Orzeczenie to zapadło w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę rodzinną . Świadczenia tego odmówiono dzieciom i żonie zmarłego pracownika. W ocenie organu rentowego, zdarzenie, w następstwie którego pracownik zmarł, nie było wypadkiem przy pracy w rozumieniu art. 3 ustawy z 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1242 ze zm.) - dalej u.u.s.w.p., z uwagi na brak przyczyny zewnętrznej.
Jak ustalono w toku postępowania przed Sądem Okręgowym, krytycznego dnia poszkodowany stawił się w pracy o zwykłej porze i przystąpił do wykonywania swoich obowiązków. Po południu znaleziono go nieprzytomnego w łazience. Zgon w wyniku pęknięcia tętniaka mózgu i krwotoku podpajęczynówkowego nastąpił tego samego dnia w szpitalu. Sąd uwzględnił żądanie powodów i uznał, że zdarzenie to było śmiertelnym wypadkiem przy pracy - było nagłe, zaistniało w miejscu świadczenia pracy, przy zewnętrzności przyczyny odniesionej do naruszenia przez pracodawcę art. 229 § 4 ustawy z 26.06.1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2016 r. poz. 1666 ze zm.), tj. dopuszczenia do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do jej wykonywania na zajmowanym stanowisku.
W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:
Okresowe badania lekarskie pracowników
Najczęściej czytane w temacie:
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
To zagadnienie zawiera:
Najczęściej czytane w temacie:
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Rozpoznając ją sąd II instancji uznał za błędne założenie, zgodnie z którym w każdej sytuacji dopuszczenia pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku stanowi przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy, o której mowa w art. 3 ust. 1 u.u.s.w.p. Odrzucono przy tym argumenty strony powodowej, wywiedzione z orzecznictwa Sądu Najwyższego (w szczególności wyroki SN: z dnia 18 sierpnia 1999 r., II UKN 89/99, niepubl.; z dnia 23 listopada 1999 r., II UKN 208/99, niepubl. oraz z dnia 17 listopada 2000 r., II UKN 49/00, OSNP 2002, nr 11, poz. 275), jako nieodnoszące się do przypadku niewykonania badań okresowych przez pracownika pomimo skierowania wystawionego przez pracodawcę.
Przyjęcie wystąpienia tak określonej przyczyny zewnętrznej wypadku uzależnione jest w każdej sprawie indywidualnie od konkretnych okoliczności faktycznych. Na gruncie analizowanego stanu faktycznego, ustalenie przyczyny zewnętrznej wypadku wymagałoby przede wszystkim precyzyjnego ustalenia przyczyny zgonu, a następnie wykazania związku przyczynowo-skutkowego między brakiem okresowych badań lekarskich a pęknięciem tętniaka mózgu. Ustaleń tego rodzaju sąd I instancji jednak nie przeprowadził. Okoliczność ta uzasadniała uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
| Dowiedz się więcej z książki | |
![]() |
Bezpieczeństwo i higiena pracy. Pytania i odpowiedzi
|








![Meritum Prawo Pracy 2026 [PRZEDSPRZEDAŻ]](/gfx/prawopl/_thumbs/produkty_foto/83351/978-83-8438-135-9_,mn6D62SdolTgn7bKqdfXjIVm.jpg)


