Aby podwyższyć przysługującą po wypadku rentę, pracownik musi udowodnić, że gdyby nie wypadek, zarabiałby więcej - orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 czerwca 2013 r., IIPK 291/12.

Oceniając związek zdarzenia z obowiązkami służbowymi, sąd musi ustalić, czy te ostatnie nie były nadmierne.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska ani starosta nie mogą odmówić ponownych pomiarów akustycznych.

Błędnie zaniżona przez przedsiębiorcę stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe nie może być przeszkodą do przyznania jednorazowego odszkodowania za wypadek przy pracy dla osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą.

Odmowa podporządkowania się poleceniom pracodawcy dotyczącym organizacji i sposobu wykonywania umówionego rodzaju pracy stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 maja 2000 r., I PKN 630/99.

Rodzina uzyska świadczenie z ZUS, jeśli uda się jej wykazać, że powodem śmiertelnego zdarzenia w pracy była przyczyna zewnętrzna.

Odszkodowania za wypadki przy pracy nie są opodatkowane podatkiem dochodowym - uznał w piątek Naczelny Sąd Administracyjny. Sprawa dotyczyła odszkodowań otrzymywanych przez pracowników spółki KGHM Polska Miedź SA.

Sprawa o sprostowanie protokołu powypadkowego jest przedmiotowo inna od sprawy o świadczenie rentowe i na potrzeby każdej z nich sąd powinien ustalić, czy w rozważanym stanie faktycznym doszło do wypadku pracy. Tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 lutego 2013 r., I PK 207/2012.

Pora wiosenna wiąże się z nasileniem ukąszeń przez kleszcze, mogących skutkować zachorowaniem na boreliozę wielonarządową chorobę zakaźną. Czy ukąszenie kleszcza może być uznane za przyczynę wypadku przy pracy? Jeśli chodzi o pracowników leśnictwa - oczywiście tak, ale innych, np. nauczycieli?

Czy nieskorzystanie przez pracownika ze skierowania na kontrolne badanie lekarskie może stanowić podstawę dyscyplinarnego rozwiązania umowy o pracę? Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2000 r., I PKN 642/99 nie pozostawia w tym względzie wątpliwości. Zgodnie z tym orzeczeniem zawinione (umyślne lub wskutek rażącego niedbalstwa) niewykonanie przez pracownika, zgodnego z prawem polecenia poddania się kontrolnym badaniom lekarskim, jako naruszające obowiązek wykonania polecenia dotyczącego pracy (art. 100 i art. 211 pkt 5 k.p.), może stanowić podstawę niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 52 1 pkt 1 k.p.

Za szkodę w mieniu powierzonym z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się powstałą w skutek kradzieży przez nieznanych sprawców, pracownik ponosi odpowiedzialność w takim zakresie, w jakim można mu zarzucić niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązku pieczy tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 maja 2000 r., I PKN 621/99.

Pracownik naruszający swoje podstawowe obowiązki nie może skutecznie zarzucać pracodawcy naruszenia zasad współżycia społecznego i opierać na tym swojego roszczenia o przywrócenie do pracy. Właściwa, choć spóźniona reakcja pracodawcy nie stanowi nadużycia przezeń prawa podmiotowego stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 kwietnia 2000 r., I PKN 596/99.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2000 r., I PKN 589/99 nie można zarzucić pracownikowi ani spożywania alkoholu w czasie pracy, ani jej wykonywania w stanie nietrzeźwości po wypiciu przez niego puszki piwa bezalkoholowego. Choć piwo bezalkoholowe nie jest napojem bez alkoholu, to zawarty w nim procent alkoholu (1,2-1,5% objętości) jest tak niewielki, że wypicie jednej puszki takiego piwa nie ma destruktywnego wpływu na układ psychofizyczny człowieka.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 29 czerwca br., I OSK 108/12 zapewnienie szatni dla zachowania przepisów o bhp to obowiązek pracodawcy. Gdyby inspektor pracy w nakazie miałby określać konkretnie, ile szatni ma zostać wykonanych, naruszyłby zasady swobody działalności gospodarczej pracodawcy. Ingerowałby w ten sposób w technologiczne sprawy spółki.

Decyzja inspektora pracy nie musi zawierać uzasadnienia faktycznego i prawnego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jej nieodzownymi elementami są określenie podstawy prawnej oraz rozstrzygnięcie, czyli precyzyjnie sformułowanie zakresu przyznanych praw lub nałożonych obowiązków. Pogląd ten wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2011 r., I OSK 753/11.

O właściwości miejscowej inspektora pracy okręgowego inspektoratu pracy przesądzać ma siedziba podmiotu kontrolowanego pracodawcy, za wyjątkiem sytuacji, gdy wydawana decyzja odnosi się do terenowej jednostki organizacyjnej podmiotu kontrolowanego. W takim przypadku właściwy będzie inspektor pracy okręgowego inspektoratu pracy, na obszarze działania którego siedzibę ma owa jednostka terenowa podmiotu kontrolowanego orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 11 kwietnia 2012 r., II SA/Rz 84/12.

Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obejmują nie tylko regulacje wprost odnoszące się zadań pracodawcy w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa środowiska pracy, lecz także regulacje kształtujące taką jego organizację wewnętrzną, by zadania te mogły być bez przeszkód realizowane stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 listopada 2011 r., I OSK 529/11.

Specyfika ochrony pracy przy obsłudze rożnych maszyn i urządzeń uwzględniać musi postęp technologiczny i cywilizacyjny. Prawodawstwo nie zawsze nadążać będzie za techniką i ujęciem w ramy prawne powstających w błyskawicznym tempie osiągnięć i wynalazków. Nadrzędnym celem powinny być w takiej sytuacji względy bezpieczeństwa i ochrony pracy jak i zdrowego rozsądku. Taki pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 2 czerwca 2011 r., II SA/Sz 25/11.

Powinnością organu wydającego rozstrzygnięcie w ramach uznania administracyjnego jest uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób świadczący o wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych oraz zbadaniu i rozważeniu w sposób wyczerpujący wszystkich przesłanek przemawiających za zajętym stanowiskiem przypomniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r., VII SA/Wa 1905/11.

Samo wskazanie podstawy prawnej i zacytowanie treści stosownego przepisu nie może być uznane za wystarczające dla przyjęcia, że doszło do konkretnych uchybień i nie może zastępować opisu i oceny stwierdzonego przez inspektora pracy uchybienia oraz wydania zaleceń skonkretyzowanych i adekwatnych do stwierdzonego uchybienia. Pogląd ten wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 11 lutego 2011 r., II SA/Po 707/10.