieży orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r., I OSK 997/11.

Katalog prac o szczególnym charakterze lub w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych ma charakter zamknięty. Oznacza to, że cech tych nie mogą posiadać inne prace choćby sposób i jakość ich wykonywania mogły obniżyć się z wiekiem orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 25 października 2011 r., III SA/Lu 641/11.

Aby konkretne schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze - rozpoznane przez upoważnioną jednostkę orzeczniczą schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych. Po drugie winno być ono spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku osoby zainteresowanej albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.Tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2012 r., IV SA/Gl 363/11.

Sąd skazał zaocznie byłych szefów firmy Eternit, szwajcarskiego miliardera Stephana Schmidheineya i belgijskiego barona Jean-Louisa Marie Ghislaina de Cartiera de Marchienne'a, na kary po 16 lat więzienia za zaniedbania, które spowodowały śmierć tysięcy ludzi.

Obowiązek posiadania odpowiednich uprawnień przez osoby napełniające zbiorniki LPG, CNG, LNG i wodoru zaktualizował się dopiero 13 sierpnia 2011 r. - tego dnia weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 15 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie projektowania, wytwarzania, eksploatacji, naprawy i modernizacji specjalistycznych urządzeń ciśnieniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 932). Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., II SA/Bk 632/11.

Obowiązkiem pracowniczym personelu lekarsko-pielęgniarskiego jest ratowanie życia ludzkiego, w związku z tym personel ten, nie może korzystać z przysługującego ogółowi zatrudnionych uprawnienia zapisanego w art. 210 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) dalej k.p., i dającego pracownikowi prawo do powstrzymania się od wykonywania pracy niebezpiecznej.