Sfera finansów publicznych nie może mieć decydującego znaczenia w sferze prywatnoprawnej. Art. 93 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p.nie dotyczy trudności finansowych Państwa. Przyczyny unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia pu-blicznego nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający.

W sytuacji, w której wskaźnik powierzchni zabudowy działki wynika z wtórnego podziału i znacząco odbiega od średniej w analizowanym obszarze, to parametr powierzchni zabudowy tej działki nie może mieć decydującego znaczenia dla odstępstwa od średniego wskaźnika powierzchni zabudowy, przy określaniu parametrów nowej zabudowy, na innej działce orzekł WSA w Poznaniu.

Warunkiem koniecznym do podjęcia przez organ gminy uchwały w sprawie nazwy ulicy jest uznanie określonego pasa gruntu za drogę, w tym jego wydzielenie liniami granicznymi.

Na 6 miesięcy więzienia w zawieszeniu oraz 8 tys. zł grzywny skazał sąd Jana S. za przywiezienie do Polski szkodliwych odpadów ze słowackiej oczyszczalni ścieków - poinformowała we wtorek rzeczniczka Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Lucyna Franczak.

Bezterminowo sąd odroczył w piątek proces, jaki portowi w Mikołajkach wytoczył administrujący mazurskimi jeziorami Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie. Zarząd domaga się ponad 7 tys. zł. za korzystanie z portu bez zawarcia umowy i opuszczenia gruntu.

Zamawiający nie powinien mylić etapu badania i oceny spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu z analizą czy treść złożonej oferty odpowiada treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia - przypomina Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z 30 marca 2012 r. (KIO 515/12).

W odniesieniu do bocznicy kolejowej nie zachodzi potrzeba badania elementów tzw. dobrego sąsiedztwa i kontynuacji funkcji uznał WSA w Białymstoku.

Orzeczeniu i wykonaniu nakazu rozbiórki obiektu budowlanego na kołach nie stoi na przeszkodzie fakt zarejestrowania tego obiektu jako pojazdu mechanicznego i zawarcia związanej z tym umowy ubezpieczenia OC, jeżeli z całokształtu okoliczności faktycznych sprawy wynika, że czynności te zostały podjęte przez inwestora jedynie dla pozoru, tj. w celu uniknięcia nakazu rozbiórki, a rzeczywistym (głównym) przeznaczeniem tego pojazdu pozostaje użytek niemobilny uznał WSA w Poznaniu.

Ograniczenie właścicieli w ich prawie własności w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uzasadnia tylko cel publiczny, ale także tylko wówczas, gdy innego rozwiązania, choć go szukano, nie można było znaleźć. Nieprzestrzeganie tego powoduje, że uprawnienie gminy do ustalania przeznaczenia terenu i sposobu zagospodarowania może zostać nadużyte, a ustalenia planu, które będą wynikiem tego nadużycia, mogą okazać się prawnie wadliwe.

Dla skuteczności wniosku o wypłatę odszkodowania nie jest niezbędne wskazywanie geodezyjnego oznaczenia wydzielonej i zajętej pod drogę działki lecz wystarczy ogólniejsze określenie nieruchomości (jej części), która została zajęta pod drogę. Wystarczające w tym zakresie jest np. wskazanie księgi wieczystej, w której nieruchomość ta jest zapisana lub podanie nazwy ulicy (drogi) wybudowanej na tej nieruchomości uznał WSA w Krakowie.

Przesłanki do uzyskania podwyższonego o 5% odszkodowania są spełnione także wtedy, gdy bez czynienia przez byłego właściciela nieruchomości przeszkód, dochodzi do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez zarządcę drogi, zanim dotychczasowy właściciel zostanie zawiadomiony o wydaniu decyzji rodzącej obowiązek wydania nieruchomości uznał WSA w Białymstoku.

Wymóg, aby na działkach budowlanych przeznaczonych dla szpitali i sanatoriów, niezależnie od zasilania z sieci, zapewnić dodatkowo między innymi własne ujęcie wody, nakłada na organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. rodzajów inwestycji konieczność zbadania istnienia, bądź możliwości zapewnienia w przyszłości, własnego ujęcia wody. Owo ujęcie wody stanowi bowiem jeden z elementów, co do którego już na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy musi być stwierdzone, iż będzie ono wystarczające stwierdził WSA w Poznaniu.

Sam fakt, iż skarżący jest właścicielem nieruchomości, co do których wydano decyzję o warunkach zabudowy, nie oznacza, iż z tego tytułu jest on legitymowany do złożenia skargi w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sprzecznego z treścią tej decyzji wynika z orzeczenia WSA w Krakowie.

Użycie przez ustawodawcę kwantyfikatora na cele budowlane świadczy o tym, że ustawodawcy chodziło o taką nieruchomość która bez dalszych czynności pozwoli na wzniesienie obiektu, który będzie nadawał się do użytkowania uznał WSA w Krakowie.

Czynności związane z organizowaniem przetargu, w tym także działania polegające na jego ogłoszeniu, a zatem wszczęciu procedury przetargowej - nie następują w postępowaniu administracyjnym oraz nie mieszczą się w kategorii spraw, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego.

Czynności związane z organizowaniem przetargu, w tym także działania polegające na jego ogłoszeniu, a zatem wszczęciu procedury przetargowej - nie następują w postępowaniu administracyjnym oraz nie mieszczą się w kategorii spraw, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego.

Opłaty z tytułu użytkowania wieczystego jako swoistego rodzaju ekwiwalent za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste należy uznać za mające charakter cywilnoprawny. Zatem spór powstały na gruncie opłat z tytułu użytkowania wieczystego jest typowym sporem cywilnym, dotyczącym należności pieniężnej.

Użycie kwantyfikatora znacząco wskazuje, że chodzi tu w istocie o negatywne oddziaływanie w dużym stopniu, przekraczającym przeciętną miarę. Nie każde negatywne oddziaływania na obszar Natura 2000 będzie oddziaływaniem znaczącym.

Instytucja zamawiająca powinna zażądać od wykonawcy udzielenia wyjaśnień, jeżeli oferta wydaje się zawierać cenę rażąco niską. Zamawiający nie ma natomiast obowiązku zażądania wyjaśnień w przedmiocie oferty niedokładnej lub niezgodnej z wymogami technicznymi zawartymi w specyfikacji istotnych warunków zamówienia - podkreślił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-599/10.

1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo, w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem powstaje obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości.