Pracodawcą kierowców pojazdów ciężarowych zatrudnionych w międzynarodowym transporcie drogowym jest przedsiębiorstwo transportowe, które sprawuje faktyczne kierownictwo nad tymi kierowcami, ponosi koszty ich wynagrodzenia i jest faktycznie uprawnione do zwolnienia tych kierowców - orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE.

Stowarzyszenie zwróciło się do spółki m.in. o wyszczególnienie nagród przyznawanych pracownikom w 2018 r. Decyzja odmowna nie została właściwie uzasadniona. Spółka zaniechała ustaleń, które grupy pracowników zajmują się realizacją zadań publicznych. Mankamenty decyzji uniemożliwiały jej ocenę – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Wnioskodawca wskazywał na problemy zdrowotne jako na przesłankę do umorzenia zaległych składek. Nie przedstawił jednak dokumentacji medycznej, z której wynikałoby, że choroba pozbawiła go całkowicie możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Jego sytuacja nie była łatwa, ale nie można było uznać jej za zagrażającą egzystencji - uznał NSA

Za okres od dnia niezgodnego z prawem zwolnienia do dnia przywrócenia do pracy pracownikowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego albo - po rozwiązaniu stosunku pracy - do otrzymania świadczenia pieniężnego za urlop, którego nie wykorzystał - stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną w sprawie nierówności w wynagradzaniu pracownika w Najwyższej Izbie Kontroli. Odrzucenie wynikało z przyczyn formalnych - niedopuszczalności wniesienia, bez rozpoznania merytorycznego. Prokurator zarzucił sądom powszechnym rażące naruszenie podstawowych praw i wolności człowieka.

Choć spółka wodna używa w swojej działalności koparek i sprzętu spalinowego nie można uznać jej za przedsiębiorstwo wprawiane w ruch za pomocą sił przyrody. Nie odpowiada więc za wypadek pracownika na zasadzie ryzyka. Potwierdził to Sąd Okręgowy w Łodzi.

Choćby maszyna w zakładzie pracy była prawidłowo obsługiwana, wypadku nie można wykluczyć. Za jego zaistnienie odpowie pracodawca, gdyż to jego obowiązkiem jest taka organizacja procesu produkcji, by środowisko pracy było bezpieczne dla wszystkich zatrudnionych. Potwierdził to Sąd Apelacyjny w Lublinie.

Choroba zawodowa pojawiła się u pracownika siedem lat po jego zatrudnieniu. Nie było więc podstaw, aby sprawdzać, czy u poprzedniego pracodawcy wykonywał pracę w warunkach narażenia zawodowego. Szczególnie, że nie wykazano, że cierpiał wówczas na zespół cieśni w obrębie nadgarstka. Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Wnioskodawca zwrócił się o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Prośbę uzasadnił trudną sytuacją materialną i zdrowotną. ZUS odmówił, a sądy administracyjne utrzymały to rozstrzygnięcie w mocy. Uznał, że skoro wnioskodawca nie korzystał z pomocy społecznej, to jego sytuacja nie była na tyle trudna, aby spłata zadłużenia pozbawiła jego rodzinę środków do życia.

Kierowca ciężarówki przez wiele lat pracy był narażony na hałas. Stwierdzony u niego niedosłuch spełniał kryteria choroby zawodowej. Sanepid jej jednak nie stwierdził. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez WSA w Kielcach, który uznał wydane decyzje za przedwczesne, ponieważ nie opracowano prawidłowej oceny narażenia zawodowego.

Nie każda służba państwowa automatycznie wiąże się z zaangażowaniem w realizowanie zadań i funkcji charakterystycznych dla ustroju państwa totalitarnego. Konieczne jest bowiem ustalenie istoty służby, ponieważ może się okazać, że zastosowanie przepisów o obniżeniu świadczeń będzie wyłączone z mocy prawa. Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Izba Pracy i Spraw Społecznych Sądu Najwyższego rozstrzygnie jaki jest charakter prawny roszczenia o ustalenie stosunku pracy i wynagrodzenie dochodzonego przez skazanego skierowanego do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności. W czasie rozpatrywanie sprawy sąd powziął wątpliwość czy jest to sprawa cywilna.

Policjant ubiegał się o dodatkowy urlop za pełnienie służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał jednak, że przebywanie na powietrzu i narażenie na smog w okresach zimowych, nie jest wystarczającym uzasadnieniem. Szczególnie, że zachowano półroczną przerwę w ekspozycji na czynnik szkodliwy.

Kwestię odpraw żołnierzy reguluje w sposób całościowy ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Jej art. 94 ust. 1-3 nie określa, że okres służby w Policji powinien zostać wzięty pod uwagę przy ustaleniu prawa do odprawy żołnierza zawodowego - uznał Naczelny Sąd Administracyjny i oddalił skargę kasacyjną.

Ubezpieczeni, będący równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia, mają prawo do umorzenia składek pomimo niespełnienia warunku ich całkowitej nieściągalności. ZUS może umorzyć składki, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie ich opłacić, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny.

Sądy administracyjne nakazują komendantom policji wypłacanie funkcjonariuszom przechodzącym na emeryturę zaległego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Jednak przy wyliczeniu wysokości emerytury tego ekwiwalentu nie wlicza się do podstawy stażu pracy. Nie ma takiej regulacji nawet w projekcie ustawy przygotowywanej przez MSWiA, który realizuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego sprzed dwóch lat.

Kierownictwo policji ma problem z wypłatą ekwiwalentów za niewykorzystany urlop dla swoich funkcjonariuszy zwolnionych ze służby. Sądy administracyjne wydały już w tym roku kilkanaście wyroków stwierdzających przewlekłość postępowania w tych sprawach, a także zobowiązujących komendantów do rozpoznania wniosków.

Urlop poza miejscem zamieszkania nie jest dostatecznym uzasadnieniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Trzeba jeszcze wykazać, że nie byłoby tam możliwe odebranie przesyłki z urzędu względnie inne przeszkody stanęły na drodze do ustanowienia pełnomocnika - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów w związku z pandemią Covid-19 nie dotyczy terminów w rozpoznawanych przez sądy sprawach uznanych przez ustawodawcę za pilne. Należą do nich również sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej, co oznacza, że organ nie podejmując czynności w terminie, pozostaje w bezczynności

Inspektor pracy słusznie uznał, że pracownicy spalarni nie mają właściwego zabezpieczenia chroniącego przed upadkiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że zagrażało im niebezpieczeństwo i konieczne było wydanie przez inspektora nakazu w celu zapewnienia ochrony pracującym na wysokości.