Wypadek, który miał miejsce przy wykonywaniu społecznych funkcji prezesa zarządu klubu sportowego, nie jest wypadkiem przy pracy, nawet wówczas, gdy klub sportowy był sponsorowany przez pracodawcę poszkodowanego pracownika orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 3.04.2013 r., II UK 220/12.

Założenie, że w każdej sytuacji dopuszczenie pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stanowi przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy jest błędne - stwierdził Sąd Apelacyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 28 czerwca 2016 r., III AUa 174/16, LEX nr 2071258.

Emerytura pomostowa jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego na wypadek starości, przysługującym w razie osiągnięcia wieku emerytalnego niższego od powszechnego w związku z wykonywaniem zatrudnienia w warunkach szczególnych - stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 7 czerwca 2016 r., II UK 283/15, LEX nr 2113366.

Pracodawca, który sporządził lub zatwierdził protokół powypadkowy może we własnym zakresie, oraz bez uprzedniego angażowania sądu powszechnego, sprostować nieprawidłowości zawarte w takim własnym dokumencie prywatnym, jeżeli są one niezgodne ze stanem faktycznym, nieprawdziwe lub bezpodstawne, a w szczególności mogą mieć istotny wpływ na rozmiar obciążeń składkowych na pracownicze ubezpieczenia wypadkowe - stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 października 2016 r., I PK 270/15, LEX nr 2172437.

Walor wody bieżącej ma woda pochodząca ze źródeł zabezpieczających jej co do zasady nieprzerwany pobór, takich jak sieć wodociągowa czy studnia, znajdujących się pod bieżącym nadzorem organów Inspekcji Sanitarnej - stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 26 czerwca 2014 r., II SA/Op 220/14, Lex nr 1488265.

Orzeczenie inspektora sanitarnego stwierdzające chorobę zawodową nie przesądza stanowczo i w sposób niedopuszczający przeciwdowodu istnienia przesłanek cywilnoprawnej odpowiedzialności odszkodowawczej stwierdził Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 1 sierpnia 2013 r., III APa 12/13, LEX nr 1356617.

Pracodawca nie może pozwać poszkodowanego pracownika w celu zmiany wskaźnika korygującego. Ewentualne roszczenie można zastąpić sprostowaniem - orzekł Sąd Najwyższy.w wyroku z 25 października 2016 r., I PK 270/15.

Współistnienie czynników pozazawodowych przy uznanym przez organy narażeniu zawodowym, występującym przez kilkadziesiąt lat pracy nie jest wystarczające do wzruszenia domniemania związku przyczynowego pomiędzy wystąpieniem choroby a wykonywaniem pracy w warunkach narażenia na jej powstanie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 28 października 2015 r., IV SA/Gl 183/15, LEX nr 1927148.

Udział pracowników w prywatnym spotkaniu okolicznościowym zorganizowanym za zgodą pracodawcy po godzinach pracy w wydzielonym pomieszczeniu socjalnym, połączony ze spożywaniem za przyzwoleniem pracodawcy niewielkich ilości alkoholu, nie stanowi ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych ˗ stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 24 września 2015 r. I PK 120/15, LEX nr 1814902.

Przed odpowiedzialnością za chorobę zawodową pracownika pracodawca może się skutecznie bronić, podnosząc argument o przyczynieniu się czynników zewnętrznych lub samego pracownika do powstania choroby stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 22 kwietnia 2015 r., II PK 170/14, Lex nr 1681882.

W przypadku nieprzestrzegania przez pracownika i pracodawcę bezpiecznych metod pracy, winę za spowodowanie wypadku przy pracy ponoszą obie strony stosunku pracy, co wyklucza możliwość pozbawienia ubezpieczonego prawa do świadczeń z tytułu wypadku przy pracy stwierdził Sąd Okręgowy w Toruniu w wyroku z dnia 28 grudnia 2012 r., IV Ua 28/12, Lex 1402558.

Zaniedbanie obowiązku zapewnienia pracownikom bezpiecznego stanowiska pracy uzasadnia odpowiedzialność pracodawcy na zasadzie winy. Tolerowanie niewłaściwych, zagrażających bezpieczeństwu metod pracy uzasadnia uznanie winy zakładu pracy, jeżeli wskutek stosowania tych metod nastąpi wypadek - orzekł Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 27 lutego 2014 r., III APa 14/13.

Pracownik, któremu powierzono kierowanie pracą innych, z samej istoty sprawowanej funkcji zobowiązany jest do stałego czuwania nad tym, aby praca podległych mu pracowników przebiegała zgodnie z przepisami lub zasadami bhp stwierdził Sąd Okręgowy w Siedlcach z dnia 20 sierpnia 2013 r., II Ka 337/13, LEX nr 1717927.

Odpowiedzialność pracodawcy na zasadzie winy za skutki wypadku przy pracy uwarunkowana jest wykazaniem przez pracownika w toku procesu, że w konkretnych okolicznościach faktycznych praca została zorganizowana nieprawidłowo orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 stycznia 2016 r., III PK 52/15, LEX nr 1984692.

Naruszeniem prawa pracownika do pracy w bezpiecznych i higienicznych warunkach, w rozumieniu art. 220 k.k., jest już narażenie go na brak takich warunków wskutek niedopełnienia obowiązków w zakresie bhp stwierdził Sąd Okręgowy w Ostrołęce w wyroku z dnia 11 września 2013 r., II Ka 163/13, LEX nr 1718390.

Pracodawca nie może się uwolnić od odpowiedzialności, podnosząc zarzut, że pracownik nie dopełnił obowiązków z zakresu bhp stwierdził Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 1 sierpnia 2013 r., III APa 9/13, Lex nr 1356618.

Sąd rozpoznający sprawę o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy jest związany wcześniejszym prawomocnym wyrokiem sądu przesądzającym istnienie związku przyczynowego między określonym schorzeniem ubezpieczonego a wypadkiem przy pracy orzekł Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z 29 lipca 2015 r., III AUa 436/15, LEX nr 1771270.

Użyte w 10 ust. 2 rozporządzenia ws. szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy wyrażenie pracodawca, który sam wykonuje takie zadania oznacza pracodawcę, który sam wykonuje zadania służby bhp stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 27 lutego 2014 r., IV SA/Po 1041/13, LEX nr 1444024.

Jeżeli pracownik, co do zasady, wykonuje obowiązki pracownicze w stanie nietrzeźwości, świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują mu tylko wówczas, gdy będąc w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych przyczynił się w znacznym stopniu do spowodowania wypadku stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 lipca 2011 r., I UK 46/11, LEX nr 1043989.

Lekarz prowadzący badania profilaktyczne nie jest bezrefleksyjną maszynką do akceptowania każdego zapisu pracodawcy zawartego na skierowaniu na to badanie. To zawsze lekarz jest odpowiedzialny za treść wystawionego zaświadczenia lekarskiego stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 marca 2015 r., SDI 4/15, Lex nr 1663141.