Społecznego inspektora pracy nie można zwolnić dyscyplinarnie bez zgodny organizacji związkowej. Nawet przy dużym przewinieniu takiego pracownika sądy powinny mieć na względzie jego prawo do ochrony ˗ stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 8 maja 2014 r., III PK 110/13, LEX nr 1483428.

Zakwalifikowanie świadczenia pracy przez pracownika mającego zwolnienie lekarskie jako uchybienia podstawowemu obowiązkowi jest możliwe w wyjątkowych wypadkach, gdy czynniki przedmiotowe i podmiotowe sprawy dominują nad przeciwstawnymi racjami stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 16 marca 2017 r., II PK 14/16, LEX nr 2270897.

Podstawowym obowiązkiem pracodawcy jest nie tylko zapoznanie pracownika z ogólnymi przepisami i zasadami bhp, ale przede wszystkim prewencyjne wskazanie na konkretne zagrożenia występujące na stanowisku pracy, na którym pracownik będzie wykonywał swoje obowiązki pracownicze ˗ stwierdził Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 3 grudnia 2015 r., III APa 11/15, LEX nr 2062040.

Składki na Fundusz Emerytur Pomostowych opłaca się także za pracownika wykonującego pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy - stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z 28.09.2016 r., III UZP 10/16.

Pracodawca zobowiązany jest nie tylko do realizowania powszechnie obowiązujących przepisów bhp. Jego zadanie sprowadza się do zagwarantowania podwładnym faktycznego bezpieczeństwa - stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 13.09.2016 r., III PK 146/15, LEX nr 2112315.

Orzeczenie lekarskie dotyczące rozpoznania choroby zawodowej ma charakter kwalifikowanej opinii biegłego i stanowi zasadniczy dowód w sprawie, bez którego organ sanitarny nie może dokonać we własnym zakresie rozpoznania choroby i ustalenia, czy mieści się ona w wykazie chorób zawodowych orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 17.07.2014 r., IV SA/Gl 817/13, LEX nr 1490922.

Obowiązek pracodawcy dotyczący skierowania pracownika na badania lekarskie powstaje dopiero wówczas, gdy pracownik w sposób wyraźny i niebudzący wątpliwości zgłasza swoją gotowość do pracy stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 20.10.2015 r., I PK 287/14, LEX nr 1929074.

O nałożeniu obowiązku zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy nie może decydować istnienie stosunku pracy. Obowiązek ten został nałożony również na pracodawców organizujących pracę wykonywaną przez osoby zatrudnione na innej podstawie niż stosunek pracy - stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 29 stycznia 2015 r., III SA/Gd 699/14, LEX nr 1644094.

Wypadek, który miał miejsce przy wykonywaniu społecznych funkcji prezesa zarządu klubu sportowego, nie jest wypadkiem przy pracy, nawet wówczas, gdy klub sportowy był sponsorowany przez pracodawcę poszkodowanego pracownika orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 3.04.2013 r., II UK 220/12.

Założenie, że w każdej sytuacji dopuszczenie pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stanowi przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy jest błędne - stwierdził Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 28 czerwca 2016 r., III AUa 174/16, LEX nr 2071258.

Emerytura pomostowa jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego na wypadek starości, przysługującym w razie osiągnięcia wieku emerytalnego niższego od powszechnego w związku z wykonywaniem zatrudnienia w warunkach szczególnych - stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 7 czerwca 2016 r., II UK 283/15, LEX nr 2113366.

Pracodawca, który sporządził lub zatwierdził protokół powypadkowy może we własnym zakresie, oraz bez uprzedniego angażowania sądu powszechnego, sprostować nieprawidłowości zawarte w takim własnym dokumencie prywatnym, jeżeli są one niezgodne ze stanem faktycznym, nieprawdziwe lub bezpodstawne, a w szczególności mogą mieć istotny wpływ na rozmiar obciążeń składkowych na pracownicze ubezpieczenia wypadkowe - stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 października 2016 r., I PK 270/15, LEX nr 2172437.

Walor wody bieżącej ma woda pochodząca ze źródeł zabezpieczających jej co do zasady nieprzerwany pobór, takich jak sieć wodociągowa czy studnia, znajdujących się pod bieżącym nadzorem organów Inspekcji Sanitarnej - stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 26 czerwca 2014 r., II SA/Op 220/14, Lex nr 1488265.

Orzeczenie inspektora sanitarnego stwierdzające chorobę zawodową nie przesądza stanowczo i w sposób niedopuszczający przeciwdowodu istnienia przesłanek cywilnoprawnej odpowiedzialności odszkodowawczej stwierdził Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 1 sierpnia 2013 r., III APa 12/13, LEX nr 1356617.

Pracodawca nie może pozwać poszkodowanego pracownika w celu zmiany wskaźnika korygującego. Ewentualne roszczenie można zastąpić sprostowaniem - orzekł Sąd Najwyższy.w wyroku z 25 października 2016 r., I PK 270/15.

Współistnienie czynników pozazawodowych przy uznanym przez organy narażeniu zawodowym, występującym przez kilkadziesiąt lat pracy nie jest wystarczające do wzruszenia domniemania związku przyczynowego pomiędzy wystąpieniem choroby a wykonywaniem pracy w warunkach narażenia na jej powstanie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 28 października 2015 r., IV SA/Gl 183/15, LEX nr 1927148.

Udział pracowników w prywatnym spotkaniu okolicznościowym zorganizowanym za zgodą pracodawcy po godzinach pracy w wydzielonym pomieszczeniu socjalnym, połączony ze spożywaniem za przyzwoleniem pracodawcy niewielkich ilości alkoholu, nie stanowi ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych ˗ stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 24 września 2015 r. I PK 120/15, LEX nr 1814902.

Przed odpowiedzialnością za chorobę zawodową pracownika pracodawca może się skutecznie bronić, podnosząc argument o przyczynieniu się czynników zewnętrznych lub samego pracownika do powstania choroby stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 22 kwietnia 2015 r., II PK 170/14, Lex nr 1681882.

W przypadku nieprzestrzegania przez pracownika i pracodawcę bezpiecznych metod pracy, winę za spowodowanie wypadku przy pracy ponoszą obie strony stosunku pracy, co wyklucza możliwość pozbawienia ubezpieczonego prawa do świadczeń z tytułu wypadku przy pracy stwierdził Sąd Okręgowy w Toruniu w wyroku z dnia 28 grudnia 2012 r., IV Ua 28/12, Lex 1402558.

Zaniedbanie obowiązku zapewnienia pracownikom bezpiecznego stanowiska pracy uzasadnia odpowiedzialność pracodawcy na zasadzie winy. Tolerowanie niewłaściwych, zagrażających bezpieczeństwu metod pracy uzasadnia uznanie winy zakładu pracy, jeżeli wskutek stosowania tych metod nastąpi wypadek - orzekł Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 27 lutego 2014 r., III APa 14/13.