Rozpoznanie choroby zawodowej może nastąpić w okresie zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 2014 r., II OSK 814/13.

Czynność przemieszczania się pracownika do wyjścia z zakładu pracy, po zakończeniu wykonywania obowiązków pracowniczych, pozostaje w związku miejscowym, czasowym i funkcjonalnym z wykonywaniem przez niego zwykłych czynności pracowniczych stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 20 listopada 2014 r., I UK 120/14, LEX nr 1552138.

Celem protokołu powypadkowego nie jest stwierdzenie istnienia związku przyczynowego pomiędzy określonym zawinionym działaniem lub zaniechaniem pracodawcy a powstaniem wypadku. Kwalifikacja zdarzenia jako wypadku przy pracy nie jest uzależniona od wykazania takiego związku orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 5 lutego 2014 r., I ACa 945/13, Lex nr 1439219.

Nie jest dopuszczalne uwzględnianie w okresach pracy w szczególnych warunkach lub wszczególnym charakterze, innych równocześnie wykonywanych prac w ramach dobowej miary czasu pracy, które nie oddziaływały szkodliwie na organizm pracownika stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 grudnia 2013 r., I UK 181/13, Lex nr 1467148.

Świadczenie przez pracownika pracy w stanie nietrzeźwości z reguły jest bezprawne i zawinione, a więc powinno być kwalifikowane jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 9 lipca 2015 r., I PK 247/14, Lex nr 1770915.

Nie wyklucza uznania pracy za wykonywaną w warunkach szczególnych realizowanie innych czynności związanych z zasadniczym procesem pracy. Pogląd ten wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 listopada 2013 r., I UK 166/13, LEX nr 1467146.

Przy kwalifikacji konkretnej okoliczności jako przyczyny zewnętrznej zdarzenia stanowiącego wypadek przy pracy ważne jest, aby stanowiła ona przyczynę sprawczą zdarzenia, natomiast nie musi być przyczyną wyłączną, jedyną stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 października 2014 r., II UK 23/14, Lex nr 1551340.

Prawidłowo sporządzony protokół powypadkowy stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Jego treść jest dowodem tego, że miały miejsce opisane w nim fakty oraz że zakwalifikowano je jako wypadek przy pracy tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 maja 1999 r., II UKN 658/98, OSNP 2000, nr 15, poz. 594.

Pobieranie świadczenia rehabilitacyjnego nie wyklucza ustalenia, że pracownik w okresie wymienionym w treści decyzji przyznającej mu to świadczenie, odzyskał zdolność do pracy orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21 maja 2014 r., I PK 290/13, Lex nr 1475264.

Dla zakwalifikowania nagłego zdarzenia jako wypadku wystarczające jest, iż zewnętrzny czynnik sprawczy stanowić będzie tzw. współprzyczynę tego zdarzenia, przy czym często akcentuje się, aby przyczyna ta była istotna i współdecydująca, zasadnicza, dodatkowa i współistniejąca orzekł Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r., III AUa 1040/12, Lex nr 1286606.

Obywatel polski, który podlegał wyłącznie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia w innym państwie UE oraz wyczerpał ustalone i wypłacone przez instytucje właściwe tego Państwa świadczenia pieniężne z tytułu niezdolności do pracy wskutek choroby, nie nabywa prawa do uregulowanego w polskim porządku prawnym świadczenia rehabilitacyjnego orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21 maja 2014 r., I UK 428/13.

Treść świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach podlega weryfikacji zarówno w toku postępowania administracyjnego przed organem rentowym, jak i w toku postępowania sądowego przed sądami ubezpieczeń społecznych stwierdził łódzki Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 12 sierpnia 2014 r., III AUa 2207/13, Lex 1506208.

Jeśli szpital nie wpisze pracy personelu medycznego na oddziałach intensywnej terapii do ewidencji zawodów wykonywanych w szczególnych warunkach, inspektor pracy nie może nakazać pracodawcy zmiany takiego rejestru - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, I OSK 2377/13 i I OSK 2378/13.

Wykaz prac szczególnie szkodliwych dla zdrowia ma charakter branżowy. Ustawodawca wygasza wypłacanie wcześniejszych emerytur, więc przepisy należy czytać ściśle - orzekł Sąd Najwyższy i oddalił skargę pracownicy z wydziału poligraficznego w fabryce obuwniczej - stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 marca 2015 r., II UK 191/14.

Jeśli po skorzystaniu z uprawnień związanych z urodzeniem dziecka, kobieta wraca na stanowisko zaliczane do pracy w szczególnych warunkach, powinna mieć zaliczone do okresu zatrudnienia w tych warunkach okresy pobierania zasiłku chorobowego oraz zasiłku macierzyńskiego związane z ciążą i macierzyństwem orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 października 2014 r., I UK 51/14, LEX 1621325.

Naruszenia przepisów przeciwpożarowych w obiekcie hotelowym zagrażające życiu gości dają podstawę do wprowadzenia natychmiastowego zakazu jego działania - orzekł WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 16 grudnia 2014 r., II SA/Gl 991/14.

Wypadek, któremu uległa osoba prowadząca działalność gospodarczą, udając się do miejsca zakwaterowania zapewnionego przez organizatora spotkania biznesowego po zakończeniu biesiady, w czasie której omawiano warunki współpracy, jest wypadkiem przy pracy podczas wykonywania zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 sierpnia 2013 r., I UK 56/13, Lex 1460966.

Wykaz stanowisk, na których jest wykonywana praca uprawniająca do emerytury pomostowej, powinien zawierać tylko takie miejsca, gdzie faktycznie występują szkodliwe warunki - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2014 r., I OSK 1867/13.

Przyczyną zewnętrzną zdarzenia, pozwalającą zakwalifikować je jako wypadek przy pracy jest niezapewnienie przez pracodawcę należytej opieki medycznej pracownikowi w czasie podróży służbowej, także wówczas, gdy nie było to związane z zawinieniem pracodawcy stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 sierpnia 2014 r., II UK 518/13, LEX nr 1504564.

W biurowcu należy zamontować instalację oddymiającą, niezależnie od tego, że w czasie jego budowy obowiązywały inne wymagania - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.