Gmina, która rozpoczęła procedurę uchwalania strategii według starych przepisów kontynuuje ten proces według tych samych zasad. Natomiast, po 31 grudnia 2025 r. plan nie będzie musiał uwzględniać ustaleń zawartych w strategii (może je pomijać). Z kolei, gdy gmina posiada obowiązującą strategię rozwoju gminy, nie będzie musiała aktualizować dokumentu do czasu, aż okres jego obowiązywania się nie skończy.

Reforma planistyczna doczekała się w końcu publikacji w Dzienniku Ustaw. Wprowadza ona zintegrowane plany inwestycyjne. Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy zastąpią plany ogólne. Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu będą wydawane tylko na pięć lat, a nie, tak jak obecnie, na czas nieokreślony.

Szykuje się rewolucja w zagospodarowaniu przestrzennym. Uchwalone niedawno przepisy zastępują studium planem ogólnym. Pojawi się również nowy rodzaj dokumentu planistycznego: zintegrowany plan inwestycyjny. Nie będzie też już warunków zabudowy na czas nieokreślony. Po wejściu w życie zmian będą wydawane tylko na pięć lat. Piszą o tym: Joanna Sebzda-Załuska oraz Maciej Harasimowicz z Kancelarii Prawnej Wójcik Kamińska Radcowie Prawni.

Proponowana reforma planowania wpłynie negatywnie na nowe inwestycje. Zamiast odpowiednio stymulować strumień rozwoju miast, aby nowe projekty jak najlepiej służyły społeczeństwu i ładowi przestrzennemu, najprawdopodobniej doprowadzi do zahamowania rozwoju poprzez znaczne wydłużenie procesu inwestycyjnego oraz istotnego ograniczenia podaży gruntów.

Reforma planowania jest konieczna, jednak jest pytanie, co chcemy przez nią osiągnąć. Jaki cel powinien być przed nią postawiony, do jakiego wzorca powinna dążyć. Na ten moment wydaje się, że reforma niewiele zmieni. Szczególnie, że bez jasnych zasad partycypacji w kosztach budowy infrastruktury i ułatwień w ich finansowaniu nie będzie dobrego planowania przestrzennego.