W demokratycznych państwach prawnych praktycznie żadna ocena nie powinna być wykonywana wyłącznie jednoosobowo i pozostawać bez możliwości kontroli ze strony organu wyższego szczebla. Tak samo jest z oceną pracy nauczyciela. Skoro pracuje on w strukturach prowadzonych i nadzorowanych przez władze publiczne, i gdy niekorzystna ocena może mieć wpływ na trwałość stosunku pracy, musi być możliwość jej skontrolowania. W dalszej części opracowania przytoczymy nieliczne, ale ciekawe tezy orzecznictwa Sądu Najwyższego zapadłego na podstawie art. 6a Karty Nauczyciela.

Stosunkowo krtki okres obowiązywania norm o ocenie nauczycieli spowodował, że dysponujemy relatywnie niewielkim dostępnym dorobkiem orzeczniczym na temat art. 6a Karty Nauczyciela. Jednak co najmniej dwa orzeczenia są godne przedstawienia i skomentowania. Oba te orzeczenia łącznie stanowią realne zręby stosowania prawa w tym zakresie. Nie jest bowiem prawdą, że nawet naczelne organa administracji państwowej nie mylą się zasadniczo w wykonywaniu przepisw Karty Nauczyciela.