Na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.; dalej jako: u.ś.o.z.) świadczeniobiorcy mają prawo do świadczeń na rzecz zachowania zdrowia, zapobiegania chorobom i wczesnego wykrywania chorób (art. 15 u.ś.o.z.). Powyższe świadczenia obejmują zarówno promocję zdrowia (propagowanie zachowań prozdrowotnych poprzez zachęcanie do indywidualnej odpowiedzialności za własne zdrowie), jak również programy profilaktyczne, których celem jest zmniejszenie zachorowalności i umieralności, poprzez wczesne rozpoznanie chorób (ze szczególnym uwzględnieniem chorób układu krążenia i chorób nowotworowych) oraz wczesną identyfikację osób z podwyższonym ryzykiem zachorowania (u.ś.o.z.).

Przeszczepianie narządów jako zabieg medyczny ratujący zdrowie lub życie pacjenta jest rozpowszechnioną praktyką we wszystkich krajach rozwiniętych. Przeszczepy stały się rewolucją w medycynie i wymusiły wprowadzenie regulacji prawnych w przedmiotowym zakresie. Przeszczepy muszą być bowiem zgodne zarówno z wiedzą medyczną, jak i przepisami prawa. Przedmiotem niniejszego komentarza jest analiza regulacji prawa polskiego dotyczącej zasad przeszczepiania komórek, tkanek i narządów.

Od 1 października 2004 r. problematykę ubezpieczenia zdrowotnego reguluje z ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.; dalej jako: u.ś.o.z.). Powyższa ustawa kreuje zakres przedmiotowy prawa do świadczeń zdrowotnych świadczeniobiorcy.

Zawód lekarza może być wykonywany w różnych formach prawnych. Ustawa regulująca wykonywanie tego zawodu, tj. ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857; dalej jako: u.z.l.l.d.) określa niektóre z form, w jakich zawód ten może być wykonywany. Otóż zgodnie z przepisami przywołanej ustawy, lekarz może udzielać świadczeń zdrowotnych prowadząc: - indywidualną praktykę lekarską lub indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską; - grupową praktykę lekarską, w tym również udzielanie świadczeń specjalistycznych; - praktykę w miejscu wezwania (co oznacza możliwość udzielania świadczeń nie w stałym miejscu - gabinecie, ale właśnie w miejscu wezwania - u pacjenta). Oczywiście możliwe jest wykonywanie zawodu lekarza na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej.

Konferencja Uwarunkowania skuteczności reform systemu ochrony zdrowia w Polsce - 6 listopad 2009w Warszawie

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia wprowadziła (Dz. U. Nr 171, poz. 1225 z późn. zm.; dalej jako: u.b.ż.ż.) w art. 73-78 ustawowe zmiany w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowej żywności, praktycznie funkcjonujące od dnia 1 stycznia 2006 r. w związku z wejściem w życie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady: Nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L 139 z 30.04.2004 r., str. 1 z późn. zm.) oraz Nr 882/2004 z 29 kwietnia 2004 r. o urzędowej kontroli sprawowanej w celu zapewnienia weryfikacji zgodności w odniesieniu do prawa paszowego i żywnościowego zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L 165 z 30.04.2004 r., str. 1 z późn. zm.). Rozporządzenie 882/2004 wprowadza przepisy zapewniające eliminację zagrożeń w sferze produkcji i przetwórstwa oraz zapobiega wielokrotnej kontroli w sferze obrotu i handlu.